Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

« Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ »
      «…τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησας»
     Με τη φράση αυτή, το απολυτίκιο, απόλυτα επιτυχημένα, τονίζει την κοινωνική προσφορά του Αγίου Βασιλείου, που με τη θεία διδασκαλία του στόλισε με αρετές τα ήθη και τη ζωή των ανθρώπων.
     Ο Μέγας αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας γεννήθηκε το 329 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου στο χωριό Άννησα και μεγάλωσε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Είχε 8 αδέρφια, 3 αγόρια και πέντε κορίτσια. Από τα 4 αγόρια τα 3 έγιναν επίσκοποι (ο Βασίλειος Καισαρείας, ο Γρηγόριος Νύσσης και ο Πέτρος Σεβάστειας) και το ένα μοναχός (ο Ναυκράτιος). Από τις 5 αδερφές του η πρώτη, και συγχρόνως το πιο μεγάλο παιδί της οικογένειας, η Μακρίνα, έγινε μοναχή.
     Οι γονείς του Βασίλειος (και αυτός), που καταγόταν από τη Νεοκαισάρεια του Πόντου και Εμμέλεια, που καταγόταν από τη Καππαδοκία, αν και κατά κόσμον ευγενείς και πλούσιοι, είχαν συγχρόνως και ακμαιότατο χριστιανικό φρόνημα. Αυτοί μάλιστα έθεσαν και τις πρώτες - καθοριστικής σημασίας - πνευματικές βάσεις του Αγίου.
     Με εφόδιο αυτή τη χριστιανική ανατροφή, ο Βασίλειος αρχίζει μια καταπληκτική πνευματική ανοδική πορεία. Έχοντας τα χαρίσματα της ευστροφίας και της μνήμης, κατακτά σχεδόν όλες τις επιστήμες της εποχής του. Και το σπουδαιότερο, κατακτά τη θεία θεωρεία του Ευαγγελίου, που την κάνει αμέσως πράξη με την αυστηρή ασκητική ζωή του.
     Μετά τις πρώτες του σπουδές στην Καισάρεια και κατόπιν στο Βυζάντιο, επισκέφθηκε, νεαρός ακόμα, την Αθήνα, όπου επί τέσσερα χρόνια συμπλήρωσε τις σπουδές του, σπουδάζοντας φιλοσοφία, ρητορική, γραμματική, αστρονομία και ιατρική. Από την Αθήνα επέστρεψε στη Καισάρεια και επιδόθηκε στη δικηγορία και στη διδασκαλία της ρητορικής τέχνης.
     Αποφάσισε όμως, να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή και γι’ αυτό πήγε στα κέντρα του ασκητισμού, για να διδαχθεί τα της μοναχικής πολιτείας στην Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία και Μεσοποταμία. Όταν επέστρεψε, αποσύρθηκε σε μια Μονή του Πόντου, αφού έγινε μοναχός, και ασκήθηκε εκεί με κάθε αυστηρότητα για πέντε χρόνια (357-362 μ.Χ.).
     Ήδη τέλεια καταρτισμένος στην Ορθόδοξη Πίστη, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Καισαρείας Ευσέβιο. Ο υποδειγματικός τρόπος της πνευματικής εργασίας του δεν αργεί να τον ανεβάσει στο θρόνο της αρχιερωσύνης, διαδεχόμενος τον Ευσέβιο στην επισκοπή της Καισαρείας (370 μ.Χ.).
      Με σταθερότητα και γενναίο φρόνημα, ως αρχιερέας έκανε πολλούς αγώνες για την Ορθόδοξη Πίστη. Με τους ορθόδοξους λόγους που συνέγραψε, κατακεραύνωσε τα φρονήματα των κακοδόξων. Στους αγώνες του κατά του Αρειανισμού αναδείχτηκε αδαμάντινος, ούτε οι βασιλικές κολακείες του Ουάλεντα (364-378 μ.Χ.), που πήγε αυτοπροσώπως στην Καισάρεια για να τον μετατρέψει στον Αρειανισμό, ούτε οι απειλές του Μοδέστου μπόρεσαν να κάμψουν το ορθόδοξο φρόνημα του Αγίου. Υπεράσπισε με θάρρος την Ορθοδοξία, καταπλήσσοντας τον βασιλιά και τους Αρειανούς. Ακόμα, αγωνίστηκε κατά της ηθικής σήψεως και επέφερε σοφές μεταρρυθμίσεις στο μοναχισμό.
     Η δε υπόλοιπη ποιμαντορική δράση του, υπήρξε απαράμιλλη, κτίζοντας την περίφημη «Βασιλειάδα», συγκρότημα με ευαγή ιδρύματα, όπου βρήκαν τροφή και περίθαλψη χιλιάδες πάσχοντες κάθε ηλικίας, γένους και φυλής. Ήταν μια «νέα πόλη» έξω από τη Καισάρεια και περιελάμβανε πτωχοτροφείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, ξενοδοχείο και νοσοκομείο.
     Ο Μέγας Βασίλειος έχει πλούσιο και σημαντικό συγγραφικό έργο. Τα κυριότερα έργα του είναι οι  9 ομιλίες στην Εξαήμερο, ομιλίες στους Ψαλμούς, πολλές και διάφορες άλλες ομιλίες, ασκητικά έργα και επιστολές. Εκτός των άλλων έργων του, έγραψε και τη Θεία Λειτουργία, που, μετά την επικράτηση αυτής της συντομότερης του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, τελείται 10 φορές το χρόνο: την 1η Ιανουαρίου (γιορτάζεται και η μνήμη του), τις πρώτες πέντε Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής, τις παραμονές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων, την Μ. Πέμπτη και το Μ. Σάββατο.
     Στα πενήντα του χρόνια ο Μέγας Βασίλειος, εξαιτίας της ασθενικής κράσεώς του και της αυστηρής ασκητικής ζωής του (ορισμένες πηγές λένε από βαριά αρρώστια του ύπατος ή των νεφρών), την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ., εγκαταλείπει το φθαρτό και μάταιο αυτό κόσμο, αφήνοντας παρακαταθήκη και ιερή κληρονομιά στην ανθρωπότητα ένα τεράστιο πνευματικό έργο.
     Η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 1 Ιανουαρίου.

Πηγή: www.xfe.gr
***********
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Αρχιμ. Χρυσόστομος Μυλωνάς
Πρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβύτερος Βασίλειος Νικολόπουλος
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
Πρωτ. Βασίλειος Πετρόπουλος

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

ΟΥΤΕ ΥΠΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΝ, ΟΥΤΕ ΚΑΘ’ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΙΝ


ΟΙ ΔΥΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΥΠΕΒΑΛΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥΣ

"ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΜΕΘΑ 
ΟΥΤΕ ΥΠΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΝ, 
ΟΥΤΕ ΚΑΘ’ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΙΝ" ΕΙΠΑΝ

