Κυριακή, 30 Μαρτίου 2008

ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΣΤΗ ....¨ΣΤΡΟΥΓΚΑ" ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ!

Καταγγέλω την προσπάθεια μιάς μερίδος του Τύπου, η οποία προσπαθεί να δημιουργήσει την εντύπωση, ότι οι Ιεράρχες, και δη καί οι Συνοδικοί, συσπειρώνονται για να δημιουργήσουν μιά αντιπολιτευτική Ομάδα, η οποία θα εναντιώνεται στον νέο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο. Με το "Λέγε το, λέγε το" στο τέλος θα διαμορφωθεί μια "εικονική" αντιπολίτευση, από την οποία και μόνο ωφελούνται οι παράγοντες του Τύπου. Τροφοδοτείται έτσι η ειδησεογραφία και με τον τρόπο αυτό όλοι κερδίζουν, οι εκδότες πωλούν περισσότερα φύλλα και οι ρεπόρτερς αμείβονται με περισσότερα λεφτά!
Θέλω να διαβεβαιώσω κάθε καλής προαιρέσεως αναγνώστη, ότι μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μια τέτοια σκέψη ή κίνηση. Οι Συνοδικοί Ιεράρχες αγκαλιάσαμε με την αγάπη μας τον νέο Αρχιεπίσκοπο και το στηρίξαμε σε όλες τις εισηγήσεις του και τις προτάσεις του. Άλλωστε και ο νέος Αρχιεπίσκοπος εδήλωσε, ότι δεν θεωρεί και δεν θα θεωρήσει ως αντιπολίτευση την έφραση διαφορετικής γνώμης κατά την εξέταση ενός θέματος. "Όλοι είμεθα συνυπεύθυνοι" ετόνισε.

Μέχρι τώρα λοιπόν οι Συνοδικοί Ιεράρχες στηρίξαμε και εψηφίσαμε όλες τις εισηγήσεις και όλες τις προτάσεις του νέου Αρχιεπικσόπου καί μάλιστα αυτές που αφορούσαν αντικατάσταση προσώπων στη Διοικητική Μηχανή της Εκκλησίας. Μοναδικό θέμα στο οποίο με ευπρέπεια διατυπώθησαν διαφορετικές γνώμες ήταν και είναι το νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση της "ελεύθερης συμβίωσης".

Από το σημείο αυτό λοιπόν τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια άρχισαν να ομιλούν για "αντιπολίτευση" στον κ. Ιερώνυμο και την συνεχίζουν συστηματικά. Απόδειξις το άρθρο της κας Παπουτσάκη, το οποίο ιδιατέρως με εξώργισε. Έδωσα ήδη απάντηση στο Blog, εκεί όπου έχει αναρτηθή. Εθεώρησα όμως χρέος μου να δημοσιοποιήσω ευρύτερα την γνώμην μου, επειδή οι δημοσιογράφοι αυτής της κατηγορίας θέλουν τους Ιεράρχες άβουλα όντα, σαν πρόβατα στη "στρούγκα", δηλ. χωρίς γνώμη, χωρίς φωνή, χωρίς σκέψη, χωρίς συνείδηση, χωρίς προσωπικότητα! Yesmen! Δηλ. ανθρώπους που θά λέγουν "Ναι σέ όλα"! Ε, λοιπόν, αυτή τη χάρη δεν θα σας την κάνουμε , αγαπητοί μας λειτουργοί της δημοσιογραφίας.

Το πονηρό αυτό κόλπο το έχω εγκαίρως καταγγείλει. Δέστε τήν ανάρτηση της 18ης Μαρτίου με τίτλο" ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΠΙΑ ΜΗΛΑ...."

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ κας ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ
ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ

Σάββατο, 29 Μάρτιος 2008
Η (υπερ)δεξιά του Κυρίου

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ


Η επόμενη αντιπολιτευτική κίνηση ενδεχομένως θα εκδηλωθεί στις εκλογές των νέων ιεραρχών στις κενές μητροπόλεις Λευκάδας και Παροναξίας.
Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος δεν έχει πια καμία αμφιβολία: Δημοσίως και παρασκηνιακώς ένας σκληρός πυρήνας δεσποτάδων κινείται με στόχο είτε την ευθεία αμφισβήτηση και αποδυνάμωσή του, είτε για να τον θέσει υπό ομηρία.Παρά την ευρεία επικράτησή του, οι δυνάμεις της «υπερδεξιάς» του Κυρίου ρίχνουν γέφυρες σε σκληροπυρηνικούς θεολογικά ιεράρχες, ώστε να συγκροτήσουν ένα αντιπολιτευτικό μπλοκ, εκμεταλλευόμενοι την επιλογή του αρχιεπισκόπου να διευθύνει με συνοδικό τρόπο την Εκκλησία.*Πόσοι είναι αυτοί; Το φαινόμενο δεν μπορεί να εξηγηθεί με τη συνήθη αναλυτική προσέγγιση των όσων εσωτερικά τεκταίνονται σε πολιτικά κόμματα. Για παράδειγμα, ιεράρχες που ψήφισαν Ιερώνυμο, μετακινούνται εύκολα προς όσους κατακεραυνώνουν ως «πορνεία» τον πολιτικό γάμο. Ενώ ιεράρχες που «πολέμησαν» τον Χριστόδουλο και την «αυλή» του συγκινούνται τώρα με τα εθνικιστικά κηρύγματα που εκπέμπονται από άμβωνες της Θεσσαλονίκης.Ο Ιερώνυμος κατάφερε να «εγκλωβίσει» τον Ανθιμο όταν επιχείρησε να συμπαρασύρει αρχιερείς σε λαοσυνάξεις και συλλαλητήρια για το Σκοπιανό. Δείχνοντας και προς την κυβέρνηση ότι έκαναν λάθος κάποια στελέχη της που δεν τον στήριξαν. Οταν, όμως, το θέμα «ακούμπησε» την καρδιά ενός θεολογικού προβλήματος «περί ελεύθερης συμβίωσης», βρέθηκε στην Ιερά Σύνοδο με τρεις υποστηρικτές, τους Ιωαννίνων Θόκλητο, Ζακύνθου Χρυσόστομο και Τρίκης Αλέξιο.Τι επιδιώκει ο Ανθιμος
Αντιθέτως, ο μητροπολίτης Ανθιμος βρήκε ενεργό συμπαραστάτη στο πρόσωπο του μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιου, ο οποίος άρχισε τον πόλεμο και μέσα από το «μπλογκ» του, επιτιθέμενος εναντίον όλων όσοι διαφωνούσαν με τις απόψεις του.

*Σύμφωνα με τα λεγόμενα συνοδικών ιεραρχών, ο Θεσσαλονίκης υποστηρίζοντας τις ακραίες απόψεις του, φιλοδοξεί να μείνει στο προσκήνιο, να κρατήσει στο πλευρό του όχι μόνον τους συντηρητικούς πιστούς, αλλά και τους συντηρητικούς ιεράρχες. Συγχρόνως -λένε- φιλοδοξεί να κατακτήσει τον τίτλο του «μακεδονάρχη», που ξιφουλκεί για τα «δίκαια» της Βορείου Ελλάδος, είτε στα εθνικά θέματα είτε σε θέματα «ηθικής».*Ο μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος, αντίπαλος του αρχιεπισκόπου στις πρόσφατες εκλογές, μπορεί να συντάσσεται με τις απόψεις των σκληροπυρηνικών, κρατεί όμως χαμηλότερους τόνους και δεν εκτίθεται.
*Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ο μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός. Σταθερός φίλος του Ιερωνύμου, εδώ και χρόνια, ήταν πάντα στο σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων και υποστηρικτών του, ακόμη και στις εκλογές μητροπολιτών. Αυτή τη φορά στην Ιερά Σύνοδο πήγε με τους σκληρούς ιεράρχες.
Οπως επισημαίνουν αρχιερείς, ο Ηλείας μπορεί να είναι πιστός στις φιλίες του και χωρίς σκοπιμότητες, είναι όμως απρόβλεπτος και συντηρητικός.
Υπενθυμίζουν ότι ήταν ο μόνος που κατά την περίοδο των σκανδάλων τόλμησε και αμφισβήτησε τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ισως η μόνη αιτία που τον έφερε κοντά στον Ιερώνυμο είναι η απέχθειά του για τις παραθρησκευτικές οργανώσεις και τους εκπροσώπους τους μέσα στην Ιεραρχία.*Εκπληξη προκάλεσε η τοποθέτηση ενός άλλου ιεράρχη: του μητροπολίτη Νέας Σμύρνης Συμεών, που θεωρείται υπερσυντηρητικός και όλοι ανέμεναν να ταχθεί στο σκληρό πυρήνα του Ανθίμου. Παρ' όλ' αυτά τόνισε ότι η «συντήρηση» δεν αρμόζει στην ιεραρχία γιατί δεν της ταιριάζει η... ναφθαλίνη και τόλμησε να πει ότι έτσι όπως ελήφθη η ανακοίνωση της Συνόδου, πρέπει να την ξαναδούν οι ιεράρχες.
Και πολύ ακραίες θέσεις
*Ο Πειραιώς Σεραφείμ, από τους υποστηρικτές του Ιερώνυμου, επίσης εξέπληξε με τις θέσεις που εξέφρασε γραπτώς και προφορικώς, στέλνοντας στο πυρ το εξώτερον κάθε μορφή γάμου και σχέσης εκτός Εκκλησίας, ξεπερνώντας ορισμένες φορές σε σφοδρότητα εκφράσεων τον Ανθιμο και τον Αμβρόσιο μαζί.*Ιεράρχης της Β. Ελλάδος επισήμανε στην «Κ.Ε.» ότι «ο αντιπολιτευτικός λόγος του Ανθίμου έχει στόχο να κρατηθεί στην επικαιρότητα και συγχρόνως να διαμορφώσει εκείνος το νέο πρόσωπο της Εκκλησίας. Στην ουσία είναι μία σύγκρουση αυτών που θεωρούν τους εαυτούς τους εξουσία, απέναντι σ' αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους διακόνους του Ευαγγελίου».Στο σώμα της Ιεραρχίας, πάντως, οι τάσεις μετά τις πρώτες ενέργειες του αρχιεπισκόπου δεν φαίνεται να αλλάζουν από τις 7 Φεβρουαρίου που εξελέγη ο νέος αρχιεπίσκοπος. Η διένεξη για την ελεύθερη συμβίωση έδειξε ότι ορισμένοι διαφοροποιούνται ανάλογα με το θέμα που τους απασχολεί.
*Στους συντηρητικούς τοποθετούν εκτός από τους Θεσσαλονίκης Ανθιμο και Καλαβρύτων Αμβρόσιο και τους Σπάρτης Ευστάθιο, Σταγών Σεραφείμ, Κονίτσης Ανδρέα, Πατρών Χρυσόστομο, Αργολίδος Ιάκωβο, Αιτωλοακαρνανίας Κοσμά, Κίτρους Αγαθόνικο, Καρυστίας Σεραφείμ, Καρπενησίου Νικόλαο, Μεσογαίας Νικόλαο, Κυθήρων Σεραφείμ, Σάμου Ευσέβιο, Καστορίας Σεραφείμ, Φλωρίνης Θεόκλητο, Κοζάνης Παύλο, Δράμας Παύλο και Σισσανίου Παύλο.
*Η επόμενη αντιπολιτευτική κίνηση ενδεχομένως θα εκδηλωθεί στις εκλογές των νέων ιεραρχών στις κενές μητροπόλεις Λευκάδας και Παροναξίας, με τους αντιδρώντες να μην ψηφίζουν τους κληρικούς που μπορεί να επιθυμεί η πλευρά του Ιερωνύμου.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 30/03/2008


ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ

Η ΚΥΡΊΑ ΠΑΠΟΥΣΆΚΗ δεν έχει δίκηο. Σκέπτεται με κριτήρια, που αρμόζουν στα πολιτικά κόμματα και σχήματα, τα οποία όμως δεν έχουν καμμιά σχέση με τη σκέψη ή την συμπεριφορά των εκκλησιαστικών προσώπων.
Στον πολιτικό στίβο η Αντιπολίτευση εξ ορισμού οφείλει να κρίνει, να επικρίνει και να κατακρίνει την Κυβέρνηση. Αλλοιώς χάνει τη βάση της, χάνει τους ψηφοφόρους της.
Στην Εκκλησία όμως ένας Ιεράρχης κριτήριο θέτει τη συνείδησή του και τον Νόμο του Κυρίου μας. Κανένα άλλο κριτήριο δεν μπορεί να έχει θέση στη σκέψη του και τη συμπεριφορά του.
Συμφωνεί λοιπόν ή διαφωνεί με τον όποιο Αρχιεπίσκοπο, Χριστόδουλο ή Ιερώνυμο, επειδή η συνείδησή του το επιβάλλει. Δεν σκέπτεται αν αυτό αρέσει ή όχι, διότι τότε προδίδει τη συνείδησή του.
Πως λοιπόν ο υπογράφων μπορεί π.χ. να δεχθή την άποψη, ότι πορνεία είναι "η επί πληρωμή σαρκική ένωση"; Θα την αντικρούσει διότι "φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δ' όμως η αλήθεια"! Αντικρούει την θέση, δηλ. την άποψη, και όχι το πρόσωπο!
Αφήστε μας επί τέλους ελεύθερους να κάνουμε τη δουλειά μας. Μη θέλετε σώνει και καλά να μας ποδηγετήσετε. Μη προσπαθείτε να μας βάλετε στη "στρούγκα"!
Κυρίως μη βυθίζεσθε σε φαντασιώσεις, μή ψάχνετε για φαντάσματα. Η κυρία Παπουτσάκη, έμπειρη κατ' αρχήν και δόκιμος δημοσιογράφος, αυτή τη φορά έπεσε έξω! Χάθηκε μέσα στους λαβυρίνθους της φαντασίας της!

Με αγάπη για την αλήθεια και για την κυρία Παπουτσάκη
+ Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος
Κυριακή, 30 Mαρτίου 2008 - ΩΡΑ 11.30 μ.μ.

Αναδημοσίευση από το Ecclesia.net του κ. Σμαΐλη

________________________________________________________

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2008

ΣΟΔΟΜΑ και ΓΟΜΟΡΡΑ - Post No 2

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Το σχόλιο αυτό είχε γραφεί στις 26 Μαρτίου, αναρτήθηκε όμως την Παρασκευή
28 Μαρτίου τα μεσάνυκτα. Η Μηχανή έθεσε την ημερομηνία που το αποθήκευσε
ως πρόχειρο. Δεν διορθώνεται.
Ευχαριστώ θερμά όλους όσοι έχουν την καλωσύνη να επισκέπτωνται το ταπεινό ιστολόγιό μου. Και όλους όσοι κατέγραψαν σχόλια, τα οποία γενικώς εντάσσονται σε ένα γόνιμο διάλογο. Πραγματικά και διδάσκομαι από τις θέσεις πολλών και εμπνέομαι. Δι εμέ η επικοινωνία αυτή είναι μια καινούργια εμπειρία, μια πολύτιμη εμπειρία. Παρακαλώ πολύ όλους σας να μη αναμειγνύετε άσχετα ζητήματα. Τα περί του ρόλου της Εκκλησίας στον απελευθερωτικό αγώνα μας κατά το 1821 δεν έχουν σχέση με την ελεύθερη συμβίωση. Τά περί δευτέρου κλπ. γάμου, τον οποίον ευλογεί η Εκκλησία, είναι σωστά. Ο δεύτερος γάμος δεν θεμελιώνεται στο λόγο του Κυρίου. Διότ ο Κύριός μας δεν ανεγνώρισε άλλην αιτίαν λύσεως του γάμου παρεκτός της πορνείας. Συμφωνώ μαζί σας. Αλλά η Εκκλησία δεν είναι ένας Επίσκοπος. Ὀταν οι άγιοι Πατέρες ώρισαν έτσι τα πράγματα, προφανώς εκ λόγων οικονομίας προς τον άνθρωπο, εμείς οφείλουμε να τηρήσουμε όσα οι Πατέρες μας εθεσμοθέτησαν. Τελικά η υπακοή πρός τήν Εκκλησία, ως θεσμού, είναι χρέος μας. Και οι παραχωρήσεις έχουν κι αυτές όρια!
Ο προβληματισμός μας συνεχίζεται. Σήμερα σας παραθέτω την διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης για την τιμωρία των ομοφυλοφίλων. Το αφιερώνω στούς "φωτισμένους¨ της εποχής μας και σ' όσους έχουν το "κουσούρι". Δεν καταδικάζουμε τον αμαρτωλό. Την αμαρτία καταδικάζουμε. Και το "κουσούρι" είναι μια ακόμη μορφή της αμαρτίας. Δείτε τόν "έγκυο" κύριο της φωτογραφίας. Και μόνο το θέαμα σοκάρει. Ο Θεός ας μας ἐλεήσει.
Ο προβληματισμός μας θα συνεχισθεί. Σε επόμενο Post θα έχετε την ευκαιρία να μελετήσετε την περί μοιχείας διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Και έπειτα θα κλείσουμε τη σειρά των περί πορνείας σημειωμάτων μας με μια ανθολογία από ειδήσεις της εποχής μας. Σήμερα θα διαβάσετε την διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης για τα Σόδομα και τά Γόμορρα. Αύριο θα διαπιστώσετε, ότι η σημερινή κοινωνία δεν διαφέρει και πολύ από τήν Κοινωνία της εποχής εκείνης. Πραγματικά, αγαπητή Ντίνα, ζούμε σε χρόνους της "Αποκαλύψεως" .

Η ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ
"1 Οι δύο άγγελοι έφτασαν στα Σόδομα το βράδυ, και ο Λωτ καθόταν στη πύλη της πόλης. Μόλις τους είδε, σηκώθηκε να τους προϋπαντήσει και τους προσκύνησε, πέφτοντας με το πρόσωπο στη γη, 2 «Παρακαλώ, κύριοί μου, τους είπε, «ελάτε στο σπίτι του δούλου σας να περάσετε τη νύχτα. Να πλύνετε τα πόδια σας, και το πρωί σηκώνεστε και συνεχίζετε το δρόμο σας». Εκείνοι απάντησαν: « Όχι, θα περάσουμε τη νύχτα έξω». 3 Ο Λωτ όμως επέμενε κι έτσι αποφάσισαν να μείνουν μαζί του και πήγαν σπίτι του. Τους ετοίμασε δείπνο, έψησε άζυμα ψωμιά και έφαγαν.
4 Πριν όμως κοιμηθούν, οι άντρες των Σοδόμων περικύκλωσαν από παντού το σπίτι. Ήταν εκεί όλος ο αντρικός πληθυσμός της πόλης, νέοι και γέροι. 5 Φώναζαν στο Λωτ και του έλεγαν: «Πού είναι εκείνοι οι άνθρωποι που ήρθαν σπίτι σου απόψε; Φέρ’ τους μας έξω, να συνευρεθούμε μαζί τους!»
6 Τότε ο Λωτ βγήκε έξω να τους μιλήσει κι έκλεισε πίσω του την πόρτα. 7 «Σας παρακαλώ αδέρφια μου», τους έλεγε, «μην κάνετε κανένα κακό. 8 Να, έχω δύο κόρες, που δεν έχουν γνωρίσει άντρα. Θα σας τις φέρω, κι εσείς κάντε τους ό,τι σας αρέσει. Μόνο στους ανθρώπους αυτούς μην κάνετε τίποτε. Είναι φιλοξενούμενοί μου κι ήρθαν να προστατευτούν στο σπίτι μου». 9 Εκείνοι όμως φώναζαν: «φύγε από ‘κει!» Και μεταξύ τους έλεγαν: «Ήρθε ένας ξένος και θέλει να μας κρίνει!» «Τώρα θα σου κάνουμε χειρότερα απ’ ό,τι σ’ εκείνους». Και σπρώχνοντας με βία το Λωτ προσπαθούσαν να του σπάσουν την πόρτα. 10 Τότε οι φιλοξενούμενοι άπλωσαν το χέρι τους και τράβηξαν το Λωτ μέσα στο σπίτι και έκλεισαν την πόρτα. 11 και τύφλωσαν όλους όσοι ήταν απ’ έξω, μικρούς και μεγάλους, έτσι που άδικα προσπαθούσαν να βρουν την πόρτα του σπιτιού.
12 Είπαν τότε οι δύο άντρες στο Λωτ: «Ποιόν άλλον έχεις εδώ; Το γαμπρό σου, τους γιους σου και τις κόρες σου και όποιον δικό σου έχεις στην πόλη παρ’ τους από δω πέρα, 13 γιατί θα καταστρέψουμε αυτό τον τόπο. Είναι μεγάλη η κατακραυγή που υψώνεται στον Κύριο ενάντια στους κατοίκους της περιοχής κι ο Κύριος μας έστειλε να καταστρέψουμε τα Γόμορρα». 14 Ο Λωτ πήγε και μίλησε στους γαμπρούς του, που επρόκειτο να παντρευτούν τις θυγατέρες τους και τους είπε: «Σηκωθείτε και φύγετε απ’ δω , γιατί ο Κύριος θα καταστρέψει την πόλη». Αυτό όμως φάνηκε αστείο στους γαμπρούς του.
15 Όταν ξημέρωσε, οι άγγελοι πίεζαν το Λωτ και του έλεγαν: «σήκω, πάρε τη γυναίκα σου και τις δύο σου κόρες, που βρίσκονται εδώ, για να μην καταστραφείς για τις αμαρτίες της πόλης». 16 Κι επειδή καθυστερούσε, οι άντρες τον πήραν από το χέρι, αυτόν, τη γυναίκα του και τις θυγατέρες του και τους έβγαλαν έξω από την πόλη, γιατί τους λυπήθηκε ο Κύριος.
17 Καθώς τους έβγαζαν έξω, είπε ο ένας «φύγε, για να σώσεις την ζωή σου! Μην κοιτάξεις πίσω σου και μη σταθείς πουθενά σε όλη την περιοχή. Τρέξε να σωθείς στα βουνά, για να μην καταστραφείς». 18 Τότε ο Λωτ του είπε: «Σε παρακαλώ, κύριέ μου, μην το κάνεις αυτό! 19 Ξέρω πως ευεργετήθηκα από εσένα και μου έδειξες μεγάλη αγάπη που μου έσωσες τη ζωή. Αλλά εγώ δεν μπορώ να τρέχω στα βουνά. Θα με προλάβει το κακό και θα πεθάνω. 20 Εκεί κοντά είναι εκείνη η πόλη. Άσε με να καταφύγω σ’ αυτήν. Είναι αρκετά ασήμαντη και θα είμαι ασφαλής εκεί».
21 Ο Κύριος του είπε: «θ’ ακούσω κι αυτόν το λόγο σου, και δε θα καταστρέψω την πόλη που λες. 22 Τρέξε να καταφύγεις σ’ αυτήν, γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτε, μέχρις ότου φτάσεις εκεί». Γι’ αυτό ονόμασαν την πόλη εκείνη Σηγώρ.
23 Είχε ανατείλει ο ήλιος όταν ο Λωτ έφτασε στη Σηγώρ. 24 Τότε ο Κύριος άφησε να βρέξει θειάφι και φωτιά στα Σόδομα και τα Γόμορρα από τον ουρανό 25 Οι πόλεις εκείνες και οι κάτοικοί τους καθώς και όλη γύρω η περιοχή και η βλάστησή της καταστράφηκαν. 26 Η γυναίκα όμως του Λωτ κοίταξε πίσω και έγινε στήλη άλατος. 27 Το άλλο πρωί, σηκώθηκε ο Αβραάμ και πήγε στον τόπο όπου είχε συναντηθεί με το Θεό. 28 Κοίταξε προς τα Σόδομα και τα Γόμορρα και σ’ όλη τη γύρω περιοχή και είδε ν΄ ανεβαίνει από τη γη καπνός, σαν να ήτανε καπνός από καμίνι. 29 Όταν ο Θεός κατέστρεψε τις πόλεις της περιοχής, όπου κατοικούσε ο Λωτ, θυμήθηκε τον Αβραάμ και έσωσε τον Λωτ από την καταστροφή» (Γένεσις, κεφ. 19, στ. 1-29).
Τα σχόλια περιττεύουν.



+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
28 Μαρτίου 2008, Ώρα 11.45΄μ.μ.

ΣΟΔΟΜΑ και ΓΟΜΟΡΡΑ - POST 1

ΣΟΔΟΜΑ & ΓΟΜΟΡΡΑ.

Μέχρι χθες οι άνθρωποι συνήθεια είχαν να βάζουν οδηγό της ζωής τους το Ευαγγέλιο, το Νόμο του Κυρίου μας. Παρά την αδυναμία της ανθρώπινης φύσεως, προσπαθούσαν να προσαρμόσουν τη ζωή τους στον τρόπο, που ορίζει ο Δημιουργός Θεός με το Νόμο Του. Αυτό το Νόμο, που μας παρέδωσε δια του Μωυσέως και των Προφητών, καταγράφεται δε στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως όμως δια του Μονογενούς Υιού και Λόγου Του και η διδασκαλία Του καταγράφεται στην Καινή Διαθήκη.

Να ένα δείγμα αυτού του Νόμου: «Ακούσατε επίσης πως δόθηκε στους προγόνους η εντολή: μη μοιχεύσεις. Εγώ όμως σας λέω πως όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, έχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία με αυτήν» (Ματθ. 5, 27).

Στις ημέρες μας οι «φωτισμένοι» πια άνθρωποι της ηλεκτρονικής εποχής φαίνεται να απομακρύνονται από την συνήθεια της προσαρμογής στις εντολές του Θεού. Δείχνουν σαν να μη έχουν ανάγκη από το θείο Νόμο! «Φύγε από τη ζωή μας. Δεν θέλουμε να σε γνωρίζουμε», λέγει ο ασεβής προς το Θεό!!!!! «Απόστα απ’ εμού. Οδούς σου ειδέναι ου βούλομαι» (Ιώβ, 21,14)!!!

Μα κι’ όσοι δεν παίρνουν σαφώς αυτή την αρνητική στάση, παρουσιάζουν μια χαλαρή διάθεση προσαρμογής της ζωής των στο Νόμο του Θεού. Κυρίως αποφαίνονται για την εγκυρότητα ή μη των θείων διατάξεων. Κρατούν επιλεκτικά ορισμένες από τις εντολές και απορρίπτουν τις περισσότερες με τη εύκολη δικαιολογία: «ωχ, αδελφέ, αυτά δεν εφαρμόζονται σήμερα».

Η σύγχυση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, όταν ακόμη και ανώτατοι κληρικοί εμφανίζονται να υποστηρίζουν απόψεις αντίθετες από τις εντολές του Κυρίου! «Πορνεία είναι μόνο η επί πληρωμή σχέση» είπε κάποιος εξ ημών! (βλ. ΤΑ ΝΕΑ, 26.03.08), δήλωση η οποία κατά τη γνώμη μας κρίνεται α-πα-ρά-δε-κτη!

Έτσι λοιπόν μόλις τέθηκε το ζήτημα των εκτός γάμου σεξουαλικών σχέσεων στο άκουσμα της λέξεως «πορνεία» οι πλείστοι όσοι επαναστάτησαν, κυριολεκτικά χάλασαν τον κόσμο! Και τι δεν είπαν! Κατηγόρησαν τους Συνοδικούς Αρχιερείς, ότι, χρησιμοποιώντας τη λέξη αυτή στο Ανακοινωθέν της 17ης Μαρτίου ε.ε., τόλμησαν να ......υβρίσουν τον ελληνικό Λαό!

Διερωτώμαι. Αλήθεια, γιατί ενοχλήθηκαν τόσο πολύ οι άνθρωποι; Τόση μεγάλη έκταση έχει λάβει η ανηθικότητα στη σύγχρονη Κοινωνία; Τόσο πολύ διαδεδομένη λοιπόν είναι η πορνεία στην Χώρα μας; Πως αλλιώς να εξηγήσω αυτή την διέγερση; Η παροιμία λέγει: «ο έχων μύγα, μυγιάζεται»!

Παρηγοριά μας σ’ αυτό το γενικό ξεσηκωμό ήταν ένα κείμενο από το ιστολόγιο «το μανιτάρι του βουνού», απόσπασμα του οποίου μεταφέρω εδώ.
Πορνεία (κατά το Λεξικό του Δημ. Β. Δημητράκου εκδ. Χρ. Γιοβάνη, Αθήνα 1970) είναι: «η προς συνουσίαν παράδοσις γυναικός εις άνδρας, ιδ. επ’ αμοιβή, ...........», σελ. 1137. Οι επί πλέον λέξεις με την ίδια ρίζα που αναφέρονται είναι δεκαέξι (πορνείον, πορνεύω, πόρνη, πορνικός, πορνοβοσκός, πορνοβοσκώ, πορνογέννητος, πορνογράφημα, πορνογραφία, πορνογράφος, πορνογραφώ, πορνοκόπος, πόρνος, πορνόσπιτο, πορνοστάσιον, πορνοτρόφος). Από τον ορισμό της πορνείας, κρατώ μόνο το «επ’ αμοιβή». Η αμοιβή είναι μια αγοραία αντίληψη. Ο ένας κάτι πουλά από τον εαυτό του και ο άλλος το αγοράζει. Για κάθε ανθρώπινη σχέση που τσαλακώνεται από τέτοιες αλλοτριωτικές παραφθορές, έχουμε πορνεία. Ακόμη και αν το αντίτιμο δεν είναι χρήμα. Μπορεί όμως να είναι εργασία, εξουσία, φιλοδοξία, κενοδοξία, αναρρίχηση, βόλεμα και τα τοιαύτα.Η πορνεία λοιπόν μπορεί να εισχωρήσει παντού. Και εκεί που δεν το περιμένεις. Να μην επιτρέψει μια συνάντηση ανθρώπων να γίνει σχέση προσώπων με στοιχεία αγάπης. Μπορεί να καταστρέψει μια σχέση και να την υποβαθμίσει σε αγοραία ανταλλαγή. Γίνεται λατρεύοντας όχι τον άλλον, αλλά κάποιο είδωλο που παρεμβάλλεται ενδιάμεσα. Αυτό που εμποδίζει τη σχέση. Γι’ αυτό καλώς λέγεται και ειδωλολατρία. Πολύ συχνά εμφανίζεται και στο εσωτερικό των γάμων. Και δεν αναφέρουμε στη «συν-ουσία». Αναφέρομαι σε κάθε μορφή συν-ύπαρξης».
Αύριο η συνέχεια στο ΣΟΔΟΜΑ και ΓΟΜΟΡΡΑ - Post No 2
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
26 Μαρτίου 2008, Ώρα 10,30 μ.μ.

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΡΑΤΑ

«ΠΟΡΝΕΙΑ»

Η χρήση της λέξεως «πορνεία» στο Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου της 17ης Μαρτίου ε. έ. προκάλεσε πολλές και εκ διαμέτρου διαφορετικές αντιδράσεις!
Όσοι έχουν εξοικειωθεί με την εκκλησιαστική ορολογία αισθάνθηκαν ικανοποίηση! Η λέξη απέδωσε τα πράγματα με το όνομά τους. «Η Ιερά Σύνοδος διέσωσε το κύρος της Εκκλησίας», είπαν μερικοί.
Όσοι όμως δεν διαθέτουν την στοιχειώδη εκκλησιαστική παιδεία ενοχλήθηκαν ιδιαιτέρως! Εξέλαβαν τη λέξη αυτή με την νομική της έννοια! Με το άκουσμα του όρου «πορνεία» σκέφθηκαν αμέσως τον «αγοραίο έρωτα», δηλ. την ακραία περίπτωση ανηθικότητας, περίπτωση η οποία, υπό ωρισμένες συνθήκες, ούτε και από τον Νόμο δεν τιμωρείται! «Η Ιερά Σύνοδος είναι εκτός τόπου και χρόνου», είπαν μερικοί άλλοι.
Την άποψη αυτή διατύπωσαν και ωρισμένοι επισκέπτες του ιστοτόπου μας. Αλλά βεβαίως και ο κάλαμος μερικών δημοσιογράφων.
Προς όλους εκείνους, οι οποίοι εταράχθηκαν, θα ήθελα να εκφράσω την συμπάθειάν μου. Ας αιτιώνται όμως την άγνοιά τους και όχι την Ιερά Σύνοδο. Καθώς η άγνοια του νόμου δεν δικαιολογείται, ούτε και η άγνοια του Νόμου, δηλ. του θείου νόμου, δεν δικαιολογείται. Είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί, βαπτισμένοι στο όνομα της Παναγίας Τριάδος, κατέχουμε το Ευαγγέλιο στη γλώσσα μας και γνωρίζουμε πως ο Χριστός μας εδίδαξε ένα νέο ηθικό Κώδικα. Στον Κώδικα αυτό περιέχονται βασικές ηθικές διατάξεις, των οποίων η άγνοια δεν δικαιολογείται.