____________Η Δικαιοσύνη, όπως αποδείχθηκε πλέον,  πάσχει! Οι Δικαστές μας, στα ανώτατα κλιμάκια, φαίνεται πως τελούν «υπό απαγόρευσιν  και καθ΄ υπαγόρευσιν»! Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμη «Δικαστές στο Βερολίνο!». Οι δύο  Εισαγγελείς με την παραίτησή τους, κυρίως δε με τις καταγγελίες των εξέσχισαν το παραπέτασμα και έτσι φάνηκε η ασχημοσύνη! Οι δύο Εισαγγελείς παραιτήθησαν, διότι κάποιοι τους εμπόδιζαν να ασχοληθούν με την διερεύνηση φοροδιαφυγής,  που αφορά ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΝΟΜΑ. 
_____________Ποιός άραγε υπαγορεύει και ποιος απαγορεύει στη Δικαιοσύνη να επιτελέσει το έργο της; Ασφαλώς ούτε η κυρά Μαριώ, ούτε ο κυρ-Παναγιώτης, ούτε εσείς ούτε και εγώ! Υπαγορεύουν ή απαγορεύουν στη Δικαιοσύνη να επιτελέσει το χρέος όσοι βρίσκονται στην κορυφή της Κοινωνικής Πυραμίδος, δηλ. οι Πολιτικοί, μάλιστα δε οι κατέχοντες τους θώκους του Υπουργείου της Δικαιοσύνης!
____________Οι αμπελοφιλοσοφίες του κ Πεταλωτή, Υφυπουρ-γού της Δικαιοσύνης, που μας έλεγε σήμερα το πρωΐ στην εκπομπή ΠΡΩΪΝΗ ΕΝΗΜΡΩΣΗ της ΝΕΤ(29.12.2011, ώρα 9.00 π.μ.περίπου) περί της δεοντολογίας και της αναφοράς των δύο Εισαγγελέων εις τους Ανωτέρους των δεν έπεισαν ούτε τους συνομιλητές του, ούτε και τους τηλεθεατές!  ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ! είπαν στον  Υφυπουργό κ. Πεταλωτή οι συνομιλητές του.
____________Από την άλλη πλευρά κανένας δεν μπορεί να πιστέψει και τον Αξιότιμο κύριο Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, Υπουργό της Δικαιοσύνης, δηλώνοντας, ότι τάχα δεν κάνει «καμμία παρέμβαση στη Δικαιοσύνη». Να τι ακριβώς εδήλωσεν ο κ. Παπαϊωάννου: « Ουδέποτε παρενέβην, ούτε θα παρέμβω τώρα και στο μέλλον, σε οποιαδήποτε υπόθεση αποκλειστικής αρμοδιότητος της ανεξάρτητης ελληνικής Δικαιοσύνης» ( βλ. ΕΘΝΟΣ, 28.12.2011).
____________Αφού λοιπόν ΔΕΝ αναμειγνύεται στα θέματα της Δικαιοσύνης γιατί ο εκάστοτε Υπουργός της Δικαιοσύνης είτε στο ΠΑΣΟΚ ανήκει, είτε στη ΝΔ, επικειμένης εκλογής Προέδρου του Αρείου Πάγου ΔΕΝ αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται ομαλά με γνώμονα την Επετηρίδα του Ανωτάτου Δικαστηρίου; Στην πράξη, οσάκις πρόκειται να πραγματοποιηθεί αλλαγή στην κορυφή του Αρείου Πάγου, βλέπουμε τον Υπουργό Δικαιοσύνης να πραγματοποιεί «βουτιά» στον κατάλογο και να επιλέγει το αρεστό στην εκάστοτε Κυβέρνηση πρόσωπο εκ του καταλόγου των Δικαστών! Αυτό, Κύριε Υπουργέ, λέγεται ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ; Ας θυμηθούμε το σλόγκαν του μακαρίτη Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έγινε κλασσική ρήση: «Στην Πολιτική ούτε όσα λέγονται, γίνονται, ούτε και όσα γίνονται, λέγονται!»  Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν, όλοι, μικροί και μεγάλοι, προ πάντων δε ο κ. Πεταλωτής, Υφυπουργός της Δικαιοσύνης.
_____________Οι δύο λειτουργοί της Δικαιοσύνης δεν άντεξαν τις πιέσεις, τις υπαγορεύσεις και τις απαγορεύσεις, και κατέθεσαν την παραίτησή τους. Συγχαίρουμε ολόψυχα τους δύο κκ. Εισαγγελείς, οι οποίοι απέδειξαν, ότι στην Δικαιοσύνη υπάρχουν πολλοί ακέραιοι άνθρωποι, οι οποίοι επιτελούν το χρέος τους με αίσθημα ευθύνης. Η ηρωϊκή πράξη τους δίνει κουράγιο στις εκατοντάδες των Συναδέλφων τους.
____________Ασχοληθήκαμε με το παραπάνω θέμα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ζήτημα του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου π. Εφραίμ. Πως είναι δυνατόν στο πραγματικό ‘ή πλαστό και προκατασκευασμένο «σκάνδαλο του Βατοπαι- δίου» να υπάρχει ένας και μόνον ένοχος;  Που είναι λοιπόν οι συνένοχοι; Αυτών το αδίκημα, επειδή ήσαν πολιτικά πρόσωπα, παραγράφτηκε! Ώστε λοιπόν η απόφαση για την προφυλάκιση του π. Εφραίμ ήταν προϊόν «υπαγορεύσεως και απαγορεύ- σεως». Αυτό  πια είναι «ηλίου φαεινότερον!» «Η ροπή προς το έγκλημα» δεν προφυλακίζεται! «Αιδώς Αργείοι!»    
____________Επιστεγάζουμε το σημερινό μας σημείωμα με ένα άρθρο του τέως Προέδρου του Α.Π. κ. Βασιλείου Κόκκινου, που έχει τίτλο «Η Δικαιοσύνη σε αφασία» (Εστία, 16.12.2011).
Αίγιον, 29 Δεκεμβρίου 2011
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

 *********

Η Απόφαση του Δικαστηρίου για προφυλάκιση του Ηγούμενου της Μονής Βατοπαιδίου μας έθλιψε αφαντάστως! Θέλουμε την Δικαιοσύνη στο ύψος της.  Δεν θέλουμε να είναι «σε αφασία» όπως έγραψε ο τέως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Αξιότιμος κ. Βασ. Κόκκινος. Επίσης δεν θέλουμε να υπηρετεί τις πολιτικές σκοπιμότητες.


ΕΣΤΙΑ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΑΦΑΣΙΑ
Του κ. Β. Α. Κόκκινου

Στην χώρα των απερισκεψιών, κάθε Υπουργός Δικαιοσύνης θεωρεί καθήκον του να τροποποιήσει τους βασικού Κώδικες (Α.Κ.,Π.Κ.Ποιν.Δικ. και Κ.Πολ.Δικ) και να συντάξει τουλάχιστον ένα νομοθέτημα, περί επισπεύσεως της απονομής του δικαίου. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι η παρακίνηση ορισμένων επαγγελματικών ομάδων, με πρόσβαση στην πολιτική εξουσία, να επιβάλλουν νομοθετικώς τις απόψεις τους (ενίοτε μέχρις εξουδετερώσεως της ποινικής δικαιοσύνης), ή ανασφάλεια του δικαίου και τελικώς η καθυστέρηση στον προσδιορισμό των πολιτικών, ποινικών και διοικητικών υποθέσεων, αλλά και στην έκδοση των αντιστοίχων αποφάσεων. Έτσι τα αλλεπάλληλα σχετικά νομοθετήματα, επέτυχαν οι πρωτοείσακτες υποθέσεις στο Πρωτοδικείο Αθηνών να προσδιορίζονται προς εκδίκαση σήμερα για το έτος 2016! Οι περισσότερες δε αποφάσεις να εκδίδονται μετά το τετράμηνο, ακόμη και αυτές των ασφαλιστικών μέτρων.

Όταν προσδιορίζονται προς συζήτηση 40 εως 50 πολιτικές υποθέσεις ενώ είναι βέβαιο, ότι δεν θα εκδικασθούν περισσότερες των 8 έως 10, εντός του ισχύοντος ωραρίου συνεδριάσεως των δικαστηρίων, η πολιτεία εμπαίζει τους διαδίκους και γίνεται πρόξενος ζημίας τους, με το να εγκαταλείπουν την εργασία τους και να υποβάλλονται σε μάταιες δαπάνες μετακινήσεως ή και διαμονής εαυτών και των μαρτύρων τους. Το αυτό συμβαίνει και με τους διαδίκους των ποινικών υποθέσεως. Προσδιορίζονται λ.χ. προς εκδίκαση 50 υποθέσεις στο Εφετείο Κακουργημάτων, ενώ είναι βέβαιο, ότι υπό τις καλύτερες συνθήκες, δεν θα εκδικασθούν περισσότερες των 8 έως 12.