Κατ’ ανάγκην, λοιπόν, οδηγούμεθα σήμερα στο να διευκρινήσουμε το περιεχόμενο του όρου «πορνεία» προς ενημέρωση των καλής προαιρέσεως χριστιανών. Βλέπετε ο Νόμος του Κυρίου δεν μπορεί να τροποποιηθεί από εμάς. Είναι «δεδομένος»!. Εμείς χρέος έχουμε χρέος να τον εφαρμόζουμε!

Θα πρέπει να το πούμε με καθαρά και σταράτα λόγια. Κατά την διδασκαλία της χριστιανικής Ηθικής η μεταξύ ανδρός και γυναικός ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΚΤΌΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ σαρκική μίξη και συνάφεια ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ. Συνιστά παράβαση του ηθικού Νόμου και για το λόγο αυτό λογίζεται ως αμαρτία, είναι μια αμαρτωλή πράξη.
Η εφαρμογή των ηθικών αυτών διατάξεων εναπόκειται είτε στη βούληση, είτε στη δύναμη του ατόμου. Παράγοντες, που θα μπορούσαν να μετριάσουν την ηθική ευθύνη του παραβιάζοντος τον ηθικό Κώδικα, είναι το οικογενειακό περιβάλλον, ο βαθμός της παιδείας, η κληρονομικότης, οι συγκυρίες της ζωής, η ηλικία, η συγκατάθεση ή ο εξαναγκασμός του ατόμου, εκ της οποία ανακύπτει η έννοια «θύτης» ή «θύμα» κλπ. Οι λόγοι αυτοί και έτεροι εισέτι μπορούν να αποτελέσουν ελαφρυντικά για το μετριασμό της ευθύνης του παραβιάζοντος τον Ηθικό Κώδικα, αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν μπορούν να αλλάξουν τον χαρακτηρισμό μιάς πράξεως ως ηθικής ή ανήθικης. Συμβαίνει εδώ ό,τι ακριβώς και στην έγγυο γυναίκα. Μια γυναίκα ή είναι έγγυος ή δεν είναι! Δεν υπάρχει περίπτωση να είναι «ολίγον έγγυος»! Κατά ταύτα κάθε εκτός γάμου σαρκική συνάφεια και απόλαυσις συνιστά αμαρτίαν. Η Εκκλησία δέχεται μεν και συγχωρεί τον αμαρτήσαντα, παρέχουσα την άφεσιν των αμαρτιών δια του Μυστηρίου της Μετανοίας και Εξομολογήσεως, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει τις συντεταγμένες του Κώδικος, δηλ. τις ηθικές διατάξεις του Νόμου. Όσοι δεν μπορούν να το χωνέψουν, ας μη αιτιώνται τους Επισκόπους!
Και αυτά μεν γενικώς. Τώρα, εάν η σαρκική συνάφεια και σεξουαλική πράξη συντελείται μεταξύ δύο εγγάμων προσώπων, οπωσδήποτε δε μεταξύ ανδρός και γυναικός, που αθετούν, παραβιάζουν και προδίδουν την συζυγική τους τιμή, ή μεταξύ ενός αγάμου και ενός εγγάμου, η πράξη αυτή, ονομάζεται «μοιχεία» και καταδικάζεται απολύτως.
Εάν η σεξουαλική πράξη και σαρκική συνάφεια πραγματοποιείται μεταξύ δύο αγάμων προσώπων, οπωσδήποτε δε μεταξύ ανδρός και γυναικός, εφ’ όσον συντελείται εκτός του γάμου, ακόμη και μεταξύ δύο μνηστευμένων, τότε η πράξη αυτή ονομάζεται «πορνεία» και καταδικάζεται επίσης απολύτως.
Εάν εμβαθύνουμε στις επιταγές του Ευαγγελικού Νόμου, κατά την χριστιανική θεώρηση αμαρτία θεωρείται ακόμη και η σαρκική «επιθυμία», το φιλήδονο βλέμμα, η σκέψη κλπ. θεωρούνται αμαρτωλές πράξεις. «Ηκούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις, ου μοιχεύσεις. Εγώ δε λέγω υμίν, οτι πας ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού» (Ματθ. ε΄27-28). Όσοι λοιπόν εντάσσονται συνειδητά στα μέλη της Εκκλησίας, όσοι ασκούνται στην βίωση της χριστιανικής ζωής και πολιτείας γνωρίζουν καλώς, ότι η ικεσία, αλλά και η άφεσις των αμαρτιών περιλαμβάνει «τα εκούσια και τα ακούσια, τα εν λόγω, τα εν έργω, τα γνώσει και αγνοία, τα εν νυκτί και εν ημέρα, τα κατά νούν καί την διάνοιαν» διαπραχθέντα αμαρτήματα.[1]

Κατά την χριστιανική Ηθική ούτε ο άνδρας, ούτε και η γυναίκα εξουσιάζει το σώμα του. Συνεπώς ο καθένας μας οφείλει να διάγει κατά το θέλημα του Θεού. Το σαρκικό πάθος δεν είναι ακατανίκητο, όποιος δε κατορθώνει να χαλιναγωγεί την σάρκα του και να υποτάσσει τις επιθυμίες της, αυτός κυριαρχεί στην ύπαρξή του, είναι κύριος του εαυτού του, δηλ. αυτοκράτωρ!

Γνωρίζω βέβαια, ότι όλα αυτά σήμερα στ’ αυτιά των περισσοτέρων ηχούν παράδοξα. Έχει τόσο πολύ διαβρωθεί η Κοινωνία μας, ώστε ακούγοντας την λέξη «πορνεία» οι πολλοί σκέπτεται μόνο την πληρωμένη σαρκική απόλαυση, τον αγοραίο έρωτα! Όλα τα άλλα θεωρούνται .....φυσιολογικά! Ακόμη και νέοι, που κατά βάθος σέβονται την Εκκλησία, αποφεύγουν την συνειδητή επαφή μαζί της, μόνο και μόνο επειδή δεν αισθάνονται «καθαροί» στο σημείο αυτό. Αλλά και γονείς, για να διευκολύνουν τη γενετήσια σχέση στα παιδιά τους, μερικές φορές για μερικές ώρες φεύγουν από το σπίτι τους, έτσι ώστε το ζευγάρι των ερωτευμένων να ....διευκολύνεται στη σαρκική απόλαυση. Κάποτε όμως όλα αυτά ήσαν αδιανόητα! Η Κοινωνία μας με βήματα αργά αλλά σταθερά οδηγείται σε ένα ηθικό εκτραχηλισμό. Η κοινωνία μας μεταλλάσσεται σε κοινωνία Σοδόμων και Γομόρρων!

Η Εκκλησία δεν δικάζει και δεν καταδικάζει τους αμαρτωλούς. Η Εκκλησία δεν είναι Δικαστήριο! Είναι το Θεραπευτήριο, είναι το Νοσοκομείο της ανθρώπινης ψυχής. Όποιος αισθάνεται τραυματισμένος από τα βέλη της αμαρτίας και μετανοεί, καταφεύγει στην Εκκλησία και θεραπεύεται. Η εξομολόγηση είναι ο καθαρτήριος τόπος, η δε μετάνοια. το καθαρτήριο φάρμακο. Είναι η ομολογία «ήμαρτον» ή «ημάρτηκα τω Κυρίω». Φάρμακο είναι η επίκλησις του θείου ελέους, το «ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ», δηλ. η επιστροφή προς τον Επουράνιο Πατέρα.

Παρά ταύτα οι εντολές της χριστιανικής Ηθικής σηματοδοτούν τις κορφές. Εάν κάποιοι δεν μπορούν να ανέβουν εκεί ψηλά, αυτό δεν σημαίνει ότι θα «ξυρίσουμε» ή ότι θα κατεβάσουμε τις κορφές! Όσοι γενναίοι το τολμούν, αυτοί, μόνον αυτοί, απολαμβάνουν την γλυκύτητα του γάμου και την ομορφιά της παρθενίας, την γευστικότητα του έρωτα! Βάζουν στο πλευρό τους μια γυναίκα και γνωρίζουν ότι είναι αμόλυντη και ανέγγιχτη! Είναι ολόκληρη δική τους! Οι άλλοι, οι επιρρεπείς στις σαρκικές απολαύσεις, κατά το πλείστον μαρτυρική ζωή. Δεν αγαπιούνται αληθινά και δεν αγαπούν με πληρότητα. Ζουν είτε με συμβιβασμούς, είτε με υποκρισία. Ζουν τυραννικά κυρίως. Τους κατατρώγει συνήθως η αγωνία, εάν η γυναίκα τους πάει και με κάποιον άλλον.

Η χριστιανική Ηθική μας απαλλάσσει από όλα αυτά τα τυραννικά, υποθετικά ή πραγματικά προβλήματα και εγγυάται την ευτυχία στο γάμο. Προ πάντων μας εξασφαλίζει την ευλογία του Θεού στη ζωή μας. Διότι «η... ευσέβεια προς πάντα ωφέλιμός εστίν, επαγγελίας έχουσα ζωής της νυν και της μελλούσης» (Α΄ Τιμ. δ, 8).
Ασφαλώς και θα υπάρχουν αναγνώστες μου, οι οποίοι θα διαφωνήσουν με τα παραπάνω. Τα θεωρούν αναχρονιστικά, ανεδαφικά, εκτός τόπου και χρόνου, εκτός εποχής κ. ού. κ. Τι να κάνουμε όμως; Ο λόγος του Κυρίου λέγει ταύτα, η δε Εκκλησία είναι ταγμένη να τα διδάσκει, να τα εξαγγέλλει, να τα εμπνέει, να τα προασπίζεται και να τα υπερασπίζεται. Πολύ σωστά είπε προχθές στην εκπομπή του ο κ. Άρης Πρωτοψάλτε: «η Εκκλησία δεν μπορούσε να λάβει διαφορετική θέση. Αλλοιώς θάπρεπε να ξεσχίσει τα ιερά βιβλία της».

Ένα γεγονός πρέπει να μη διαφεύγει της προσοχής μας. Η Εκκλησία μαθαίνει τον άνθρωπο να είναι ταπεινός, να θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο μπροστά στο Θεό. Και άρα να κλείνει ευλαβικά τον αυχένα του μπροστά στην αγιότητα και την μεγαλωσύνη του Κυρίου μας και να ζητεί το έλεός Του. Όλοι μας, δίκαιοι και μη, καθαροί η μη, νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες οφείλουμε να συναντώμεθα στην εκζήτηση του ελέους του Θεού. Όλοι μας οφείλουμε να απαγγέλλουμε τις ίδιες προσευχές: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μου, άνες, άφες, ιλάσθητι και συγχώρησόν μοι τω αμαρτωλώ και αχρείω και αναξίω δούλω σου τα πταίσματα και παραπτώματά μου, όσα σοι εκ νεότητός μου μέχρι της παρούσης ημέρας και ώρας ήμαρτον, είτε εν γνώσει και αγνοία, είτε εν λόγοις ή έργοις ή ενθυμήμασιν ή διανοήμασι και επιτηδέυμασι και πάσαις ταις αισθήσεσι» (βλ. ευχή θείας μεταλήψεως)

Στη συνέχεια θα παραθέσω επιλεκτικά μερικά χωρία από την Καινή Διαθήκη. Το κείμενο παρατίθεται σε ερμηνεία, ενώ σε υποσημείωση τίθεται το αυθεντικό χωρίο.
«...από την καρδιά βγαίνουν πονηρές σκέψεις, φόνοι, μοιχείες, πορνείες, κλοπές, ψευδομαρτυρίες, βλαστήμιες».[2]

«...να τους στείλουμε μια επιστολή και να τους καθορίσουμε να φυλάγονται από ...... την πορνεία, από τη βρώση πνιγμένου ζώου και από τη πόση αίματος ζώου.[3]

«Κυκλοφορεί η φήμη ότι παρουσιάστηκαν ανάμεσά σας περιπτώσεις πορνείας, και μάλιστα τέτοιου είδους που δεν τη συναντάει κανείς ούτε στους ειδωλολάτρες, να συζεί δηλαδή κάποιος με τη μητριά του» [4]

«Μακριά από την πορνεία! Κάθε άλλο αμάρτημα που μπορεί να διαπράξει κανείς βρίσκεται έξω από το σώμα του, Αυτός όμως που πορνεύει, βεβηλώνει το ίδιο του το σώμα» [5]

«Φοβάμαι ακόμη, μήπως, όταν έλθω πάλι, .........πενθήσω για πολλούς απ’ αυτούς που αμάρτησαν προηγουμένως και δεν μετάνιωσαν για την ακαθαρσία, την πορνεία και την ασέλγεια που διέπραξαν».[6]

«Είναι ολοφάνερο ποια είναι τα αμαρτωλά έργα: Είναι η μοιχεία, η πορνεία, η ηθική ακαθαρσία, η αισχρότητα» [7]

« Το θέλημα του θεού είναι να γίνετε άγιοι, δηλαδή : να αποφεύγετε την πορνεία»[8]


Αγαπητέ αναγνώστη μου,

Μπορεί η σύγχρονη αντίληψη περί της ηθικής να θεωρεί όλα φυσιολογικά και ελεύθερα. Παρά ταύτα η χριστιανική αντίληψη είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Θεωρεί το σώμα έμψυχο «ναό του Θεού» και απαιτεί όχι μόνο σεβασμό αλλά και καθαρότητα. «Ει τις τον ναόν του Θεού φθείρει, φθερεί τούτον ό Θεός. Ο γαρ ναός του Θεού άγιός εστιν» (Α΄Κορ. γ, 17) Τό σώμα μας δεν μας ανήκει. Τελικά η επαγγελία του Θεού στον άνθρωπο είναι συγχρόνως και προειδοποίηση: «Τούτο γαρ έστε γινώσκοντες, ότι πας πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ... ουκ έχει κληρονομίαν εν τη βασιλεία του Χριστού και Θεού» [9].