Τα δικαστήρια και οι θεσμοί της Δικαιοσύνης υπάρχουν για να επιλύουν τις διαφορές των πολιτών ορθώς και σε εύλογο χρόνο, να τιμωρούν δε εκείνους που εγκληματούν, ώστε να αποτρέπεται η διάπραξη των αυτών ή άλλων εγκλημάτων από τους εγκληματήσαντες και όλους τους άλλους πολίτες. Επομένως ο τρόπος λειτουργίας των δικαστηρίων πρέπει να αποβλέπει μόνο στην εκπλήρωση της αποστολής τους, όχι δε στην εξυπηρέτηση δικαστών, δικηγόρων και δικαστικών υπαλλήλων. Αν η εξυπηρέτηση τούτων δεν παρακωλύει τη λειτουργία των δικαστηρίων είναι επιτρεπτή. Αν όμως προκαλεί το αντίθετο είναι ανεπίτρεπτη. Δεν είναι δυνατόν οι συνδικαλιστές να ορίζουν τον τρόπο λειτουργίας των δικαστηρίων σε οιαδήποτε δημοκρατία.

Ομοίως δεν είναι νοητό να αναβάλλονται ποινικές υποθέσεις 10 και 15 φορές, λόγω παρόδου του ωραρίου (09:00 – 15:00), ή λόγω ανωτέρας βίας, συνισταμένης σε απασχόληση δικηγόρου σε άλλο δικαστήριο ή σε άλλο κώλυμα ή αποχή τούτου. Με τον τρόπο αυτό πολλοί δικηγόροι επιτυγχάνουν να δικάζονται οι υποθέσεις τους, από δικαστές της προτιμήσεώς του. Τούτο όμως κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την Δικαιοσύνη. Όταν ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας στο άρθρ. 349, ορίζει ότι η αποχή του δικηγόρου είναι λόγος υποχρεωτικής αναβολής και οι δικηγόροι δηλώνουν ότι μετά την 15:00 ώρα απέχουν των καθηκόντων τους, τότε αναβάλλονται όλες οι υπόλοιπες υποθέσεις του πινακίου, γεγονός που ισοδυναμεί με αρνησιδικία.

Αναβολή στις ποινικές υποθέσεις θα έπρεπε να επιτρέπεται μόνο για κρείσσονες αποδείξεις ή έστω άπαξ λόγω ανωτέρας βίας στα πρόσωπα των διαδίκων ή των δικηγόρων. Οι υποθέσεις δε εκάστης συνεδριάσεως θα πρέπει να εξαντλούνται, παρατεινομένης αυτής, όσο είναι αναγκαίο, με καταβολή ειδικής αποζημιώσεως στους δικαστές, τους δικαστικούς υπαλλήλους και τους δικηγόρους. Αν οι υπάλληλοι δεν δέχονται τούτο, θα πρέπει δια νόμου να δοθεί το δικαίωμα στον προϊστάμενο του οικείου δικαστηρίου να απασχολεί ορισμένους υπαλλήλους τις απογευματινές ώρες.

Η πολιτεία και οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν ότι το έργο των δικαστών είναι άκρως επίπονο και σκληρό, η δε σύνταξη του σκεπτικού των αποφάσεων αγχώδης και υπεύθυνη. Επομένως θα πρέπει να αναγνωρίζεται από όλου η υποχρέωση της πολιτείας να καταβάλλει εις αυτούς αποδοχές ανάλογες του λειτουργήματός τους, μη φαλκιδευόμενες με διάφορα προσχήματα. Ήδη σήμερα οι αποδοχές των δικαστών μειώθηκαν κατά μέσον όρο 38%, οι δε μισθοί τους είναι κατώτεροι του 1/6 εκείνων των Γερμανών ομοιοβάθμων τους.
Αλλά και οι δικαστές οφείλουν να σέβονται τον όρκο τους κα να μην δέχονται καμία ρωγμή στο Σύνταγμα και στους νόμους, για οιαδήποτε πολιτική σκοπιμότητα. «Fiat iustitia et pereat mundus» (ας γίνει Δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος) ήταν το σύνθημα του Ρωμαίου αυτοκράτορος Φερδινάνδου Α΄, που υιοθέτησε και ο Κάντ στον «Πρακτικό Λόγο».

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
Αν ο Εφραίμ ήταν μαχαιροβγάλτης.
 
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 28, 2011
 
Ελεύθερος αφέθηκε με εντολή του εισαγγελέα ο Αφγανός, ο οποίος επιτέθηκε με μαχαίρι και τραυμάτισε δύο λιμενικούς στο λιμάνι της Πάτρας.Ο νεαρός Αφγανός δεν είχε μαζί του κάποια επίσημα έγγραφα με αποτέλεσμα να δηλώσει ανήλικος στην αστυνομία και να αφεθεί ελεύθερος από τον εισαγγελέα. Με μία απλή δηλαδή ομολογία ο αλλοδαπός κατάφερε να αφεθεί ελεύθερος παρα το γεγονός ότι επιτέθηκε με μαχαίρι σε όργανα της τάξης.Υπενθυμίζεται ότι οι δύο άνδρες του Λιμενικού έκαναν περιπολία στο λιμάνι της Πάτρας όταν εντόπισαν τους δύο αλλοδαπούς που προσπαθούσαν να μπουν στη χερσαία ζώνη. Στην προσπάθειά τους να τους ακινητοποιήσουν, ο ένας από αυτούς τους επιτέθηκε με μια λεπίδα και τραυμάτισε τον έναν στο δεξί και τον άλλον στο αριστερό χέρι!
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  


Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝ ΔΙΩΓΜΩ;

ΟΥΤΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΣΕΒΑΣΘΗΣΑΝ!

_______Τελικά στη σημερινή Ελλάδα οι κρατούντες σε όλο το φάσμα της Διοικήσεως δεν γνωρίζουν όρια στον αγώνα τους εναντίον της Εκκλησίας! Με κάθε μέσο καί τρόπο βάλλουν κατά της Μητρός Εκκλησίας. 
* Ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης κατήργησε την προσευχή από τις Κατασκηνώσεις του Δήμου στον Άγιο Ανδρέα Αττικής, καθώς επίσης και την έπαρση της Σημαίας!  
*Η Υπουργός Παιδείας κα Διαμαντοπούλου μετέτρεψε το μάθημα των θρησκευτικών σε μάθημα θρησκειολογίας!  Το τελευταίο μέγιστο κατόρθωμά της είναι ότι στο διδακτικό βιβλίο των θρησκευτικών της Β΄ Γυμνασίου αφαιρέθηκε κάθε αναφορά στο πρόσωπο της Παναγίας μας! "Οι συγγραφείς του βιβλίου, αφού αποφάσισαν ότι είναι περιττό για τους μαθητές του Γυμνασίου να διδαχθούν για την Παναγία, τά Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση  του Κυρίου......περιέλαβαν ενότητες όπως  "ο Ιησούς Χριστός στο Κοράνι και στη λογοτεχνία του Ισλάμ"  Επίσης "στο νέο βιβλίο εξισώνουν τον Χριστό με τον Αλλάχ και αφαίρεσαν την Ανάσταση" γράφει η εφημερίδα "Δημοκρατία" της 23ης Δεκεμβρίου λήγ. έτους.  
________Στο σχέδιο αυτό της εγκαθιδρύσεως του κοσμικού Κράτους, δηλ. ενός άθρησκου Κράτους προστέθηκε τώρα και η Δικαιοσύνη! Την παραμονή των Χριστουγέννων το Δικαστικό Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε την προφυλάκιση του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου π. Εφραίμ!
________Το γεγονός μας εξώργισε αφάνταστα. Θα ήθελα να μεταφέρω εδώ τη σχετική λαϊκή παροιμία: "Θέλουμε να αγιάσουμε και δεν μας αφήνουν!" Διακόπτουμε λοιπόν σήμερα Τρίτη μετά τα Χριστούγεννα τις χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις μας για να προβάλλουμε την διαμαρτυρία μας, που απεστάλη  στις 24 Δεκεμβρίου στον κ. Υπουργό της Δικαιοσύνης και την Κυρία Πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Σας τα παραδίδουμε στη συνέχεια.  Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα!
_________Έχουμε επίγνωση της θέσεώς μας. Είμαστε μικροί καί ασήμαντοι για να μας υπολογίζουν οι κρατούντες. Χρήσιμη μια τέτοια ώρα θα ήταν η τοποθέτηση του Παναγιωτάτου  Οικουμενικού Πατριάρχου κ Βαρθολομαίου, ως φυσικού προϊσταμένου του π. Εφραίμ, όπως επίσης και η τοποθέτηση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου. Αυτών των υπεροχικών εκκλησιαστικών Προσώπων η φωνή θα ήταν ηχηρή και αποτελεσματική. Θα ήταν, εγράψαμε, αλλά δυστυχώς δεν ακούγεται! Σσσσ! Το αγαπημένο μας Φανάρι, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, κοιμάται! Ησυχία, παρακαλώ!  Ο δε Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος εσχολίασε το ζήτημα στον κύκλο των "στενών" συνεργατών του. Αντλούμε την πληροφορία από την "Romfea.gr".
Ιδιαίτερα προβληματισμένος, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος με την υπόθεση της προφυλάκισης του ηγουμένου Εφραίμ.
Σε στενούς του συνεργάτες ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σχολίασε:
«Δεν γνωρίζω την ουσία της υπόθεσης και σέβομαι την ελληνική δικαιοσύνη. Όμως, είμαι ιδιαίτερα προβληματισμένος, όπως άλλωστε και κάθε Χριστιανός, με τη χρονική συγκυρία της έκδοσης του βουλεύματος προφυλάκισης του ηγουμένου της Ι. Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ ανήμερα των Χριστουγέννων. Και ο νοών νοείτω».
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! 
Αίγιον, 27 Δεκεμβρίου 2011
+ Ο  Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος

******

ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ
ΔΕΛΤΊΟΝ ΤΎΠΟΥ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ


  a.α.110/2011                                                     Αίγιον, 24/12/2011


ΑΙΣΧΟΣ!

«ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΙΝΟΝΤΕΣ, ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ!»
           
Τα λόγια αυτά είπε κάποτε ο επικληθείς Γέρος της Δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου, ο πάππος του σημερινού!
Τα θυμηθήκαμε σήμερα, όταν πληροφορηθήκαμε, ότι οι ενεργούντες την Ανάκριση για την υπόθεση του Βατοπαιδίου, απεφάσισαν την προφυλάκιση του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου πατρός ΕΦΡΑΙΜ!
 Δεν μας ενδιαφέρει η ουσία της υποθέσεως. Έχουμε όμως τη γνώμη, ότι ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ο Ηγούμενος Εφραίμ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΗ ΥΠΟΠΤΟΣ ΦΥΓΗΣ! Ἀρα η Απόφαση για την προφυλάκισή του είναι ΑΔΙΚΗ! Υπηρετεί την σκοπιμότητα και όχι την αλήθεια ή το δίκαιο! 
Εντάσσεται στο γενικό κλίμα «κτυπάτε την Εκκλησία!».
Το γεγονός αυτό μας έθλιψε βαθύτατα. Οι Δικαστές δεν εσεβάσθησαν ούτε την ιερότητα των ημερών! Γι αυτό και ετολμήσαμε μια ἐντονη διαμαρτυρία. Με Fax αποστείλαμε σήμερα το παρακάτω κείμενο πρός τόν Υπουργό Δικαιοσύνης καί πρός τήν Πρόεδρο του Αρείου Πάγου.
                                                          ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
 
FAX 

   Η απόφαση περί προφυλακίσεως του Καθηγούμενου της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου π. Εφραίμ όχι μόνο μας ελύπησε βαθύτατα, αλλά καί μας έχει καταπλήξει!
  Η Ελληνική Δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι επιρρεπής σε εξωτερικές πιέσεις και σκοπιμότητες! Την θέλουμε να είναι αφοσιωμένη στο καθήκον της και να αποδίδει αληθινή δικαιοσύνη! Να είναι τυφλή και ακριβοδίκαιη. Μας λυπεί το γεγονός, ότι με την χθεσινή Απόφασή της υποκύπτει στο γενικό σχέδιο «κτυπάτε την Εκκλησία» κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει κλυδωνισμούς! Γιατί η Δικαιοσύνη δεν ελέγχει τα Μέλη του Κοινοβουλίου για το «πόθεν έσχες» των καταθέσεών τους! 
Γιατί δεν δραστηριοποιείται για την διαλεύκανση του σκανδάλου των Γερμανικών υποβρυχίων!
Γιατί δεν αναζητεί και δεν προφυλακίζει τους καταχραστές του Δημοσίου πλούτου; 
Την ώρα που μεγάλοι κλέφτες του εθνικού πλούτου, επιχειρηματίες, μεσάζοντες, διατελέσαντες Υπουργοί και πολλοί άλλοι υπεροχικοί παράγοντες του πολιτικού συστήματος παραμένουν ανενόχλητοι η Δικαιοσύνη εξαντλεί όλη την αυστηρότητά της σε ένα εκκλησιαστικό Πρόσωπο, τον οποίον ούτως ή άλλως παραμένει κλεισμένο στους τοίχους μιάς ιστορικής Μονής του Αγίου Όρους! Ο Βουλευτής κ. Πάνος Καμμένος από του Βήματος της Βουλής προέβη σε φοβερές καταγγελίες! Γιατί η Δικαιοσύνη δεν τις ακούει;
 
Κύριε Υπουργέ,
και Κυρία Πρόεδρε,  
Ο Ηγούμενος π. Εφραίμ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΠΤΟΣ ΦΥΓΗΣ, ώστε να καθίσταται 
αναπόφευκτη  η προφυλάκισίς του! Ζητώ την άμεση παρέμβασή σας προς 
ανάκληση της αδίκου αυτής αποφάσεως, η οποία σημειωτέον ελήφθη την 
παραμονή των Χριστουγέννων!  
Παρακαλώ ελευθερώστε την Δικαιοσύνη για να σωθή η Ελλάδα μας!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!
______________+ O ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ________


 
ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ BLOG
http:/www.pentapostagma.gr/2011/12/facebook_24.html