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
21 Μαρτίου 2008
---------------------------------------------------------------------------
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] βλ. Ακολουθία θείας Μεταλήψεως και την Συγχωρητική Ευχή του ιερέα προς τον εξομολογουμενον.
[2] «Εκ γάρ καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι» (Ματθ. 15,19)

[3] «....επιστείλαι αυτοίς του απέχεσθαι από των .....της πορνείας και του πνικτού και του αίματος» (Πραξ. 15,20)

[4] «Όλως ακούεται εν υμίν πορνεία, και τοιαύτη πορνεία, ήτις ουδέ εν τοις έθνεσιν ονομάζεται, ώστε γυναίκά τινα του πατρός έχειν». (Α’ ΚΟΡ 5,1)

[5] «Φεύγετε την πορνείαν. Παν αμάρτημα ο εάν ποιήση άνθρωπος εκτός του σώματος έστιν, ο δε πορνεύων εις το ίδιον σώμα αμαρτάνει» (Α’ ΚΟΡ 6,18)
[6] «Μη πάλιν ελθόντα......πενθήσω πολλούς των προημαρτηκότων και μη μετανοησάντων επί τη ακαθαρσία και πορνεία και ασελγεία η έπραξαν» (Β’ ΚΟΡ 12,21)
[7] «Φανερά δε έστι τα έργα της σαρκός άτινά εστι μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια» (ΓΑΛ. 5,19)
[8] Τούτο γαρ έστι θέλημα του Θεού, ο αγιασμός υμών, απέχεσθαι υμάς από της πορνείας (Α’ ΘΕΣΣ 4,3)

[9] (ΕΦΕΣ 5, 5)

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΑΠΑΝΤΑ

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση δημοσιοποιούμε την επιστολή-απάντηση του Εξοχωτάτου κ. Σωτ. Χατζηγάκη, Υπουργού επί της Δικαιοσύνης, η οποία διαπνέεται από σεβασμό καί
απαντά με λεπτομέρειες στίς δικές μας θέσεις και αιτιάσεις.
Ομολογώ ότι η διαλεκτική του κ. Υπουργού και με εντυπωσιάζει και με προβληματίζει.
Ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την τιμή.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄

Αθήνα, 20 Μαρτίου 2008


Προς:
τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, κ. Αμβρόσιο
Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος,
Ιασίου 1
11 521, Αθήνα

Σεβασμιώτατε,

Ανέγνωσα με ιδιαίτερη προσοχή την επιστολή, την οποία είχατε την ευγενή καλοσύνη να μου απευθύνετε και να ενημερωθώ μία ακόμη φορά (είχε προηγηθεί η ενημέρωσή μου από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως), για τους προβληματισμούς σας σχετικά με το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης.
Παρακολουθώ από ετών, με ενδιαφέρον, σεβασμό και προσοχή, τις απόψεις σας, οι οποίες χαρακτηρίζονται –ακόμα και αν διαφωνεί κανείς – από θρησκευτική συνέπεια και παρρησία. Χαίρομαι, διότι με τα επιχειρήματά σας αμύνεστε υπέρ του Ιερού Ευαγγελίου και των Ιερών Κανόνων, αλλά και αναγνωρίζετε ότι υπάρχουν αυτοτελώς και οι Νόμοι της Πολιτείας.
Συμφωνώ μαζί σας, ότι αυτές οι δύο πηγές ρυθμίσεων της κοινωνικής μας ζωής, πρέπει να συμβαδίζουν και να βρίσκονται σε αρμονία. Ιδιαίτερα δε να προάγουν το ηθικό «ζειν και διάγειν». Καθήκον, το οποίο, νομίζω ότι θα συμφωνείτε, δεν μπορεί να παραβλέψει η Πολιτεία, όταν είναι αναγκασμένη να αντιμετωπίσει οδυνηρές καταστάσεις και ανθρώπινα δράματα της κοινωνικής πραγματικότητας. Καθήκον, το οποίο πρώτη μας δίδαξε η Εκκλησία του Χριστού.
Θεωρώ ηθικά ασύμβατη τη συμπεριφορά της Πολιτείας, όταν κλείνει τα μάτια μπροστά στις καταστάσεις αυτές και δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα δράματα των παιδιών που γεννιούνται εκτός γάμου (τα οποία δυστυχώς έχουν φτάσει στο 5% του συνόλου, τα τελευταία έτη και ξεπερνούν, σύμφωνα με υπεύθυνους υπολογισμούς τα 120.000), των απροστάτευτων γυναικών μετά από χρόνια ελεύθερης συμβίωσης και των μονογονεϊκών οικογενειών, οι οποίες φθάνουν σε αρκετές χιλιάδες και συνεχώς αυξάνονται. Η Πολιτεία οφείλει να δείχνει αγάπη, κατανόηση, αλληλεγγύη και ανοχή.
Εξακολουθώ να πιστεύω στην αξία του θρησκευτικού γάμου και το έχω αποδείξει, τόσο με την προσωπική μου συμπεριφορά, όσο και με τις ιδέες μου, που ήταν πάντα δίπλα στην Εκκλησία. Αναμφίβολα τον θεωρώ καλύτερη επιλογή για τα ζευγάρια από τον πολιτικό γάμο.
Αυτή μου όμως η πεποίθηση, δεν είναι δυνατόν να με οδηγήσει ώστε να παραβλέπω ένα υπαρκτό κοινωνικό φαινόμενο και την υποχρέωσή μου, ως Υπουργού Δικαιοσύνης, να μην εθελοτυφλώ, αλλά να περιορίσω τις αρνητικές συνέπειες και επιπτώσεις του φαινομένου αυτού στην κοινωνία και να τις μετατρέψω σε υποχρεώσεις. Οφείλω να προσπαθήσω να κάνω τους πολίτες περισσότερο υπεύθυνους, ως προς τα θέματα και τα κοινωνικά προβλήματα που προκύπτουν από την κοινή συμβίωσή τους, δυστυχώς πέραν του θρησκευτικού ή έστω πολιτικού γάμου.
Η Δικαιοσύνη πρέπει να έχει και την παιδαγωγική, κοινωνική της διάσταση, στην οποία πιστεύω ακράδαντα.


Σεβασμιώτατε,

Το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης έχει σκοπό να ρυθμίσει και να περιορίσει αυτή τη δυσάρεστη πραγματικότητα. Κατ’ αρχήν, δεν ακολουθούμε τα αντίστοιχα Ευρωπαϊκά νομοθετήματα σε ότι αφορά στην ελεύθερη συμβίωση, αλλά αντίθετα, οι δικές μας ρυθμίσεις περιλαμβάνουν περισσότερες δικλείδες ασφαλείας και προστασίας. Τόσο σε νομικό, όσο και δικαστικό έλεγχο.
Με το Σύμφωνο, η ελεύθερη συμβίωση θα έχει πλέον συγκεκριμένες συνέπειες, οι οποίες δεν πρέπει να μεταβάλλονται –όπως μέχρι σήμερα– σε ατομικά και κοινωνικά δράματα, αλλά να αντιμετωπίζονται με αίσθημα ευθύνης, όπως η προστασία των παιδιών και της εξαρτημένης οικονομικά γυναίκας. Με το Σύμφωνο, αφαιρούνται όλα τα προσχήματα από όσους συζούν, μέχρι σήμερα αδέσμευτα και ελεύθερα, προκειμένου ν’ αναλάβουν τις υποχρεώσεις τους. Η Πολιτεία, με το Σύμφωνο, ασκεί πίεση προς την κοινωνία και τα ζευγάρια που επιλέγουν να συμβιώνουν απολύτως ελεύθερα.
Το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης, δεν είναι σε καμία περίπτωση τρίτη μορφή γάμου ή τρίτης κατηγορίας γάμος, αλλά μία συμβολαιογραφική συμφωνία, στην οποία ο άνδρας και η γυναίκα που συμβιώνουν αναλαμβάνουν ορισμένες κοινές υποχρεώσεις και αλληλοαναγνωρίζουν ορισμένα δικαιώματα, όπως τα περιουσιακά. Κατ’ αυτό τον τρόπο, γίνονται περισσότερο υπεύθυνοι άνθρωποι και πολίτες.
Οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν τα ζευγάρια εκτός γάμου, δεν είναι προσχηματικές, ακόμα και όταν το Σύμφωνο μπορεί να τερματιστεί οποιαδήποτε στιγμή. Συγκεκριμένα, οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται με το Σύμφωνο, δεν είναι ανακλητές, ακόμα και όταν καταγγελθεί αργότερα, από το ένα μέρος, το οποίο θα επιθυμεί να τερματίσει τη συμβίωση αυτή. Δεν θα είναι ανακλητές λ.χ. οι αναγνωρίσεις και τα δικαιώματα των παιδιών, οι οικονομικές και περιουσιακές υποχρεώσεις που έχουν συμφωνηθεί, το δικαίωμα της εξαρτημένης γυναίκας στην ασφάλιση και μέρους της σύνταξης.
Η διαφορά μεταξύ του γάμου και της ελεύθερης συμβίωσης είναι σημαντική και θα ενεργήσει υπέρ του γάμου και ιδιαίτερα του θρησκευτικού. Κατ’ αρχήν το Σύμφωνο βάζει πλαίσια στήριξης στις σημερινές απολύτως ελεύθερες συμβιώσεις. Τις κάνει ‘λιγότερο ελεύθερες’, επιπόλαιες και άδικες. Τις συνδέει με όρους, συμφωνίες και δεσμεύσεις.
Από την άποψη αυτή, το Σύμφωνο οδηγεί τελικά πιο κοντά στην ιδέα του πραγματικά έγγαμου βίου, όπως έχει οδηγήσει ήδη η ιδέα του πολιτικού γάμου, στον θρησκευτικό γάμο, σύμφωνα με τα στοιχεία. Δεν απομακρύνει από το γάμο, όπως φοβούνται ορισμένοι, αλλά διευκολύνει την προσέγγιση προς την ιδέα του γάμου. Μειώνει την απόσταση από τον γάμο.
Γι’ αυτό, ενώ το Σύμφωνο περιλαμβάνει τα ίδια κωλύματα του γάμου, συνδέεται όμως με λιγότερα δικαιώματα ως προς τον θρησκευτικό και πολιτικό γάμο. Είτε αυτά αφορούν το θεσμό της υιοθεσίας, που δεν θα υπάρχει στο Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης, είτε άλλα, όπως τα περιουσιακά και τα κληρονομικά δικαιώματα. Μάλιστα, σύμφωνα με απόψεις έγκριτων νομικών, η καθιέρωση του Συμφώνου και οι νομικές δεσμεύσεις που συνεπάγεται (όπως η αμοιβαία αξίωση διατροφής, η συμμετοχή στα αποκτήματα κλπ.), οδηγεί στον χαρακτηρισμό της ελεύθερης συμβίωσης, ως ψευδεπίγραφης, πλέον. Πραγματικά ελεύθερη συμβίωση, μέχρι σήμερα, ήταν η νομικώς αρρύθμιστη συμβίωση, στο πλαίσιο μιας απολύτως αδέσμευτης συμπεριφοράς της προσωπικότητας. Τώρα, προέχει το κοινωνικό κριτήριο και οι δεσμεύσεις του.


Σεβασμιώτατε,

Συμφωνώ απολύτως με τις διαπιστώσεις σας ότι δεν πρέπει να καλλιεργείται «κλίμα διχασμού» ανάμεσα στους Ιεράρχες για το θέμα αυτό, όπως επίσης να προβάλλονται άδικες κατατάξεις των Ιεραρχών σε κατηγορίες συντηρητικών, φωτισμένων κλπ.
Πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε, πως ιδίως η Πολιτεία δεν μπορεί να στέκει αμέτοχη μπροστά σε ανθρώπινα δράματα, για τα οποία τα θύματά τους, όπως τα παιδιά, είναι τελείως αμέτοχα και δεν πρέπει ν’ αντιμετωπίζονται με διακρίσεις και αποκλεισμούς, που θα τα επιβαρύνουν σε όλη τους τη ζωή.
Πεποίθησή μου είναι ότι οι γονείς και τα ισχυρά μέρη στις έως σήμερα σχέσεις «ελεύθερης συμβίωσης», πρέπει να υποχρεωθούν, με νομοθετικές πρωτοβουλίες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Ως αντίδωρο αγάπης, σεβασμού και εκτίμησης, σας αποστέλλω το βιβλίο μου «Η Ελληνική ταυτότητα στη «Νέα Τάξη’», που εκδόθηκε το 2002 και βραβεύθηκε με το Βραβείο Μελετήματος από την Ελληνική Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων, και το οποίο αποτελεί οδηγό σε όλες τις πνευματικές και πολιτικές μου δραστηριότητες.



Με την προσήκουσα τιμή



Σωτήρης Χατζηγάκης

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2008

ΤΑ "ΚΑΛΑ" ΚΑΙ ΤΑ "ΣΑΠΙΑ" ΜΗΛΑ ΣΤΟ ΙΔIΟ ΚΑΛΑΘΙ; ΤΙ ΠΑΘΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ;

«ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ»
Διχασμό μεταξύ των Αρχιερέων για το θέμα της μη αποδοχής της "Ελεύθερης Συμβίωσης" από πλευράς της Ιεράς Συνόδου επιχειρεί εργωδώς να παρουσιάσει προς την Κοινή Γνώμη μερίδα εκκλησιαστικών και άλλων δημοσιογράφων, κάνοντας χρήση αποσπάσματος της δήλωσης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμου.
Η σημερινή ομόφωνη ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου, με την οποία η Διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος επιβεβαιώνει την αμετακίνητη θέση της υπέρ της εφαρμογής του θελήματος του Θεού κατ' επιταγήν του ιερού Ευαγγελίου και των ιερών Κανόνων, δεν άφησε ικανοποιημένους κάποιους από τούς εκκλησιαστικούς συντάκτες σήμερα. Διότι κάποιοι εξ αυτών, έχοντας εκ των προτέρων "προεξοφλήσει" στις δημοσιεύσεις τους τόσο το ύφος όσο και αυτό καθ εαυτό το περιεχόμενο των συζητήσεων εντός της αιθούσης ων Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, ανέμεναν ως επιβεβαίωση των προθέσεών τους, "να πιαστούν οι Αρχιερείς στα χέρια, διαφωνούντες μεταξύ τους" όσον αφορά το θέμα της επιχειρούμενης νομοθετικής ρύθμισης της "ελεύθερης συμβίωσης" που τόσο ξαφνικά μας ανέκυψε. Προσωπικά σε ότι με αφορά, διαψεύδω κατηγορηματικώς πως εκ μέρους μου "ασκήθηκε σφοδρή επίθεση προς τον Μακαριώτατο" για τις θέσεις του. Η πληροφορία αυτή είναι ψευδέστατη και αποτελεί στρέβλωση της πραγματικότητος. Όλοι οι Συνοδικοί Αρχιερείς εξέφρασαν τον προβληματισμό τους στο ανακύψαν θέμα, ουδείς όμως προέβη σε "επίθεση" στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο.
Προς την κατεύθυνση αυτή σε μια προσπάθεια να καλλιεργηθεί "κλίμα διχασμού" μερίδα εκ των λειτουργών των ΜΜΕ, είχαν προετοιμάσει το αναγνωστικό και τηλεοπτικό κοινό, κατατάσσοντας αυθαιρέτως τους Ιεράρχες σε τρείς κατηγορίες:
Α) Στους "μοντέρνους", οι οποίοι αναγνωρίζουν ότι ο "κόσμος αλλάζει και γι’ αυτό η Εκκλησία πρέπει να δείχνει «κατανόηση».
Β) Στους "παραδοσιακούς", οι οποίοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την «ελεύθερη συμβίωση» ως "πορνεία".
Γ) Και στους "υπέρ-αυστηρούς", οι οποίοι από του άμβωνος χθες έσπευσαν να καυτηριάσουν την προσπάθεια της Κυβέρνησης. «Ιδιαίτερα σκληρή κριτική ασκεί και ο Μητροπολίτης δείνα, ο οποίος μεταξύ άλλων θίγει και το ζήτημα γάμων μεταξύ ομοφυλοφίλων, μιλώντας για “παρανοϊκές καταστάσεις”, έγραφε σήμερα Αθηναϊκή εφημερίδα.
Δόξα τω Θεώ! Το ομόφωνο Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου απέδειξε, ότι όλοι οι Ιεράρχες έχουν τον Ευαγγελικό Νόμο πάνω από όλα και πάνω από όλους!
Δεν μπορεί να υπάρξει Ορθόδοξος Ιεράρχης, που θα δεχθεί αδιαμαρτύρητα την νομιμοποίηση της παράνομης συμβίωσης. Δεν μπορεί να υπάρξει Ορθόδοξος Ιεράρχης, που θα δεχθεί να μετονομάσει το κοτόπουλο ως «ψάρι», για να δικαιολογήσει την παραβίαση και καταπάτηση της νηστείας, όπως έκαναν οι Μοναχοί κατά τον Μεσαίωνα στην Καθολική Δύση! Και επομένως δεν μπορεί να υπάρξει Ορθόδοξος Ιεράρχης, που θα αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την νομιμοποίηση της όποιας παρανομίας, καταργώντας το Νόμο του Ευαγγελίου. Η παρανομία υπάρχει στην κοινωνία και θα υπάρχει, όσο θα υπάρχουν άνθρωποι, αλλά για να διακρίνεται από την νομιμότητα και για να καταγγέλλεται ως αθέτηση του Νόμου, θείου ή ανθρωπίνου, γραπτού ή άγραφου.
Στην κοινωνία υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντοτε οι τίμιοι και οι άτιμοι άνθρωποι. Οι ειλικρινείς και οι ψεύτες! Οι υγιείς και οι άρρωστοι. Οι δίκαιοι και οι άδικοι! Οι σώφρονες και οι άφρονες. Οι θύτες και τα θύματα. Οι ελεύθεροι και οι δικαίως φυλακισμένοι. Οι νουνεχείς και οι φρενοβλαβείς. Οι ηθικοί και οι ανήθικοι! Έτσι και μόνο έτσι μια Κοινωνία θεωρείται φυσιολογική. Φτιάχνει είτε Φυλακές για τούς εγκληματίες, είτε Τρελλοκομεία για τους τρελλούς, είτε Νοσοκομεία για τους αρρώστους, αλλά δεν υποχρεώνει τους δίκαιους να ζήσουν στη φυλακή ή τους εχέφρονες να εισέλθουν στα τρελλάδικα ή τους υγιαίνοντες να εισαχθούν στα Νοσοκομεία....ώστε να μη στενοχωρούνται οι τυχόν τρελλοί, οι φυλακισμένοι, οι άρρωστοι...... ό,τι δηλ. επιχειρεί δυστυχώς σήμερα η Πολιτεία, εισάγοντας στη Βουλή Σχέδιο Νόμου με τον τίτλο «Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης». Μια τέτοια Κοινωνία θα έμοιαζε με Κοινωνία φρενοβλαβών, όπου όλοι οι κάτοικοι έχουν υποστεί ομαδική παράκρουση.
Όταν συνεπώς μια Κοινωνία οδηγείται με το έτσι θέλω στην εφαρμογή του γνωστού μύθου της "κολοβής αλεπούς", τότε η Κοινωνία αυτή είναι αρρωστημένη! Κατ’ αναλογίαν: Όταν μια Πολιτεία ή μια Κυβέρνηση επιχειρεί να εφαρμόσει το μύθο της "κολοβής αλεπούς", εξομοιώνοντας, εξισώνοντας και νομιμοποιώντας την έως τώρα χαρακτηριζόμενη ως παράνομη συμβίωση με την "έννομη και παρά Θεώ και παρά ανθρώποις συζυγία", τότε η Πολιτεία αυτή είναι άρρωστη!
Δεν μπορούν, λοιπόν, όσοι έχασαν την ουρά τους, (εσύ διάβαζε την τιμή τους), σε κάποιο "δόκανο της αμαρτίας" να επιβάλουν και στους άλλους να υποστούν την ίδια μεταχείριση. Νόμιμο το ζευγάρι με γάμο, νόμιμο και το ζευγάρι χωρίς γάμο; Σε μιά κοινωνία, την οποίαν απαρτίζουν " λογικοί άνθρωποι" το "ψέμα" πρέπει να λέγεται "ψέμα", η "απάτη" να λέγεται "απάτη" και η "ανηθικότητα" να λέγεται "ανηθικότητα". Ο,τιδήποτε άλλο αποτελεί παρέκκλιση από την ηθική, όπως την βιώνει η Κοινωνία μας αιώνες τώρα.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
Είχαν γραφή τα παραπάνω, όταν σε εκπομπή ενός τηλεοπτικού σταθμού, μιά εκκλησιαστική συντάκτρια και σε άλλο κανάλι έτερος - εκτός εκκλησιαστικού ρεπορτάζ- δημοσιογράφος-, όχι ηθελημένα πιστεύω, παρερμήνευσαν ή παραποίη- σαν την προ ημερών επί του θέματος τούτου τοποθέτηση του νέου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου. Ο Μακαριώτατος είπε: " Τα μέλη της Εκκλησίας πορεύονται με βάση το Ευαγγέλιο, τους Ι. Κανόνες της Εκκλησίας και την εκκλησιαστική τάξη των Οικουμενικών Συνόδων, την Αγιοπνευ- ματική παράδοση. Επομένως η Εκκλησία γνωρίζει όρια και αυτά είναι περιωρισμένα. Η Εκκλησία δεν έχει δυνατότητα ούτε εκπτώσεων ούτε παρεκκλίσεων απ’ αυτά". Οι δημοσιογράφοι ωστόσο, αποσιωπώντας τα παραπάνω και παραθέτοντας κατ’ επιλογήν μέρος των δηλώσεών Του, παρουσίασαν τον Αρχιεπίσκοπο να λέγει ότι "η Κοινωνία αλλάζει και πρέπει κι εμείς να δούμε αν μπορούμε να ακολουθήσουμε"! Το σημαντικότερο μέρος των αρχιεπισκοπικών Δηλώσεων ήταν ότι "η Εκκλησία δεν επιδέχεται εκπτώσεων και παρεκκλίσεων από το Ιερό Ευαγγέλιο και τους Ιερούς Κανόνες", προσθέτοντας πως "υπάρχουν ωστόσο και άνθρωποι που αντιμετωπίζουν προβλήματα και επιθυμούν να ρυθμίσουν με τον δικό τους τρόπο τη ζωή τους". Αυτά είπε ο Αρχιεπίσκοπος και είναι κοινώς παραδεκτά, αφού όπως πρόσθεσε "δεν μπορεί η Εκκλησία να ελέγχει με αναγκαστικούς τρόπους, με αστυνομικά μέτρα" τους ανθρώπους που δεν ασπάζονται τον λόγο του Θεού. "Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν" είπε ο Κύριος και στην Εκκλησία όσοι ασπάζονται τον λόγο του Θεού και το Ιερό Ευαγγέλιο, πιστεύουν και τηρούν το θέλημα του Κυρίου ασφαλώς και όχι καταναγκαστικώς!!!.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΧΩΤΑΤΟ κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Εξοχώτατε Κύριε Υπουργέ επί της Δικαιοσύνης,
Με το Νομοσχέδιο, το οποίο προωθείτε, ανατρέπονται άρδην τα ήθη του Ελληνικού Λαού, δημιουργείται δέ και μια σύγχυση, κυρίως στους νέους, σε μια εποχή όπου το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα έχει προσλάβει τραγικές διαστάσεις και οι θεσμοί, όπως αυτός της οικογένειας, χρειάζονται περαιτέρω υποστήριξη και όχι κι άλλα πλήγματα. Με το Νομοσχέδιο αλλοιώνεται η έννοια της λέξεως «ανηθικότης». Μπαίνουν στο ίδιο καλάθι τα "καλά" και τα "σάπια μήλα", τα "καλά" και τα "κούφια" καρύδια! Διαγράφονται οι όροι «πορνεία» και «μοιχεία» από το λεξικό της ηθικής συμπεριφοράς. Μολύνονται, παραθεωρούνται και χλευάζονται τα «χρηστά ήθη» του Ελληνικού Λαού. Αυτά όμως τα "χρηστά ήθη" έχουν καθιερωθεί με διδαχές αιώνων, προστατεύονται δε ως τώρα τόσο από τον γραπτό όσο και από τον άγραφο Νόμο της ελληνικής ψυχής και της ελληνικής ορθοδόξου παραδόσεως. Ο Νόμος του Θεού και οι Νόμοι της Πολιτείας υπάρχουν, ακριβώς για να εμπνέουν στον άνθρωπο το «ηθικώς ζείν και διάγειν». Ο Νόμος του Θεού και οι Νόμοι της Πολιτείας υπάρχουν για να διαμορφώνουν και να προστατεύουν τα λεγόμενα τα «χρηστά ήθη». Ο Νόμος για την Ελεύθερη Συμβίωση, δυστυχώς καταργεί αυτά τα ήθη.
Ως Υπουργός, δεν έχετε το δικαίωμα να διαγράφετε κάτι από τον άγραφο ηθικό Νόμο, τον οποίο έχουν διαμορφώσει οι αιώνες μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.
Ως Υπουργός, δεν έχετε επίσης το δικαίωμα να διαγράφετε ούτε και τον γραπτό ηθικό Νόμο του Θεού, τον Ευαγγελικό Ηθικό Νόμο, οποίος περιέχεται στην Αγία Καινή Διαθήκη ως εντολή του Κυρίου μας, καθ΄όσον, όπως Σείς ο ίδιος έχετε δηλώσει, είσθε χριστιανός Ορθόδοξος και μέλος επίσης μιάς Κυβερνήσεως, την οποία εψήφισαν και ανέδειξαν κυρίως Ορθόδοξοι Χριστιανοί ψηφοφόροι.
Αν επιθυμείτε, ως Υπουργός, δύνασθε να διαγράψετε μόνο ένα μέρος από τον κοσμικό ηθικό Νόμο, όπως αυτός εκφράζεται από το «δίκαιο» της ελληνικής Κοινωνίας, δίκαιο το οποίον σας έταξαν βέβαια να περιφρουρείτε. Θα ήταν λοιπόν πολύ χρήσιμο πρώτα ίσως να αναλογιστείτε, την βαριά ευθύνη του θεσμικού ρόλου τον οποίον έχετε αναλάβει, προκειμένου να περιφρουρείτε, ως Υπουργός επί της Δικαιοσύνης, πάνω από όλα τα χρηστά ήθη και όχι να τα περιφρονείτε. Το κοσμικό ηθικό δίκαιο, δηλ. οι Νόμοι του Κράτους, έργα των ανθρώπων, που περιέχονται στα κατά καιρούς εκδιδόμενα φύλλα της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, επιδέχονται αλλαγές. Όμως αναλόγως του ύφους και του ήθους της αλλαγής τους, οι άνθρωποι προτρέπονται να γίνουν είτε περισσότερον ηθικοί, είτε περισσότερον ανήθικοι. Με το Νομοσχέδιο, που σήμερα προωθείτε, θα παρακαλούσα να αναλογιστείτε μήπως δεν επιτυγχάνεται η προαγωγή των ηθών της ελληνικής κοινωνίας, αλλ’ αντιθέτως! Επιβραβεύεται η περιφρόνηση παραδεδομένων αξιών της ζωής, όπως είναι ο θεσμός της οικογένειας και διευκολύνεται μία σταδιακή, αλλά μεθοδική, εκτροπή της Κοινωνίας σε άλλα "μορφώματα" και μοτίβα ζωής, τα οποία επαναφέρουν τον άνθρωπο σε μια πρωτόγονη κατάσταση ζωής και συμπεριφοράς, τα οποία όμως πλήττουν καίρια τον θεσμό της νομίμου, παρά Θεού δε ευλογημένης και παρ΄ ανθρώπων αποδεκτής, φυσιολογικής οικογένειας. Τα άλογα ζώα, Κύριε Υπουργέ, μόνον αυτά όταν "ζευγαρώνουν¨, δεν διαθέτουν το αίσθημα της προσβολής της δημοσίας αιδούς! Παρά ταύτα κι αυτά κάποτε κάποτε εφαρμόζουν ένα δικό τους κώδικα συμπεριφοράς! Αντίθετα από τά ζώα, ο νοήμων άνθρωπος με τήν πάροδο του χρόνου βγήκε από τα σπήλαια, διαμόρφωσε τις κοινωνίες, έθεσε νόμους και περιορισμούς στη ζωή του, ανάλογα προς τους οποίους βαθμολογείται το επίπεδο του πολιτισμού του. Μέχρι σήμερα γνωρίζουμε, ότι δύο μόνον τρόποι υπάρχουν, όταν ένας άνδρας και μια γυναίκα αποφασίζουν να συμβιώσουν: ο γάμος, ως νόμιμη συμβίωση και η εκτός γάμου συνάφεια, ως παράνομη σχέση ζωής και συμπεριφοράς! Μη μας ξαναγυρίζετε στα χρόνια της πρωτόγονης ζωής! Ποιός άραγε Σας έδωσε το δικαίωμα να τροποποιήσετε τα ήθη του ελληνικού Λαού;

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
17 Μαρτίου 2008

**************************************************************
ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα 17 Μαρτίου 2008
Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Συνήλθε σήμερα Δευτέρα 17.3.2008, στην πρώτη Συνεδρία Της για τον μήνα Μάρτιο η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 151ης Συνοδικής Περιόδου, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πασης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Κατά την σημερινή Συνεδρία:
Α. Ἡ Δ.Ι.Σ. επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.
Β. Στήν αρχή ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πασης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος:
- Έθεσε το θέμα της υπάρξεως πλήθους Συνοδικών Επιτροπών και Υπηρεσιών στην κεντρική δομή της Εκκλησίας της Ελλάδος και ζήτησε σχετικά τις απόψεις των Μελών της Δ.Ι.Σ.. Από την όλη συζήτηση διεπιστώθη ότι πράγματι υπάρχει πολυπροσωπεία και πολυμέρεια και αποφασίσθη να συνταχθεί ένας λεπτομερής κατάλογος όλων των Υπηρεσιών, όλων των Συνοδικών Επιτροπών, των Ειδικών Συνοδικών Επιτροπών και των Υποεπιτροπών μετά του Προσωπικού αυτών και της σχέσεως εργασίας που έχουν με τον Εκκλησιαστικό Οργανισμό, ώστε να υπάρξει η δυνατότητα καλύτερης και υπεύθυνης κατανομής του έργου της Εκκλησίας.
- Έθεσε το θέμα της Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και ο,τι αφορά ειδικώτερα στην Δευτεροβάθμια Εκκλησιαστική Εκπαίδευση. Μετά από συζήτηση αποφασίσθηκε να συσταθεί Επιτροπή η οποία αποτελείται από τους Σεβασμιώτατους Μητροπολίτες Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιο, Ξάνθης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονα και Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωρόθεο, οι οποίοι έχουν στις Επαρχίες τους Εκκλησιαστικά Γυμνάσια και Λύκεια, προκειμένου να εκθέσουν τα προβλήματα, τα οποία έχουν δημιουργηθεί και ειδικότερα τα σχετικά με την αντιμετώπιση των δαπανών σιτίσεως και διαμονής των μαθητών στα Σχολεία.
- Παραλλήλως ο Μακαριώτατος ενημέρωσε την Δ.Ι.Σ. για τις επαφές και συζητήσεις με τις Θεολογικές Σχολές των Πανεπιστημίων και των Ανωτάτων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών ώστε να αποσαφηνισθούν οι προϋποθέσεις καθορισμού της αξιοποιήσεως όσων πρόκειται να αποφοιτήσουν.
- Ἐνημέρωσε την Δ.Ι.Σ. για τη συνεργασία που είχε με τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Σωτήριο Χατζηγάκη, σχετικά με το υπό κατάρτιση Νομοσχέδιο «Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης». Ακολούθησε μακρά συζήτηση κατά την οποία διετύπωσαν τις απόψεις τους όλοι οι Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Αρχιερείς και τελικώς ελήφθη η ακόλουθη απόφαση:
α. Ἡ Εκκλησία της Ελλάδος, δια της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, διακηρύσσει τον απόλυτο σεβασμό και την παραδεδομένη τιμή προς το υπό της Εκκλησίας τελούμενο ιερό μυστήριο του Γάμου, του οποίου σκοπός είναι η αμοιβαία πνευματική συμπλήρωση των συζύγων για την εν Χριστώ Ιησού σωτηρία και καρπός αυτού τα τέκνα. Η Εκκλησία δηλαδή δέχεται και ευλογεί την παραδεδομένη τέλεση του Γάμου κατά το Ορθόδοξο Τυπικό ενώ θεωρεί πορνεία κάθε άλλη «συζυγική» σχέση εκτός αυτού.
β. Καλεῖ το ιερό πλήρωμα των πιστών τέκνων Αυτής να βεβαιωθούν ότι η Εκκλησία υπερασπιζομένη ανέκαθεν τα της ιερότητος του ιερού μυστηρίου του Γάμου, φροντίζει για την εφαρμογή της διδασκαλίας του Κυρίου Ιησού Χριστού, για την τήρηση των αρχών του ιερού Ευαγγελίου σε όλους τους τομείς της ζωής και τον σεβασμό προς τους παραδεδομένους ιερούς κανόνες σχετικά με το βίο και τη συμπεριφορά των τέκνων της Εκκλησίας.
γ. Μέ βάση τις αρχές αυτές και βαθύτατο αίσθημα ευθύνης έναντι του ιερού κλήρου και του ευσεβούς λαού δηλώνει, ότι είναι παντελώς αδύνατο να συγκατατεθεί στο διαμορφούμενο Νομοσχέδιο «Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης», η εφαρμογή του οποίου υποθάλπει και νομιμοποιεί βαρύτατα ηθικά αμαρτήματα και το οποίο σε περίπτωση εφαρμογής θα αποτελέσει καταστροφική βόμβα στα θεμέλια της χριστιανικής οικογενείας και όλης της ελληνικής κοινωνίας. Η Δ.Ι.Σ. εκφράζει την ελπίδα και την ευχή να μην καταστεί Νόμος του Κράτους το εν λόγω Νομοσχέδιο.
Γ. Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος ενημέρωσε τη Δ.Ι.Σ. για την επίσκεψή του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο σχετικά με την προσεχή μετάβαση εκεί του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου μετά της Ακολουθίας του, κατά την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, 30 Μαρτίου 2008.
Δ. Ἀκολούθως, μετά από πρόταση του Μακαριωτάτου Προέδρου, η Δ.Ι.Σ. αποφάσισε να αποστείλει τηλεγράφημα προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Αναστάσιο, δια του οποίου εκφράζει την συμπάθεια και την συμπαράστασή Της προς τον δοκιμαζόμενο λαό της γειτονικής χώρας από το τραγικό γεγονός που συνέβη το Σάββατο 15 Μαρτίου 2008 κοντά στα Τίρανα και παρακαλεί τον Μακαριώτατο να μεταφέρει στην Κυβέρνηση και τον λαό της Αλβανίας την συμμετοχή Της στο λαϊκό πένθος.
Ε. Ἐπίσης η Δ.Ι.Σ. εξέφρασε την ευγνωμοσύνη και τις θερμές ευχαριστίες Της προς την Τράπεζα Πειραιώς, διότι με απόφαση του Διοικητού αυτής, αξιοτίμου κ. Μιχαήλ Σάλλα, εγκρίθηκε η χορήγηση στην Εκκλησία της Ελλάδος 750.000,00 ₠ για την ενίσχυση του προγράμματος της Εκκλησίας για το 3ο παιδί στη Θράκη.
ΣΤ. Τέλος η Δ.Ι.Σ. συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.
Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2008

ΕΠΕΤΥΧΕ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ!