Προς Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Πρωθυπουργό Ελληνικής Κυβέρνησης Εισαγγελέα Αρείου Πάγου 24 Δεκεμβρίου 2011 Εξοχώτατοι, Καταδικάζουμε το απεχθές δικαστικό «έγκλημα» που συντελέστηκε στην Αθήνα στις 23 Δεκεμβρίου 2011 εναντίον της εκκλησίας στο πρόσωπο του Γέροντα Εφραίμ, Ηγούμενου της Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους. Το μίσος και η αδικία που χαρακτηρίζουν την απόφαση για προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ αποδεικνύονται από τα ακόλουθα σημεία:
_____1 Η χρονική στιγμή της απόφασης. Παραμονή Χριστουγέννων. 
_____2 Οι κινήσεις εντυπωσιασμού που οργανώθηκαν για αποκλεισμό του Αγίου Όρους με ένοπλες δυνάμεις ασφαλείας τη στιγμή που ο δικηγόρος του Γέροντα δήλωσε δημόσια ότι ο Γέροντας θα παρουσιαστεί εκούσια στην Αστυνομία. 
_____3 Η ποινή της προφυλάκισης αποδίδεται σε πρόσωπα επικίνδυνα να επαναλάβουν τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται. 
_____4 Στην ακρόαση της υπόθεσης που προηγήθηκε της απόφασης, αναφέρθηκε ως «επιχείρημα» για την προφυλάκιση η πρόσφατη επίσκεψη του Γέροντα στην Ρωσία συνοδεύοντας την Τιμία Ζώνη της Παναγίας, κατά την οποία εκατομμύρια ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων του Προέδρου, Πρωθυπουργού και Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Δημοκρατίας, βγήκαν στους δρόμους. 
______5 Εδώ και 3 και πλέον χρόνια που ερευνάται η υπόθεση, δεν έχει προκύψει κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο.
______6 Η κατηγορία κατά του Γέροντα είναι ηθική αυτουργία την στιγμή που οι υποτιθέμενοι αυτουργοί έχουν αθωωθεί.
______7 Εδώ και 3 και πλέον χρόνια που ερευνάται η υπόθεση, ο Γέροντας έχει ταξιδέψει επανειλημμένα μετ’ επιστροφής και αν είχε πρόθεση να φυγοδικήσει θα το είχε κάνει. 
______8 Το πνευματικό πρόσωπο του Γέροντα τιμάται και εγκωμιάζεται διεθνώς και αποτελεί εξαίρετο πρεσβευτή της Ελλάδος στο εξωτερικό. 
______9 Οι αποκαλυφθέντες πλέον εγκέφαλοι της σκευωρίας έχουν επιβραβευτεί με υπουργικούς θώκους και επιχειρούν πάση θυσία να αποδείξουν την ορθότητα των δόλιων ενεργειών τους.
______10 Η Ελλάδα μαστίζεται από αποδεδειγμένα, ευρέως γνωστά σκάνδαλα, τεραστίων διαστάσεων, τα οποία μένουν ατιμώρητα και οι αυτουργοί όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά κατέχουν και πολιτικά αξιώματα. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η απόφαση είναι εντεταλμένη πολιτική ενέργεια που στοχεύει στην διαπόμπευση του Αγίου Όρους και της Εκκλησίας. Σας καλούμε να ενεργήσετε για την ανατροπή της

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!



ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

+ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Ελέω Θεού Μητροπολίτης της Αγιωτάτης Μητροπόλεως
Καλαβρύτων και Αιγιαλείας

Προς τον Ευλαβέστατον Ιερόν Κλήρον, τους Εντίμους Άρχοντας
και τον Ευσεβή Λαόν της καθ' ημάς Θεοσώστου Επαρχίας

«Ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην…
                                                 ότι ετέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ» (Λουκά Β, 10-11).
Δύο χιλιάδες έντεκα χρόνια έχουν περάσει από την αγίαν εκείνην νύκτα, τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά, όπου ακούστηκαν τα μηνύματα των Αγγέλων στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Τα μηνύματα αυτά τα έλαβαν οι άνεμοι, τα έλαβαν τα σύννεφα, τα έλαβαν οι ουρανοί, τα έλαβαν οι Άγγελοι και τα μετέφεραν σ’ όλη την οικουμένη, η οποία με λαχτάρα επερίμενε τον Λυτρωτή και Σωτήρα.
Ο μελωδικός ύμνος «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη…» αντηχεί εδώ και δύο χιλιάδες έντεκα χρόνια κάθε Χριστούγεννα. Από τότε τα Χριστούγεννα είναι η πιο μεγάλη γιορτή. Είναι η «Πρόεδρος», η «Μητρόπολις» και η «Μητέρα» όλων των εορτών όπως τονίζει ο Ιερός Χρυσόστομος. Και τούτο, εάν δεν είχαμε τα Χριστούγεννα δεν θα είχαμε καμία άλλη χριστιανική εορτή. Αγαπητοί μου, ο Σωτήρας Χριστός έζησε και έδρασε στη γη 33 χρόνια. Μετά έφυγε για τον αιώνιο θρόνο Του. Έτσι ενώ ο Ιησούς έφυγε, το έργο της σωτηρίας συνεχίστηκε και συνεχίζεται. Η αγία μορφή Του συγκινεί και ηλεκτρίζει τις καλοπροαίρετες ψυχές.
Το προσκλητήριό Του για την «αιώνια Βασιλεία Του» διασαλπίστηκε στα πέρατα της Οικουμένης, από τους Αποστόλους, από τους συνεχιστές του έργου τους, Πατέρες της Εκκλησίας, Αρχιερείς, Ιερείς. Ιεραπόστολοι, φιλόσοφοι και απολογητές, διασαλπίζουν με ανέκφραστη χαρά αυτό το άγγελμα της σωτηρίας, «ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ», και προσκαλούν τον κάθε άνθρωπο όλης της Οικουμένης. Κανένα προσκληρήριο ανάμεσα στους αιώνες δεν αντήχησε πιο δυνατά μέσα στα βάθη της ανθρώπινης καρδιάς. Κανένα εγερτήριο σάλπισμα δεν συνεπήρε περισσότερο τον κόσμο από αυτό. Άνθρωποι βυθισμένοι μέσα στο λήθαργο, ξύπνησαν γεμάτοι ενθουσιασμό και ακολούθησαν τα ίχνη του Σωτήρα. Αμαρτωλοί, τελώνες και πόρναι επέταξαν από επάνω τους το βούρκο, εγιάτρεψαν με τα δάκρυά τους τις πληγές της ψυχής τους και αφοσιώθηκαν σ’ Αυτόν. Νέοι και γέροι, αγράμματοι και σοφοί, αδύνατοι και ισχυροί, όλοι ετραβήχτηκαν απ’ αυτό το μαγνήτη και προπαντός όσοι επόνεσαν στη ζωή τους εγλύκανε. Αυτός στηρίζει και γλυκαίνει κάθε πονεμένη ψυχή που με πίστη καταφεύγει σ’ Αυτόν.

Χριστούγεννα – γιορτή χαράς. Κι όμως ολόγυρά μας υπάρχει θλίψη, πτώχεια, ανησυχία, άγχος, απελπισία, αβεβαιότητα για το μέλλον της Πατρίδας μας, των παιδιών μας. Κι’ όλα αυτά, γιατί αποθεώσαμε την τεχνολογία, παραπλανηθήκαμε από υποσχέσεις, γίναμε μόνο καταναλωτές και σχεδόν καθόλου παραγωγικοί. Οι ηγέτες μας περιφρόνησαν την χριστιανική πίστη, άλλοτε ύπουλα και άλλοτε φανερά εισήγαγαν και εισάγουν αντιευαγγελικά συστήματα. Αποχριστιανίζουν την κοινωνία μας και προωθούν ένα άθεο κράτος με τη δικαιολογία της πολυπολιτισμικότητος. Έτσι με μαθηματική ακρίβεια οι σημερινοί άνθρωποι είναι το ίδιο αμήχανοι και απελπισμένοι όσο και οι άνθρωποι της προ Χριστού εποχής, όπου είχαν απελπισθή και αναζητούσαν κάτι το νέο, το σωτήριο, Κι’ αυτό ήταν ο ερχομός του αναμενομένου Ιησού.
Εμείς έχουμε την μόνιμη παρουσία Του μέσα στην Αγία Εκκλησία Του. Όμως απομακρύνθηκαν πολλοί. Έπαυσαν να έχουν οδηγό της ζωής τους το Νόμο Του. Η πίστη και ευλάβεια δεν είναι πλέον χαρακτηριστικό των Ελλήνων. Δεν αναγνωρίζονται ούτε στηρίζονται πια οι διαχρονικές αξίες της τιμιότητος, της αξιοπρεπείας, του φιλοτίμου, της εμπιστοσύνης, της αλληλοβοηθείας, της οικογενείας. Πολλές φορές ακούσαμε και ακούμε για «αλλαγή» και πικραθήκαμε. Είναι καιρός άρχοντες και λαός να αποδεχθούμε ότι μόνο ο Χριστός εγγυάται την σωτήρια αλλαγή, την ασφάλεια και ευτυχία μας. «Ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία».
Ζούμε μια τρομερή ηθική και οικονομική κρίση, που καθημερινά γίνεται πιο έντονη. Για την αντιμετώπιση όλων αυτών που συμβαίνουν σ’ όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα μας, δεν αρκούν νόμοι και πολιτικές αποφάσεις, που δεν είναι πάντοτε προς την σωστή κατεύθυνση και που δεν εφαρμόζονται τις περισσότερες φορές. Πρέπει, σήμερα, στην κατάσταση που ζούμε, χρειάζεται όλων μας η προσφορά και συνεργασία. Πρέπει να αλλάξουμε εσωτερικά. Να πιστέψουμε ότι ο Χριστός είναι «η οδός, η αλήθεια και η ζωή». Να γίνουμε άνθρωποι αγάπης. Όταν αγαπάς δεν μισείς, δεν αδικείς, δεν προσβάλλεις, δεν πουλάς ναρκωτικά, δεν ληστεύεις, δεν σκοτώνεις, δεν προκαλείς, δεν αδιαφορείς για τον αδελφό σου, που είναι ο διπλανός σου. Όταν πιστεύεις στον Χριστό, όταν αγαπάς όπως αυτός εδίδαξε, τότε προστατεύεις, στηρίζεις, παρηγορείς, αποδίδεις το δίκαιο, βοηθείς με κάθε τρόπο, ακόμη και με το υστέρημά σου τον έχοντα ανάγκη. Και σήμερα είναι πολλοί και συνέχεια θα γίνονται πιο πολλοί, που θα θέλουν την βοήθειά μας. Όταν λοιπόν αγαπάς Χριστιανικά, Θεϊκά, τότε κι εσύ πονάς όταν πονά ο διπλανός σου και χαίρεσαι όταν χαίρεται.
Αδέλφια μου και παιδιά μου,
Τα εφετεινά Χριστούγεννα μας δίνουν και πάλι την ευκαιρία να ανανεώσουμε την σχέση μας με την Εκκλησία, με τον ενανθρωπήσαντα Ιησού Χριστό.
Μας δίνουν την ευκαιρία για μια νέα αρχή σκέψης και ζωής. Ας γίνει το θείο Βρέφος της Βηθλεέμ σε όλους μας οδηγός και κυβερνήτης της ψυχής και της ζωής μας.
Ας προσφέρουμε «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών» στον Ενανθρωπήσαντα Σωτήρα Χριστό. Γιατί μόνο τότε πραγματικά θα νιώσουμε ότι «ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ».

Χρόνια πολλά, Πατέρες και αδελφοί
Χρόνια πολλά, τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά και περιπόθητα

Μετ' ευχών πατρικών

 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

« Η ΑΓΙΑ ΕΥΓΕΝΙΑ »
     Η Αγία Ευγενία η Οσιοπαρθενομάρτυς έζησε στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. Καταγόταν από τη Ρώμη και οι γονείς της ονομάζονταν Φίλιππος και Κλαυδία. Επίσης, είχε και δύο άλλα αδέλφια, τον Αβίτα και το Σέργιο.
     Ο πατέρας της διορίστηκε έπαρχος στην Αλεξάνδρεια και πήγε εκεί με όλη του την οικογένεια. Εκεί η Ευγενία σπούδασε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο και έμαθε άριστα την ελληνική και ρωμαϊκή φιλολογία. Όταν τελείωσε τις σπουδές της, ψάχνοντας για περισσότερη γνώση πήρε στα χέρια της από μια χριστιανή κόρη τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Όταν τις διάβασε, εντυπωσιάσθηκε πολύ. Εκεί μέσα δεν υπήρχαν θεωρίες και φιλοσοφικές δοξασίες. Οι γραμμές τους ενέπνεαν ζωή και ελπίδα.
     Εκείνη την περίοδο, οι γονείς της ήθελαν να τη δώσουν σύζυγο σε κάποιο Ρωμαίο αξιωματούχο, τον Ακυλίνα. Τότε η Ευγενία, αρνούμενη να δεχθεί αυτή την πρόταση των γονέων της, κάποια νύχτα ντύθηκε ανδρικά και έφυγε σε άλλη πόλη. Εκεί κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε χριστιανή και έλαβε συγχρόνως το μοναχικό σχήμα.
     Μετά από χρόνια, επέστρεψε στο σπίτι της και η αναγνώριση από τους γονείς της έγινε μέσα σε δάκρυα και ανέκφραστη χαρά. Δεν πέρασε πολύς καιρός και όλοι στο σπίτι της Ευγενίας δέχθηκαν το χριστιανισμό. Από μίσος τότε οι ειδωλολάτρες τραυμάτισαν θανάσιμα τον πατέρα της. Και όταν η Ευγενία επέστρεψε στη Ρώμη, επειδή δε θυσίαζε στα είδωλα, την αποκεφάλισαν, τερματίζοντας έτσι ένδοξα «τον καλὸν αγώνα της πίστεως» (Α' προς Τιμόθεον, στ' 12), μαζί με την επίγεια ζωή της.
Πηγή: ahdoni.blogspot.com 
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:

ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Αρχιμ. Χρυσόστομος Μυλωνάς
Πρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβύτερος Βασίλειος Νικολόπουλος
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
Πρωτ. Βασίλειος Πετρόπουλος

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

ΜΑΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ! ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ.

_________Η οικονομική κρίση έχει ανατρέψει την ισορροπία της ζωής μας! Είναι συνώνυμη της δυστυχίας, μιάς ατόφειας και ακατέργαστης δυστυχίας!  Παρά το γεγονός, ότι λύσεις υπήρχαν! Οι Ρώσσοι είχαν προσφερθή να μας βγάλουν από το αδιέξοδο. Ήσαν πρόθυμοι να μας χορηγήσουν μια μεγάλη βοήθεια, αλλ΄ ο τότε Πρωθυπουργός μας κ. Γεώργιος Παπανδρέου το αρνήθηκε! Είχε δεσμευθή σε άλλα κέντρα αποφάσεων! Εκεί που είχε μεταβή δυό φορές προ των εκλογών καί μια ακόμη φορά μετά την εκλογική του νίκη! Είχε λοιπόν δεσμευθή σε ξένα κέντρα αποφάσεων! Γι αυτό και δεν ετόλμησε το μεγάλο άλμα! Έτσι μας παρέδωσε στην απαραμύθητη φτώχεια. Ο χείμαρος της μεγάλης φτώχειας δεν ήλθε ακόμη! Πλήν όμως έρχεται!  Δήτε στη συνέχεια α) σχετικό σημείωμα του κ. Θανάση Αυγερινού, β) Επιστολή του ελληνικής καταγωγής Ρωσσοπόντιου κ. Ιβάν Σαββίδη, Μέλους της Ρωσσικής ΔΟΥΜΑ και γ) ένα συγκλονιστικό περιστατικό φτώχειας και δυστυχίας από τη γειτονική μας Πάτρα. Στη συνέχεια βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, αγαπητοί μου αδελφοί καί φίλοι.
Αίγιον, 22 Δεκεμβρίου 2011
+Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
  ************

Υπόγεια διπλωματία με θύμα ομογενή βουλευτή στη Ρωσία

 
 
 
 
 
  