Με ιδιαίτερη χαρά προβαίνουμε στην ανάρτηση της Ανακοινώσεως της Επιτροπής Μακεδονικού Αγώνα της 7ης Μαρτίου. Η έκφραση γνώμης με κάθε νόμιμο τρόπο καί μέσο είναι δικαίωμα του πολίτη. Κάποια ΜΜΕ δεν ενημερώνουν! Καθοδηγούν όμως την Κοινή Γνώμη, εκφοβίζουν τους συνειδητούς Έλληνες, επιβάλλουν την σιγή, υπηρετούν ξένα συμφέροντα!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Σάββατον 08. 03. 2008, Ώρα 11.15΄μ.μ.

******************************************************
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
7/3/2008

ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ ΒΕΤΟ

ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΣ
ΤΡΟΜΑΞΕ Η ΚΟΝΤΟΛΙΖΑ ΡΑΪΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΤΗΚΕ ΕΝ ΠΤΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΟΤΙ ΤΩΡΑ «ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΡΙΣΚΑΡΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΙΚΟ!!!

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε η Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας και Υπεράσπισης της Μακεδονίας που διοργάνωσε η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο την Τετάρτη 5 Μαρτίου, στις 6.30 μ.μ., με κεντρικό ομιλητή τον ακούραστο Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.κ. Άνθιμο και δευτερεύοντες ομιλητές τον Κώστα Ζουράρι και τον Στέλιο Παπαθεμελή.

Οι Μακεδόνες, κρατώντας ελληνικές σημαίες ξεχείλισαν κυριολεκτικά το Παλαί ντε Σπορ, αγγίζοντας τις 7.000 άτομα, καθώς υπήρχαν εκατοντάδες όρθιοι, που υπομονετικά παρέμειναν έτσι ως το τέλος!
Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε το γεγονός ότι υπήρχαν πάρα πολλά νέα παιδιά, που με τα συνθήματα και το δυναμισμό τους έδωσαν έναν απερίγραπτο παλμό εθνικού ενθουσιασμού και ξεσηκωμού!

Την Συγκέντρωση-ΒΕΤΟ προλόγισε δυναμικά ο Γ.Γ. του Μακεδνού κ. Πέτρος Σύρρης τονίζοντας πως «το όνομά μας είναι η ψυχή μας», ενώ στη συνέχεια ο Ιδρυτής του Δικτύου ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ.net και Γ.Γ. του Συλλόγου Μακεδονομάχων Κωνσταντίνος Κάλφας, παρουσίασε βίντεο με τα συγκλονιστικά ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ των διεκδικήσεων των Σκοπίων, καθώς και στιγμιότυπα από τα πρόσφατα μεγάλα Συλλαλητήρια του
Ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. Άνθιμος, ο Πρόεδρος των Μακεδονομάχων Παντελής Χατζηχαρίσης, ο Συγγραφέας των Καλάς & των Γκρεκάνων Δημήτρης Αλεξάνδρου και Πρόεδρος του Μακεδονικού και ο Γ.Γ. Πέτρος Σύρρης
Ελληνισμού στην Οττάβα (27-10-2007) και στη Μελβούρνη (18-11-2007), τονίζοντας ταυτόχρονα ότι «το όνομά μας είναι αδιαπραγμάτευτο και δεν θα ανεχθούμε ποτέ να δοθεί με οιαδήποτε μορφή ή γραφή στα Σκόπια! Εμείς είμαστε οι Μακεδόνες! Εμείς αποφασίζουμε»!

Μεγάλη ήταν μάλιστα η συγκίνηση πολλών, που έφτασαν σε σημείο να δακρύσουν, όταν στις μεγάλες οθόνες του Σταδίου εμφανίστηκε αναπάντεχα ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος να μιλά και να υπερασπίζεται με το γνωστό του σθένος τη Μακεδονία μας, λέγοντας:
«Η Μακεδονία θα σώσει την Ελλάδα, γιατί κάποια Ελλάδα αποφάσισε να αυτοκτονήσει»!!!
Το κατάμεστο ασφυκτικά Στάδιο παραλήρησε τότε, καταχειροκροτώντας και βροντοφωνάζοντας με αγάπη το όνομα του Αθάνατου Αρχιεπισκόπου, ενώ έκδηλη ήταν η έκπληξη και η φόρτιση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου, στο πρόσωπο του οποίου ζωγραφίστηκε ο πόνος του αποχωρισμού, μαζί με τη λαχτάρα της αναστάσιμης αντάμωσης, αλλά και της συγκινητικής ενθύμησης των κοινών και μεγάλων τους αγώνων!

Στη συνέχεια ξεσήκωσε τα πλήθη ο ιδιαίτερος και κοφτερός λόγος του Κώστα Ζουράρι, ο οποίος τόνισε πως «ο γεωγραφικός προσδιορισμός είναι ακρωτηριασμός και η σύνθετη ονομασία είναι μειοδοσία!», ενώ τόνισε πως «η Ελλάδα πρέπει να ξαναγίνει μακεδονική», εννοώντας πως πρέπει οι Μακεδόνες ενωμένοι να αναλάβουν και πάλι τη διακυβέρνηση της Ελλάδος για να σταματήσει ο εθνικός κατήφορος!
Τη σκυτάλη πήρε κατόπιν καταχειροκροτούμενος και ο Στέλιος Παπαθεμελής που τόνισε πως «δεν διαπραγματευόμαστε το όνομα, την ψυχή και το έδαφος μας», ενώ υπογράμμισε πως οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία για τη γειτονική χώρα θα καταλήξει στο σκέτο «Μακεδονία»!

Εν μέσω ξέφρενου ενθουσιασμού άρχισε την ομιλία του στη συνέχεια ο Κεντρικός Ομιλητής της Συγκέντρωσης, ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.κ. Άνθιμος, ο οποίος διακοπτόταν ασταμάτητα από τα συνθήματα και τις ζητωκραυγές των Μακεδόνων και ιδίως των νέων παιδιών, τόσο που αναγκάστηκε και ο ίδιος να τους πει «ακούστε, ακούστε τη συνέχεια…..αλλά απόψε όπως θέλετε εσείς…»!!!
«Όταν το ράσο γίνεται σημαία, τότε η νίκη είναι και βεβαία» ανταπάντησαν δυναμικά οι κερκίδες ενθουσιάζοντας και τον ίδιο, που τόσο κόπο και χρόνο έχει αφιερώσει νυχθημερόν για την υπεράσπιση των οσίων και των ιερών της Πίστης και της Πατρίδας και ιδιαίτερα της Μακεδονίας!
«Δεν χαρίζουμε σε κανέναν το ένδοξο όνομα της Μακεδονίας!!!», βροντοφώναξε τότε ο νέος Γερμανός Καραβαγγέλης και τόνισε αποφασιστικά:
«Όπου Μακεδονία ίσον Ελλάδα και όπου Ελλάδα ίσον Μακεδονία»!!! Ευχαρίστησε δε και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, για τα όσα είπε και στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, αλλά και πρόσφατα στα Ιωάννινα, ενώ εξέφρασε σεβασμό προς όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς αρχηγούς, ενισχύοντας την εικόνα ενότητας του Ελληνισμού!

Σ τη Συγκέντρωση έδωσαν το παρόν οι Μητροπολίτες Καλαμαριάς κ.κ. Προκόπιος, Ελευθερουπόλεως κ.κ. Χρυσόστομος και Ξάνθης κ.κ. Παντελεήμων, ενώ ενθουσιώδη χαιρετισμό απέστειλε ο Μητροπολίτης Κονίτσης κ.κ. Ανδρέας! Παρέστησαν επίσης παρά τις «ασφυκτικές πιέσεις» ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, οι Αντιδήμαρχοι Θεσσαλονίκης Παπαγιαννόπουλος και Δημητρίου, η Δημοτική Σύμβουλος κα Γιαταγάνα, ο Αντιδήμαρχος Θερμαϊκού κ. Βασιλειάδης, ο Γενικός Διευθυντής της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος κ. Δόγας Μηνάς, ενώ χαιρέτισαν μεταξύ άλλων το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο και δεκάδες Μακεδονικοί Σύλλογοι και στελέχη από την Κύπρο και την Ομογένεια!

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η μεγάλη Συγκέντρωση-ΒΕΤΟ της Επιτροπής Μακεδονικού Αγώνα, συνέπεσε Θείω θελήματι με την άφιξη στην Πρωτεύουσα της Μακεδονίας μας του Ειδικού Μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς, ο οποίος πήρε έτσι μια αυτούσια γεύση της ανυποχώρητης αντίδρασης των αληθινών Μακεδόνων!

Η Επιτροπή Μακεδονικού Αγώνα εκφράζει την απόλυτη ικανοποίηση της για τον ενθουσιασμό και την ποιοτική παρουσία των Μακεδόνων, των οποίων η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με δεδομένο ότι την ίδια ώρα γινόταν παρεμφερής και πολυδιαφημιζόμενη Συγκέντρωση στην Παραλία!

Χαρακτηριστική είναι η εντύπωση που προκάλεσε η γενική κινητοποίηση των Μακεδόνων - εν μέσω τόσων πολεμίων – στην Κοντολίζα Ράις, η οποία κατά τη Σύνοδο Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, δήλωσε μέσα στο αεροπλάνο της, εμπιστευτικά σε Αμερικανούς δημοσιογράφους σύμφωνα με «ΤΑ ΝΕΑ», ότι «δεν πρέπει να ρισκάρουμε μαζικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα» για το Σκοπιανικό, πράγμα που σημαίνει πως πήραν όλοι οι αποδέκτες το «πικρό» μήνυμα, που είναι απόλυτα αποφασιστικό και τελικά αποτελεί πια καταγεγραμμένο και εξαιρετικό, διπλωματικό όπλο στα χέρια της όποιας Κυβέρνησης αποφασίσει να αποκαταστήσει την Εθνική Αξιοπρέπεια και να υπερασπιστεί ανυποχώρητα τα εθνικά δίκαια!

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, συνεχίζει ακομμάτιστα και ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ τον Αγώνα, μαζί με 3.500.000 Μακεδόνες σε ολόκληρο τον κόσμο και καλεί σε υψίστη ετοιμότητα εν όψει την Συνόδου Κορυφής στο Βουκουρέστι 2- 4 Απριλίου!

ΣΤΗΝ ΟΤΤΑΒΑ, ΣΤΗ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ, ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και στις 29 Μαρτίου στη Στουτγάρδη, οι αληθινοί Μακεδόνες βάζουν ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ και δίκοπο ΒΕΤΟ! Και στο Όνομα και στην Ένταξη, με το πρόσχημα του FYRO”M”, το οποίο επίσης εμπεριέχει το ελληνικό όνομα «Μακεδονία» και αποτελεί απαράδεκτη Σύνθετη Ονομασία, ενώ αποδεικνύει πόσο καταστροφική θα αποβεί κάθε τέτοια απόπειρα της Αθήνας!

√ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
3.500.000 ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Θεσσαλονίκη, Μακεδονία 7 Μαρτίου 2008 μ.Χ.

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2008

ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΣΠΥΡΟΥ

Φίλος, πνευματικός άνθρωπος και ερευνητής, φυσικός επιστήμων, είχε την καλωσύνη να μας αποστείλει την κατωτέρω ομιλία, στην οποία και άλλοτε έχουμε αναφερθή. Είναι πάντα επίκαιρη, γι αυτό και προβαίνουμε στην ανάρτησή της. Ευχαριστούμε τον αγαπητό μας Ν.Μ. για την αποστολή της.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ, Ώρα 11.45' μ.μ.
-------------------------------------------------------------------
Ομιλία του κυρίου Κρις Σπύρου, Πρώην Βουλευτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και πρώην Προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας του Νιού Χαμσάϊρ, Η.Π.Α., με θέμα

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ


Εκδήλωση των Συλλόγων Θεσσαλών Παπάγου, Πανελλήνιας Οργάνωσης Οικογένειας και Νεότητας, Πανελλήνιας Οργάνωσης Ελληνική Εστία και της Λέσχης Γυναικών

Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Γυμνασίων Λυκείων, Παπάγου

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007, ώρα: 6:00μ.μ.