Rate This
Quantcast
Θανάσης Αυγερινός
Μια πρωτοφανή ιστορία υπόγειας δράσης του ελληνικού ΥΠΕΞ για την υπονόμευση των ομογενειακών και εντέλει των εθνικών συμφερόντων στη Ρωσία αποκαλύπτει με ανοιχτή επιστολή του στον…. πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο και τον υπουργό Εξωτερικών Σ. Δήμα ο ομογενής βουλευτής της Κρατικής Δούμας, επικεφαλής της 5ης Περιφέρειας του ΣΑΕ και πρόεδρος των Ελλήνων της Ρωσίας, Ιβάν Σαββίδης.
Ο γνωστός ομογενής πολιτικός στρέφει ευθέως τα βέλη της κριτικής του εναντίον του αρμόδιου για τα ομογενειακά υφυπουργού Δημήτρη Δόλλη, ο οποίος προσέγγισε πρόσφατα -και πριν από τη δημιουργία της νέας ελληνικής κυβέρνησης- υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Ρωσίας, που επισκέπτονταν την Ελλάδα, ζητώντας τους να «με εμποδίσουν να εκφράζω τις προφανώς ενοχλητικές για την τότε ηγεσία του απόψεις μου, διότι υποτίθεται ότι βλάπτω την ελληνορωσική συνεργασία», όπως αναφέρεται σε πρώτο πρόσωπο στην επιστολή.
Ο κ. Σαββίδης σημειώνει τη γενικότερη διαπιστωμένη απροθυμία της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου να αξιοποιήσει προτάσεις ενεργειακής και οικονομικής συνεργασίας με τη Ρωσία, αλλά και να διερευνήσει δυνατότητες δανειακής υποστήριξης της χώρας από τη ρωσική κυβέρνηση, ειδικότερα κατά τη συνάντηση Παπανδρέου-Πούτιν τον Φεβρουάριο του 2010, η οποία απέβη κατά γενική ομολογία άκαρπη. Ακολούθησε η διαπιστωμένη επιδείνωση των ελληνορωσικών σχέσεων και η αποδεδειγμένη από τις σχετικές ανακοινώσεις της δυσαρέσκεια της Μόσχας, η οποία οδήγησε σε πολύμηνο πάγωμα των διμερών σχέσεων, με περισσότερες αναβολές και ακυρώσεις και ελάχιστες ή καθόλου επισκέψεις ελλήνων υπουργών στη Ρωσία. Το κωμικοτραγικό της ιστορίας είναι ότι ο βαλλόμενος για τουλάχιστον αντιδεοντολογική, αν όχι αντεθνική, συμπεριφορά, εναντίον ενός επιφανούς ομογενούς Δ. Δόλλης είναι και ο ίδιος προερχόμενος από την ομογένεια και συν-πρόεδρος της διυπουργικής επιτροπής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, που πρόκειται να συνεδριάσει τις επόμενες ημέρες έπειτα από σχεδόν πλήρη αδράνεια 18 μηνών.
Οπως κατόρθωσε να διασταυρώσει από έγκυρες ρωσικές πηγές η «Κ.Ε.», ο Δ. Δόλλης «κάρφωσε» τον Ι. Σαββίδη τον Οκτώβριο στον πρόεδρο των Ρωσικών Σιδηροδρόμων και προσωπικό φίλο του Β. Πούτιν, Βλαντίμιρ Γιακούνιν, ο οποίος διοργανώνει ετησίως το διεθνές φόρουμ «Διάλογος των πολιτισμών» στη Ρόδο. Ο υφυπουργός Εξωτερικών ζήτησε σε νυχτερινή συνάντηση από τον συνομιλητή του να εμποδιστεί ο Ι. Σαββίδης «να μιλά εκ μέρους του Βλ. Πούτιν», δηλαδή να «κλειστεί το στόμα» του γνωστού ομογενούς, ο οποίος είχε σφόδρα ενοχλήσει το επιτελείο του Γ. Παπανδρέου, δηλώνοντας ότι ο Β. Πούτιν ήταν έτοιμος να δώσει 25 δισ. ευρώ, για τα οποία δεν ενδιαφέρθηκε η ελληνική πλευρά. Οπως πολλοί θα θυμούνται, έπειτα από εκείνες τις δηλώσεις του Ι. Σαββίδη, ο τότε πρωθυπουργός είχε σπεύσει αυθημερόν να συνομιλήσει τηλεφωνικά με τον Βλ. Πούτιν για να δημιουργήσει την αίσθηση ότι «όλα βαίνουν καλώς», αν και συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο στις ελληνορωσικές σχέσεις, που δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι θα βγουν από το λάκκο, όπου έχουν θαφτεί, με παρόμοιες συμπεριφορές και… δόλια επιτελικά στελέχη στο ΥΠΕΞ.

Πηγή: http://diaggeleas.wordpress.com/2011/12/15  

                                     Β΄                                        
Ανοιχτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, τον υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα και όλους τους Έλληνες απέστειλε ο βουλευτής της 4ης και 5ης Συνόδου της κρατικής Δούμας, Ιβάν Σαββίδης, στην οποία καταγγέλλει τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, καθώς και τον υφυπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Δόλη για εθνική προδοσία.

Διαβάστε την επιστολή του κ. Σαββίδη, στην οποία αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε βοήθεια από τη Ρωσία:


«Στις δύσκολες στιγμές, που περνά η Ελλάδα, θα ήθελα κατ' αρχάς να εκφράσω την αμέριστη στήριξη σύσσωμης της ελληνικής Ομογένειας από τη Ρωσική Ομοσπονδία και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, τόσο στην κυβέρνησή Σας, που έχει αναλάβει ένα δύσκολο έργο, όσο και στο σύνολο του ελληνικού λαού, που δοκιμάζεται από την οικονομική κρίση.

Θα ήθελα επίσης να Σας διαβεβαιώσω ότι η ελληνική Ομογένεια από την Περιφέρειά μας, όπως είμαι βέβαιος και κάθε Έλληνας του εξωτερικού από κάθε γωνιά του κόσμου, είμαστε πρόθυμοι να συμμετάσχουμε και να ενισχύσουμε κάθε πρωτοβουλία, που θα δίνει πνοή στην ελληνική οικονομία και θα συμβάλει στην ταχύτερη δυνατή επιστροφή της στην ανάπτυξη.

Όπως επανειλημμένως έχω δηλώσει, αγαπητέ κ. Παπαδήμο, πολλοί από τους ομογενείς Έλληνες διαθέτουν οικονομικά μέσα, επιρροή και διασυνδέσεις στις κοινωνίες, όπου ζουν και θα μπορούσαν με τον τρόπο τους να κινητοποιήσουν περισσότερες δυνάμεις προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης των οικονομικών σχέσεων με την Ελλάδα, πράγμα που ισχύει πολύ περισσότερο για την Ομογένεια της Ρωσίας, μιας χώρας με ακατάλυτους ιστορικούς και πνευματικούς δεσμούς με την ιστορική πατρίδα όλων μας.

Είναι προφανές ότι η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση είχε ενοχληθεί από τις επανειλημμένες εκκλήσεις μου προς εκείνη να αξιοποιήσει τη δύναμη των ομογενών, προσκαλώντας τους να αποκτήσουν ομόλογα, ιδιοκτησίες ή να επενδύσουν στην Ελλάδα και προπαντός από τις απορίες, που έχω συχνά εκφράσει σχετικά με την απροθυμία του κ. Γ. Παπανδρέου να προωθήσει την ενεργειακή και εν γένει οικονομική συνεργασία με τη Ρωσία.

Πράγμα, που διαφάνηκε άλλωστε και κατά τη μία και μοναδική συνάντησή του με το Ρώσο πρωθυπουργό Β. Πούτιν το Φεβρουάριο του 2010, αλλά και την πλήρη αδιαφορία του να διερευνήσει τις δυνατότητες δανειακής υποστήριξης από τη ρωσική κυβέρνηση, πολύ πριν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί που οδηγήθηκαν σήμερα.

Με ιδιαίτερη έκπληξη και απογοήτευση, όμως, πληροφορήθηκα ότι ο αρμόδιος για την Ομογένεια και τη διεθνή οικονομική συνεργασία της Ελλάδας υφυπουργός Εξωτερικών κ. Δημήτριος Δόλλης απευθύνθηκε πρόσφατα σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι οποίοι επισκέπτονταν την Ελλάδα, ζητώντας τους να με εμποδίσουν να εκφράζω τις προφανώς ενοχλητικές για την τότε ηγεσία του απόψεις μου, διότι υποτίθεται ότι βλάπτω την ελληνορωσική συνεργασία.
΄
Θα προκαλούσε θυμηδία, αν δεν ήταν τραγικό, το γεγονός ότι ο αρμόδιος υφυπουργός - προερχόμενος μάλιστα και ο ίδιος από την Ομογένεια - αντί να προωθεί τις διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας και να αξιοποιεί κάθε πρόσωπο και κάθε δύναμη, σπεύδει να συκοφαντήσει και να προσπαθήσει να «κλείσει το στόμα» ενός πολιτικού ελληνικής καταγωγής, που δραστηριοποιείται σε μια χώρα τόσο σημαντική για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, όπως η Ρωσία.