Αγαπητοί Συμπατριώτες μου Θεσσαλοί, Κυρίες και Κύριοι.
Ευχαριστώ τον φίλο μου Στρατηγό Κώστα Πολυχρόνη Τίγκα που πήρε την πρωτοβουλία για την σημερινή συνάντηση και ευχαριστώ και όλους εσάς που ήρθατε να με ακούσετε.
Με σεβασμό, ειλικρίνεια και αίσθημα ευθύνης θα σας ενημερώσω για το ποιοι, πότε και πως απέτρεψαν τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει και να αναγνωρίσει το νοτιότερο άκρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ποιοι, πότε και πως συνέβαλαν ή συνωμότησαν στο να γεννηθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών με το όνομα «Μακεδονία» και να μην είναι Ελληνικό.
Θα ακούσετε μια προσωπική διήγηση απόψε για το Μακεδονικό και σας παρακαλώ να δώσετε την δέουσα προσοχή στις λεπτομέρειες και τις ημερομηνίες που θα αναφέρω. Αν θέλετε, κρατήστε μερικές σημειώσεις και στο τέλος της ομιλίας μου θα χαρώ πολύ να απαντήσω στις ερωτήσεις σας.
Κάνω αυτές τις επισημάνσεις γιατί το Μακεδονικό είναι ένα θέμα πολύ λεπτό, μεγάλης εθνικής σημασίας και ευαισθησίας. Όπως θα διαπιστώσετε, συνέταξα την ομιλία μου με ιδιαίτερη προσοχή και με βάση ιστορικά ντοκουμέντα και προσωπικές εμπειρίες.
Κυρίες και Κύριοι, γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 14 ετών πριν από 51 χρόνια.
Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος το 1910 άφησε την γυναίκα του έγκυο, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό τη γιαγιά μου Ελένη με άλλα 4 παιδιά και έγκυο όπως σας είπα.
Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού Θανάση Σπύρου που λίγα χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων ελληνικών εδαφών από τους Τούρκους.
Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε στη Μακεδονία και στη Μικρά Ασία και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.
Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα Σπύρου που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που πρόσφεραν στους στρατιώτες μας οι Μακεδόνες.
Ξέρω τους Μακεδόνες καλά γιατί μεγάλωσα στην Αμερική μέσα στα σπίτια απόδημων Ελλήνων Μακεδόνων, εργάστηκα μαζί τους στα εστιατόρια και στα εργοστάσια της Αμερικής, τους αντιπροσώπευσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων στην νέα χώρα που μας υιοθέτησε, την Αμερική.
Ο πρώτος και καλύτερός μου φίλος στην Αμερική είναι απόδημος Μακεδόνας, από τον Πεντάλοφο Κοζάνης. Από την μικρή μου κόρη Σταυρούλα έχω γαμπρό Έλληνα Μακεδόνα από το χωριό Αυγερινό της Κοζάνης.
Το Μακεδονικό το έμαθα από πρώτο χέρι από τον πρώην Υπουργό και «Μακεδονομάχο» Νίκο Μάρτη και κατά την διάρκεια των αγώνων μας στο πολιτικό πεδίο της Αμερικής για να μην αναγνωριστεί το Νότιο μέρος της Γιουγκοσλαβίας, τα Σκόπια, με ονομασία που να περιλαμβάνει τη λέξη «Μακεδονία».
Από το 1993 είναι λίγες οι φορές που έχω μιλήσει δημόσια για το Μακεδονικό. Αποφάσισα να τα πω «χύμα» γιατί βαρέθηκα να ακούω να με ρωτούν οι συμπατριώτες μου Έλληνες στην Γενέτειρα, με αφέλεια και ανενημέρωτοι, «Γιατί εσείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσατε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει τα Σκόπια ως Μακεδονία;».
Και να σας πω την αλήθεια νιώθω ντροπή και απογοήτευση όταν βλέπω πολιτικούς ηγέτες, έμπειρους δημοσιογράφους, και πολίτες να συζητούν στα τηλεοπτικά κανάλια απόλυτα ανενημέρωτοι για το Μακεδονικό.
Σας πληροφορώ ότι οι Ελληνοαμερικανοί δεν αφήσαμε ούτε τον πρώτο ούτε τον δεύτερο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία». Θα δείτε στη συνέχεια όμως ποιοι, πώς, και πότε επέτρεψαν στα Σκόπια να αναγνωριστούν ως κράτος με τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία τους.
Προσωπικά το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία, όταν το 1986 έμαθα από τον Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες».
Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών από την Μακεδονία. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ. «Ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση».
Το 1991-1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα.
Μετά το δημοψήφισμα των Σκοπίων, στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους στο νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα σημαντικά γεγονότα.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για το νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας που μπορεί να εμπεριέχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον».
Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της τότε ΕΟΚ, σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας João de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης των Σκοπίων.
Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινέϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia». Η πρόταση Πινέϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) ακριβώς γιατί περιείχε τον όρο «Μακεδονία».
Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση των Σκοπίων ως νέου κράτους.
Μετά την συνάντηση των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο μέχρι πρότινος Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο επίσημο ανακοινωθέν των Αρχηγών.
«Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνο εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου '91 με την αυτονόητη διευκρίνηση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη Μακεδονία».
Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη Μακεδονία».
Στις 3 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, τότε Κυβερνήτης της Πολιτείας Arkansas, Μπιλ Κλίντον (Bill Clinton) μετά από πρόταση Ελληνοαμερικανών υποστηρικτών του έκανε την εξής επίσημη γραπτή δήλωση:
«ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ».
Είπε ο κ. Κλίντον: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία».Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.»
«Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».
Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον τότε Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους τον πρεσβύτερο.
Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Τι έγινε τότε... Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπιλ Κλίντον ο Τζόρτζ Μπους έστειλε τον Υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ιγκλμπεργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν την θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Δηλαδή με ονομασία που περιείχε τον όρο «Μακεδονία».
Από εκπροσώπους της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης επιστρατεύτηκα ως «σημαντικός παράγοντας της εκλογής του Μπιλ Κλίντον» να βοηθήσω.
Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιου Χαμσαϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής για τις Προεδρικές Εκλογές, και είχα μόλις εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του νεοεκλεγμένου Προέδρου Αμερικής Μπιλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία. ΟΙ 537 εκλέκτορες είναι αυτοί που τελικά αποφασίζουν στην Αμερική ποιός θα είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Κυβέρνηση Μπους, πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993, να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το αυτοκηρυγμένο νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική.
Στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 1992, συναντήθηκα στο Γραφείο του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα εθνικής ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε Υπουργό Πολιτισμού της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπους να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπιλ Κλίντον αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπιλ Κλίντον. Μπορώ να πω ότι ήμασταν αρκετοί.
Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μάϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζόρτζ Μπους.
Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μάϊκλ Δουκάκη, έναν ακόμη στενό πολιτικό φίλο και υποστηρικτή του Μπιλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μάϊκλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων από τις Ηνωμένες Πολιτείες με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία» και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπους.
Ο Μάϊκλ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονυ Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπραϊτ (Madeleine Albright). Ο Λέικ και η Ολμπραϊτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπιλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική εκστρατεία του 1992.
Αμέσως μετά την ορκωμοσία ο Πρόεδρος Κλίντον διόρισε τον Άντονυ Λέικ Σύμβουλο για θέματα Εθνικής Ασφαλείας στο Λευκό Οίκο και τη Μαντλίν Ολμπραϊτ Πρέσβη της Αμερικής στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργό Εξωτερικών.
Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από δέκα (10) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάϊκλ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.
Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπιλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Λόρενς Ιγκλμπεργκερ, τότε Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993 μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον.
Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή περίοδο συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού και πέρασα και τα Χριστούγεννα του '92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα.
Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε αναζήτηση υποστήριξης από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους.
Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Γερουσιαστή Πολ Τσόγκα, Φιλ Αγγελίδη, Πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος Καλιφόρνιας, Μάϊκ Πάνο, Πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος Πολιτείας Indiana, Άγγελο Τσακόπουλο, μεγαλοεπιχειρηματία και χρηματοδότη του Μπιλ Κλίντον και του Δημοκρατικού Κόμματος, Νικ Μητρόπουλο, Διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Michael Dukakis και διευθυντή της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Χάρβαρντ και Τζόρτζ Στεφανόπουλο, σύμβουλο επικοινωνίας του Μπιλ Κλίντον στην προεκλογική εκστρατεία και αργότερα εκπροσώπου τύπου του Λευκού Οίκου. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.
Όπως αργότερα αποδείχτηκε εμείς τα Αμερικανάκια δεν ξέραμε πάρα πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές.
Δημόσια και επίσημα η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η τότε Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος. Το σύνθετο όνομα όμως περιείχε και τη λέξη Μακεδονία.
Είναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό. Ακούστε τι είπε σε πρόσφατη δήλωσή του ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι "MEGA" στις 16/11/2004.

Είπε ο κύριος Σαμαράς: «Εκείνη την στιγμή στη σύσκεψη αυτή (6 Μαρτίου) ενόψει του γεγονότος ότι εγώ έπρεπε σε τρεις ημέρες να πάω στις Βρυξέλες να συζητήσω με Μπέικερ και Υπουργούς των Εξωτερικών, ο Μητσοτάκης λέει πρέπει να έχουμε μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Τι θα γίνει εάν οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να αναγνωρίσουν αυτό το οποίο έχουν αναγνωρίσει οι Ευρωπαίοι, τους τρεις όρους;
Μα δεν υπάρχει περίπτωση να μην το δεχθούν παρά εάν εμείς δεν δώσουμε την μάχη. Μου λέει δεν σου κρύβω, παρουσία των άλλων, ότι εγώ το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σημαντικό. Λέω τότε κύριε Πρόεδρε, μου λέτε αυτό που έχετε πει στον Ελληνικό λαό, αυτό που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, αυτό το οποίο λέτε εσείς προς τον Ελληνικό λαό, άλλο τι μας λέτε εδώ, να βγω εγώ και να πω τα αντίθετα στο εξωτερικό; Πώς θα το κάνω; Πηγαίνω έξω και, κύριε Παπαχελά, ποτέ δεν έχω αισθανθεί τόσο άσχημα και δεν θα ήθελα ποτέ άλλος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Έγινα περίγελος. Με ρωτούσε ο κύριος Ντελόρ με υπονοούμενα, με ρωτούσε ο κύριος Πόστ του Λουξεμβούργου, με ρωτούσε ο Γκένσερ, με ρωτούσε ο κύριος Κόλλινς της Ιρλανδίας και μου λέγανε, καλά Αντώνη, εδώ μας λες άλλα και μαθαίνουμε από το κέντρο ότι άλλη είναι η γραμμή. Είχανε ήδη αρχίσει οι διαρροές ότι μην ακούτε τον Σαμαρά, αυτός έχει την θέση όνομα, εμάς δεν μας νοιάζει».
Κυρίες και κύριοι, φαίνεται πια ξεκάθαρα ότι όταν εμείς αγωνιζόμασταν να αποτρέψουμε την Κυβέρνηση Μπους, η τότε Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βρουν διαφορετικό τρόπο για την αναγνώριση των Σκοπίων ως νέο κράτος από την Ενωμένη Ευρώπη, γιατί η στάση της Ευρώπης ήταν ξεκάθαρη. «Όχι», η λέξη Μακεδονία στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων. Τελεία και παύλα. Ο μόνος άλλος φορέας αναγνώρισης ήταν τα Ηνωμένα Έθνη! Έτσι και έγινε.
Στις 22 Ιανουαρίου 1993, δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον όπου παρευρέθηκα κι εγώ και σχεδόν όλοι οι άλλοι Ελληνοαμερικανοί παράγοντες, και πριν τελειώσουν οι τελετές ορκωμοσίας στην Ουάσιγκτον η κυβέρνηση των Σκοπίων έκανε επίσημη αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωριστεί η χώρα τους ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Πώς και γιατί απεφάσισε η κυβέρνηση των Σκοπίων να παρακάμψει την Ενωμένη Ευρώπη;

Δύο μέρες αργότερα στις 24 Ιανουαρίου 1993 τρεις μεγάλες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία με τη σύμφωνη γνώμη της τότε Ελληνικής κυβέρνησης πρότειναν αναγνώριση των Σκοπίων από τα Ηνωμένα Έθνη με μια δήθεν συμβιβαστική ονομασία. Πρότειναν αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Πρώην-Γιουγκοσλαβική-Δημοκρατία-της Μακεδονίας» (FYROM).
Ορίστε το κόλπο! Τα Σκόπια προτείνουν το απαράδεκτο και οι προσυμφωνημένοι Ευρωπαίοι σπεύδουν να σώσουν την κατάσταση προτείνοντας μια δήθεν «συμβιβαστική λύση».

Πώς και γιατί αποφάσισαν οι τρεις αυτές κυβερνήσεις να κάνουν την επίσημη αυτή «συμβιβαστική» πρόταση στα Ηνωμένα Έθνη; Μήπως είχαν επίσημα ψηφίσει οι ηγέτες της Ευρώπης να αλλάξουν στάση και να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με όνομα που περιείχε τη λέξη Μακεδονία; Ασφαλώς όχι. Το κάνανε εν ονόματι της Ενωμένης Ευρώπης; Ασφαλώς όχι!! Τότε πώς έγινε;
Φαίνεται ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί παρασκηνιακά. Η τότε Ελληνική Κυβέρνηση, η τότε Κυβέρνηση των Σκοπίων και οι τότε ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης τα είχαν βρει για μια σύνθετη ονομασία η οποία περιείχε το όνομα «Μακεδονία» . Αυτό που παρέμεινε σε εκκρεμότητα ήταν η θέση του Μπιλ Κλίντον και της κυβέρνησής του.
Τι έγινε όμως με την ομόφωνη απόφαση των πολιτικών ηγετών της Ελλάδος; Τι έγινε η περίφημη δήλωση του Πέτρου Μολυβιάτη εν ονόματι του Συμβουλίου των Ελλήνων πολιτικών Αρχηγών ότι η Ελλάδα δεν θα αναγνωρίσει τα Σκόπια «εάν η ονομασία περιέχει την λέξη «Μακεδονία»; Είχαν επίσημα αλλάξει στάση οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες; Ασφαλώς όχι!!
Το θέμα Κλίντον όμως ήταν το πιο σοβαρό. Ο Μπιλ Κλίντον είχε δεσμευτεί στους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του και ο Κλίντον θα τηρούσε την δέσμευσή του. Γι' αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος.
Επομένως οι αρχιτέκτονες της συμβιβαστικής λύσης ρισκάρανε το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας από την Κυβέρνηση Κλίντον εάν προτείνανε αναγνώριση των Σκοπίων με ονομασία που περιείχε την λέξη «Μακεδονία». Μόνον οι Ελληνοαμερικανοί ηγέτες μπορούσαν να αποδεσμεύσουν τον Μπιλ Κλίντον. Εξάλλου αυτοί τον δέσμευσαν στις 3 Οκτωβρίου 1992. Σας θυμίζω την προαναφερθείσα επίσημη και πεντακάθαρη θέση του Μπιλ Κλίντον.
Κατασκευάσθηκε λοιπόν προσεκτικά ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος»!
Ακούστε τι έγινε. Δεν ξέρω ακριβώς πόσες ώρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον στο αξίωμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν περάσει όταν οι μισθωτοί αντιπρόσωποι της Ελλάδος (paid lobbyists) στην Ουάσιγκτον κ.κ. «Manatos & Manatos" δημιούργησαν μια «Πρόχειρη Ειδική Επιτροπή» με την ονομασία «Πρόχειρη Αμερικανο-Ελληνική Επιτροπή Ηγεσίας», «Ad hoc American Hellenic Leadership Committee".
Ποια ήταν τα μέλη αυτής της «Πρόχειρης Επιτροπής» δεν έμαθα ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι το εξής: Εκ μέρους αυτής της πρόχειρης επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες όλους επιφανείς Ελληνοαμερικανούς να συνυπογράψουν επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης για «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος των Σκοπίων.
Η επιστολή είχε συνταχθεί και είχε διατυπωθεί τόσο προσεκτικά που μπροστά της ο «Δούρειος Ίππος» έμοιαζε ερασιτεχνική εφεύρεση!
Παρόλα αυτά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Μπιλ Κλίντον θα έπρεπε να υποστηρίξει την νέα θέση της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης στην ονομασία του νέου κράτους των Σκοπίων, παρότι η συμβιβαστική λύση περιείχε το όνομα «Μακεδονία».
Η απευθυνόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993 έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του. Είναι τόσο ωραία γραμμένη και τόσο υπέροχα εθνικόφρονη που αν δεν είσαι γνώστης των πραγμάτων και «γάτα» στα πολιτικά υπονοούμενα ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι με την συνυπογραφή σου συμβάλλεις σε μια κολοσσιαία εθνική προδοσία! Και όμως ακριβώς αυτό ήταν.
Όταν εγώ έλαβα την απευθυνόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον και μου ζητήθηκε να την υπογράψω οι συγγραφείς και οι υποστηρικτές της είχαν ήδη εξασφαλίσει την υπογραφή των: Phil Angelides (Φιλ Αγγελίδης), Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας. Art Agnos (Αρτ Άγκνος), πρώην Δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Andrew Athens (Άντριου Άθενς), Προέδρου του Ηνωμένου ΑμερικανοΕλληνικού Κογκρέσου, John Casimatidis (Τζων Κατσιματίδης), Πρόεδρο του "Red Apple Groups". Philip Christopher (Φίλιπ Κρίστοφερ), Προέδρου PSEKA, dr. Gus Konstantine (Γκάς Κονσταντίν), Supreme President of AHEPA, δρ. Takey Crist (Τάκη Κρίστ), Προέδρου του American Hellenic Institute, Public Affairs Committee, Michael Dukakis (Μιχάλης Δουκάκης), πρώην Κυβερνήτη της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, Nicholas Gage (Νίκολας Κέιτζ), συγγραφέα, Fotis Gerasopoulos (Φώτης Γερασόπουλος), αντιπρόεδρο Hellenic American National Council. Dr. Christos Ioannides (Χρήστος Ιωαννίδης), Καθηγητής Greek and Middle Eastern Affairs, Michael Zaharis (Μιχάλης Ζαχαρής), Chairman KOS Pharmaceutical INC, Sotiris Kolokotronis (Σωτήρης Κολοκοτρώνης), President SKK Enterprises, Andrew Manatos (Άντριου Μάνατος), Special Counsel United Hellenic American Congress, John Nathenas (Τζων Ναθήνας) President Hellenic American National Council. Peter J. Pappas (Πήτερ Πάπας), President P.J. Mechanical Corporation, Jim Regas (Τζιμ Ρήγας) Esq. Senior Courses Regas, Freratos & Harp, Eugene Rossides (Ευγένιος Ροσίδης), Esq. Chairman American Hellenic Institute, Angelo Tsakopoulos (Άγγελος Τσακόπουλος), Former National Chairman Greek American for Clinton and Professor Spiros Vreonis jr.(Σπύρος Βρυώνης), New York University.
Ασφαλώς έγινε κοινοποίηση της επιστολής στον Warren Christopher (Γουόρεν Κρίστοφερ) Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, Anthony Lake (Άντονυ Λέικ), Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, και Δρ. Madeleine Albright (Μαντλίν Ολμπραϊτ), Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη.
Διάβασα προσεκτικά την προτεινόμενη επιστολή που μου ζητούσαν να συνυπογράψω. Όταν ρώτησα τον κύριο Μάνατο τι είναι η προτεινόμενη «συμβιβαστική» ονομασία μου απάντησε «Former Yugoslav Republic of Macedonia-FYROM» «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Είπα μέσα μου «Ώρα καλή Μακεδονία μας Ελληνική». Ασφαλώς δεν δέχτηκα να την συνυπογράψω και η επιστολή εστάλη στον Πρόεδρο Κλίντον χωρίς την δική μου υπογραφή.
Κατάλαβα αμέσως ότι εάν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώριζαν το νέο κράτος των Σκοπίων με όνομα που περιείχε τη λέξη «Μακεδονία» θα γεννιόταν για πρώτη φορά στην ιστορία μια νέα χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» και δεν θα ήταν Ελληνική.
Με άλλα λόγια η νοτιότερη περιοχή της Γιουγκοσλαβίας θα αναγνωριζόταν από τα Ηνωμένα Έθνη ως χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια. Μια διοικητική περιφέρεια η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος. Και αυτό έχει γίνει ήδη κυρίες και κύριοι, δείτε την πρώτη σελίδα της Ελευθεροτυπίας με ημερομηνία 30 Νοεμβρίου 2004.
Τίτλος: «Επίσημο εγχειρίδιο του Πενταγώνου των ΗΠΑ από το 1999. ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ»
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι που πρόσφεραν την υπογραφή τους δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσουν το ακριβές κείμενο της επιστολής και υπέγραψαν καλή τη πίστη νομίζοντας ότι υπογράφουν για το συμφέρον της Ελλάδας. Άλλωστε η υπογραφή ζητήθηκε και δόθηκε τηλεφωνικά!!
Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα τρίμηνο γεμάτο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός της Ελληνικής κοινής γνώμης.
Για περισσότερους από τρεις μήνες οι συζητήσεις και οι «αγώνες» περιστρέφονταν γύρω από δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα. Σημαίες, σύμβολα, παληκαρισμοί, Μαγκιές, Τουρκικές παρενοχλήσεις οτιδήποτε άλλο παρά το όνομα Μακεδονία απασχολούσαν την κοινή γνώμη που ενδιαφερόταν.
Τελικά η μάσκα έπεσε. Στις 7 Απριλίου 1993 επίσημα πια, με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εν ονόματι της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης ο τότε Υπουργός Εξωτερικών κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε γραπτώς στα Ηνωμένα Έθνη ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την συμβιβαστική πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νοτιότερο τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Την ίδια μέρα, στις 7 Απριλίου 1993 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του νέου κράτους και φυσικά έτσι ψήφισε και ο αντιπρόσωπος της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη, έτσι ψήφισε και η Ελλάδα!
Εκείνη την ημέρα Κυρίες και Κύριοι ένα κομμάτι από την Ελληνικότητά μου πέθανε.
Έτσι λοιπόν εάν σας ρωτήσει κανείς πότε αναγνωρίστηκε (γεννήθηκε) το πρώτο και μόνο μη Ελληνικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» να του πείτε στις 7 Απριλίου 1993, στην Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αν σας ρωτήσει ποια ήταν η θέση της Ελλάδος, να πείτε ότι ψήφισε υπέρ!
Αν σας ρωτήσει πώς ψήφισε η Αμερική να του πείτε και αυτή ψήφισε υπέρ.
Αν σας ρωτήσει γιατί οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του Μπιλ Κλίντον του ζήτησαν να αλλάξει την θέση που είχε πάρει στις 3 Οκτωβρίου 1992 να του πείτε γιατί η τότε Ελληνική κυβέρνηση τους ζήτησε να το κάνουν!
Ακούστε προσεκτικά παρακαλώ, κυρίες και κύριοι, τι είπε ο τότε πανίσχυρος Αμερικανός βουλευτής και Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου, κ. Lee Hamilton (Λι Χάμιλτον) όπως γράφτηκε στην ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στην ημερήσια εφημερίδα «Πρωινή» της Νέας Υόρκης, λίγες μέρες μετά την επίσημη αναγνώριση του νέου Κράτους από τα Ηνωμένα Έθνη.
Είπε ο κύριος Χάμιλτον:
«ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΤΕ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ. ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΥΞΥΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΣ»
Η ανταπόκριση του Μιχάλη Ιγνατίου στην Πρωινή λέει: «ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ: Η Ελληνική κυβέρνηση έχασε μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη των Σκοπίων, όταν λόγω ασυνεννοησίας με την Ουάσιγκτον και ερασιτεχνικών χειρισμών δέχθηκε τον «έντιμο συμβιβασμό» χωρίς να περιμένει τη δημοσιοποίηση της θέσης της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Λι Χάμιλτον, δήλωσε στη διάρκεια εκδήλωσης Ελληνοαμερικανών στο Λος Άντζελες, ότι ο ίδιος αλλά και στελέχη της κυβέρνησης Κλίντον εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επιμείνει στη γνωστή θέση της για την ονομασία και αντίθετα να αποδεχθεί τη διαδικασία της διαιτησίας και της όποιας απόφασης των μεσολαβητών Σάιρους Βάνς και Λόρδου Όουεν.
«Ο Αμερικανός βουλευτής, που θεωρείται ένας από τους λίγους πολιτικούς που γνωρίζουν τα ελληνικά εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το Κυπριακό και το πρόβλημα που δημιουργούν τα Σκόπια, είπε ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών «είχαν πειστεί για τις δίκαιες θέσεις της Ελλάδας» και τις υποστήριξαν μάλιστα εγγράφως, υπογράφοντας κείμενο επιστολής προς τον Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους.
«Όπως εξήγησε ο κ. Χάμιλτον, «το Κογκρέσο ενημερώθηκε σωστά από την Ελληνοαμερικανική κοινότητα», τα μέλη της οποίας πίεσαν με διάφορους τρόπους τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, οι οποίοι πείστηκαν ότι το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν στην πραγματικότητα η κλοπή του ονόματος της Μακεδονίας.
Ο Αμερικανός βουλευτής βλέπει «διαφωνία μεταξύ των θέσεων της Αθήνας και της Ομογένειας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μόνοι που απέμειναν να επιμένουν για μη χρήση του ονόματος της Μακεδονίας είναι οι Ελληνοαμερικανοί.
Ο κ. Χάμιλτον κατέληξε λέγοντας ότι ακριβώς λόγω της αποδοχής από την Αθήνα συμβιβαστικής λύσης, ούτε το Κογκρέσο, ούτε η Κυβέρνηση Κλίντον μπορούν πια να βοηθήσουν, υπονοώντας ότι δεν ισχύουν οι προεκλογικές δεσμεύσεις του Αμερικανού Προέδρου».
Στις 22 Φεβρουαρίου 1994 ο παλαίμαχος στρατηγός εν αποστρατεία Ελευθέριος Παπαγιαννάκης ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα με επιστολή του προς τον Πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα αναρωτήθηκε πως η Αυστραλία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Στις 28 Μαρτίου 1994 ο Αυστραλός Πρέσβης στην Αθήνα C.A. Edwards απάντησε στο στρατηγό Παπαγιαννάκη ως εξής:
«Στρατηγέ μου,
Το γράμμα σας με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου με εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια με την οποία εκφράσατε τα αισθήματά σας προς την Αυστραλία και τους Αυστραλούς που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία της Ελλάδος.
Είναι μεγάλο κρίμα που άνθρωποι όπως εσείς που έχουν τόσο δυνατά αισθήματα για τη χώρα μου αισθάνονται ότι κατά κάποιο τρόπο η πρόσφατη απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) αποτελεί με οποιοδήποτε τρόπο κτύπημα κατά της Ελλάδος. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση της Αυστραλίας δεν αισθάνεται ότι η απόφασή της ήταν με οποιοδήποτε τρόπο κατά των συμφερόντων της Ελλάδας.
Στην πραγματικότητα λαμβάνοντας την απόφασή της η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ανταποκριθεί στις επιθυμίες της Ελλάδας. Καθώς πιθανώς προσέξατε το όνομα με το οποίο αναγνωρίσαμε τη χώρα ήταν το ίδιο όνομα με εκείνο που χρησιμοποίησε η ίδια η Ελλάδα στην δική της αναγνώριση και σε όλες τις άλλες δοσοληψίες που έχει με αυτή τη χώρα».

Μετά από όλα αυτά αγαπητοί μου Θεσσαλοί συμπατριώτες, κυρίες και κύριοι τώρα πια ξέρετε:
Τι κάνανε οι Ελληνοαμερικανοί
Ξέρετε τι κάνανε οι Αμερικανοί
Ξέρετε τι κάνανε οι Ευρωπαίοι
Ξέρετε τι κάνανε οι Σκοπιανοί και

ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΟΙ ΝΤΟΠΙΑΝΟΙ!!
Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.

ΤΕΛΟΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2008

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ! ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!

ΑΠΟ ΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" της Κυρικαής 02 Μαρτίου 2008 αναδημοσιεύουμε το κατωτέρω σχόλιο, παραπέμπουμε δε και σε δύο Video, τα οποία μας αοέστειλε εκλεκτός Συνεργάτης μας.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ, 04 Μαρτίου 2008, Ώρα 9.00΄ π.μ.

Ιστορική σπατάλη
Το ιστορικό άτυχων χειρισμών και ολιγωρίας εκ μέρους της Ελλάδος, κατά τη δεκαετία του ’90, σε συνδυασμό με την επιμονή κάποιων Δυτικών συμμάχων μας να αναγνωρισθεί διεθνώς η FYROM με εθνική ονομασία της αρεσκείας της, δεν πρέπει να μας οδηγεί σε συμπεριφορά ουραγού ή νεοπαγούς κρατιδίου. Η Ελλάδα έχει τη δική της, δεσπόζουσα θέση στα Βαλκάνια, είναι επιφανές μέλος της μεσογειακής Ευρώπης, και δεν μπορεί να διακυβεύει το κύρος της έναντι κακόπιστων και μονομανών συνομιλητών. Η διαπραγμάτευση έχει κι αυτή τα όριά της, εφόσον στην ελληνική πρόταση για ενιαία γεωγραφική (και όχι εθνοτική) ονομασία, πρόταση πραγματιστική και μετρημένη, οι γείτονες αντιδρούν με διάθεση αλυτρωτισμού και χωρίς ίχνος πολιτικού ρεαλισμού.Το μέρος δεν μπορεί να οικειοποιείται το όλον. Και η Ελλάδα δεν μπορεί να σπαταλάει το κύρος της και το διπλωματικό της κεφάλαιο συρόμενη από δύστροπους γείτονες και από συμμάχους που δεν κατανοούν τα όρια του πραγματισμού και της διαλλακτικότητας.
Πρόκειται περί ιστορικής σπατάλης.

Στο θέμα των Σκοπίων ένα άρθρο απο την Καθημερινή:
MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 02-03-08

Βίντεο 1: Το μεγαλειώδες Μακεδονικό συλλαλητήριο της Μελβούρνης της 18ης Νοέμβρη 2007, που μας απέκρυψαν όλα τα Ελληνικά ΜΜΕ!


http://www.youtube.com/v/evddS9MgqJY

Βίντεο2: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ FYROM
http://video.google.com/videoplay?docid=6613517402308670769&pr=goog-sl

Και ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥ:


Ένας Σκοπιανός δημοσιογράφος μιλά στους συμπατριώτες του με τη φωνή της Λογικής

Branko Geroski:Τέλος στον ψευδή πατριωτισμό μας για την ονομασία της ΠΓΔΜ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 1/3/2008 Γράφει ο Μπρανκο Γκεροσκι*



«Συμπεραίνω ότι τα πράγματα, σιγά αλλά σίγουρα, αλλάζουν. Πλέον δεν είμαι μόνος. Πολλοί δημοσιογράφοι και διανοούμενοι άλλαξαν σελίδα και σήμερα επινοούν επιχειρήματα για συμβιβασμό και συζητούν για το τι μπορεί να γίνει αποδεκτό και τι όχι.Κατ΄ εντολή ή όχι προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για το αναπόφευκτο. Δυστυχώς, η συζήτηση ακόμη διεξάγεται κυρίως γύρω από την ονομασία «Demokratska Republica Μakedonija», η οποία αντιμετωπίζεται ως η πιο ανώδυνη λύση.Στόχος μου είναι ακόμη μια φορά να αντιταχθώ στο κορυφαίο επιχείρημα το οποίο προβάλλουν αυτοί που αντιτίθενται στο συμβιβασμό: Ότι η αποδοχή, νέας, σύνθετης διεθνούς ονομασίας για τη χώρα μας θέτει σε κίνδυνο τη «μακεδονική» εθνική ταυτότητα. Κανείς δεν προτίθεται, αλλά και δεν δύναται να αμφισβητήσει ή να μας αφαιρέσει το «μακεδονικό» όνομα, ανεξάρτητα με το ποιο θα είναι το σύνθετο, διεθνές όνομα της χώρας μας, που εμείς, ελπίζω, θα το αποδεχθούμε...Να ολοκληρώσω. Αφότου οι Ελληνες συναίνεσαν ο όρος «Μακεδονία» να καταστεί συστατικό μέρος της σύνθετης, συμβιβαστικής, διεθνούς ονομασίας για τη χώρα μας, για μένα η διένεξη για την ονομασία ουσιαστικά έχει λήξει και τώρα αποτελεί πλέον ένα πρακτικό - πολιτικό ζήτημα.Επιτέλους «Μακεδόνες» μου, αρκετά με τον πλαστό πατριωτισμό, με τις ιστορίες για την αρχαία ιστορία μας, με το όραμα για κάποια ενωμένη και «μεγάλη Μακεδονία», με τις αυταπάτες για τις «μακεδονικές» ιδιοκτησίες στην «Αιγαιατική Μακεδονία» και παρόμοιες ρομαντικές παλαβομάρες. Κοιτάξτε τι συμβαίνει με μας και γύρω μας. Ενώ όλα τα έθνη από το στενό περιβάλλον μας προχωρούν ταχέως μπροστά, ήδη ζουν καλύτερα από μας και έχουν όλο και μεγαλύτερες ευκαιρίες, εμείς είμαστε πτωχότεροι, ξεχασμένοι και απαξιωμένοι. Θέλετε να θέσουμε τέλος και να σηκώσουμε τα κεφάλια, προχωρώντας μπροστά ή να μείνουμε προσκολλημένοι στη λάσπη;».
*Ο δημοσιογράφος Μπράνκο Γκέροσκι είναι από τις λίγες πραγματικά ανεξάρτητες φωνές στην ΠΓΔΜ και έχει την τόλμη να διατυπώνει τις απόψεις του δημόσια, παρά τις επιθέσεις, ακόμη και απειλές που δέχεται. Πρώην διευθυντής - δημιουργός της εφημερίδας «Ντνέβνικ» μια από τις μεγαλύτερες των Σκοπίων, είναι σήμερα αρχισυντάκτης της εφημερίδας Spic.

Labels: ,