Θα ήταν εντελώς κωμικό, αν δεν προκαλούσε απεριόριστη θλίψη, το γεγονός ότι ο «παραπονούμενος» στους Ρώσους αξιωματούχους υφυπουργός είναι και ο αρμόδιος επικεφαλής από ελληνικής πλευράς της ελληνορωσικής διυπουργικής επιτροπής, η οποία πρόκειται να συνεδριάσει ξανά μετά από ενάμιση χρόνο, προσφέροντας άλλη μια εύγλωττη απόδειξη της επιβεβαιωμένης ραγδαίας επιδείνωσης των ελληνορωσικών σχέσεων κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της Ελλάδας από τον κ. Γ.Παπανδρέου.

Δικαιούμαι να συμπεράνω ότι ο κ. Δόλλης δεν θα προχωρούσε σε αυτού του είδους την εις βάρος μου παρέμβαση προς τη ρωσική κυβέρνηση και την ηγεσία της, εάν δεν ήταν εν γνώσει του τότε προϊσταμένου του υπουργού επί των Εξωτερικών και του τότε Πρωθυπουργού.

Δικαιούμαι επίσης να παραδώσω στην κρίση Σας και στην κρίση της ελληνικής κοινής γνώμης, κατά πόσον άνθρωποι αυτού του είδους και πολιτικοί αυτής της ποιότητας μπορούν να κατέχουν κρίσιμα αξιώματα, όπως οι σχέσεις με τους Ομογενείς και η διεθνής οικονομική συνεργασία.

Θα ήθελα να Σας διαβεβαιώσω, κ. Πρωθυπουργέ, ότι παραβλέποντας ανθρώπους, που σχεδόν ήδη ανήκουν στο παρελθόν της Ελλάδας, δεν θα πάψω να καταβάλλω εμπράκτως κάθε προσπάθεια για την ενίσχυση των σχέσεων Ελλάδας και Ρωσίας, δύο χωρών, που επισφράγισαν τους δεσμούς τους με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους.

Θα ήθελα επίσης να διαβεβαιώσω τα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης και της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και τον αδελφό ελληνικό λαό, ότι οι Ομογενείς από τη Ρωσία και την πρώην Σοβιετική Ένωση θα συνεχίσουν να ενδιαφέρονται ενεργά για την ευημερία της Ελλάδας και να εργάζονται συστηματικά για την προώθηση της συνεργασίας της ομόδοξης χώρας τόσο με τη Ρωσία, όσο και με όλες τις χώρες του μετασοβιετικού χώρου, όπου υπάρχουν και αγωνιούν για το μέλλον της Ελλάδας ελληνικές κοινότητες.

Παρακολουθώ με αγωνία την οικονομική και κοινωνική δοκιμασία της Ελλάδας και εύχομαι από καρδιάς στους Έλληνες σωφροσύνη και καλή τύχη στις περαιτέρω επιλογές τους, οι οποίες και θα επαναφέρουν την ευημερία στην ιστορική μας πατρίδα.»

Ιβάν Σαββίδης
 Πηγή: http://forza-grecia.pblogs.gr/2011/11/iban-sabbidhs-prodoths-o-papandreoy.html
                                    Γ΄                                                 

 

Γροθιά στο στομάχι λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα είναι το δράμα που ζει ένας άνεργος πατέρας από την Πάτρα. Άνεργος εδώ και ένα χρόνο, δεν έχει να ζήσει την οικογένειά του. Και αποφάσισε να αποχωριστεί 4 μέλη της.




      





Θυμίζει τις δύσκολες μέρες του ’50, όταν οι γονείς αναγκάζονταν με πόνο ψυχής να αποχωριστούν τα ίδια τα παιδιά τους, μόνο και μόνο για να τους εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή, ένα πιάτο φαγητό και ρούχα. 

Το ίδιο συμβαίνει τώρα, 60 χρόνια μετά, στην Ελλάδα του 2011. Ένας 45χρονος πολύτεκνος πατέρας έμεινε χωρίς δουλειά όταν η σύμβαση του, ως υπάλληλος σε εταιρία σεκιούριτι, έληξε, γράφει η Espresso. Έψαξε, αλλά δουλειά δε μπόρεσε να βρει. Και τώρα η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Η οικογένεια του Δημήτρη Γασπαρινάτου ζει σε ένα δωμάτιο χωρίς φαγητό, νερό, ρούχα.

Από τη στενοχώρια του, η γυναίκα του λύγισε και δε μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Τα 10 παιδιά του, πεινάνε κι εκείνος πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του: να δώσει τα τέσσερα μικρότερα παιδιά του σε ίδρυμα. 

«Βρισκόμαστε σε άθλια κατάσταση. Τα παιδιά μου τα δίνω για να έχουν μια καλύτερη ζωή. Δεν είμαι τεμπέλης. Το ψυγείο είναι άδειο κι όταν τα βλέπω να κλαίνε από την πείνα, θέλω να πεθάνω», δηλώνει στην Espresso ο 45χρονος πατέρας. 
Μέσα στην απελπισία του, χτύπησε την πόρτα του Δήμου Πατρέων και υπήρξε κινητοποίηση, ενώ η πρόεδρος της ανατολικής δημοτικής κοινότητας του δήμου, Κανέλλα Σολωμού κατάφερε να ξεπεραστούν οι γραφειοκρατικές δυσκολίες και τις επόμενες μέρες τέσσερα από τα παιδιά της οικογένειας, ο Ευθύμης (10 ετών), η Αριστέα (8 ετών), ο Νικόλας (7 ετών) και ο Ανδρέας (6 ετών), θα μεταφέρουν στο ίδρυμα «Σωτήρ» της Κεφαλλονιάς.

Πηγή: http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=112690&catid=3

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΕΘΝΟΣΩΤΗΡ ή Ο ΑΙΤΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ!
"Η κρίση της Ελλάδος ΔΕΝ είναι οικονομική! Είναι ηθική καί πνευματική!"
και
«Χαρήκαμε όταν γίναμε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί αυτοί που θεμελίωσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση μας μίλησαν για αλληλεγγύη, μας μίλησαν για την προστασία των δικαιωμάτων. Σήμερα έχουμε εκτροπή. Δε γίνεται πια συζήτηση για αυτές τις αξίες, αλλά η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα Ευρωομόλογα, γύρω από τα χρέη, γύρω από τα δάνεια. Και καταντήσαμε πολλές φορές οι δανειστές να γίνονται δυνάστες.»
(+ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ)

"Από την αξία της αγιότητας ο κόσμος μετακινήθηκε στην αξία του υλικού πλουτισμού και έφερε το χάσμα μεταξύ του πνεύματος  και της ύλης  και γι αυτό παρατηρείται η πτώση του σύγχρονου ανθρώπου..."
(+ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ)
( Ελέχθησαν στο Παραλίμνι Κύπρου, 17.12.2011)
*******

______________Η πιο σοβαρή σήμερα εφημερίδα των Αθηνών, η «ΕΣΤΙΑ», στο κύριο άρθρο της χθές (φ.της 16ης Δεκεμβρίου ε.έ.) γράφει: «Πληρώνουμε τον σοσιαλισμό», τον σοσιαλισμό που έφερε από τις ΗΠΑ ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου, αυτός που ως Πρωθυπουργός κυβέρνησε την Ελλάδα επί δύο σχεδόν δεκαετίες καί μέ τήν πολυ- διαφημισθείσα «αλλαγή», κυριολεκτικά άλλαξε το ρυθμό της ζωής και της ιστορίας!



_______________ «Στη Χώρα μας, γράφει η ΕΣΤΙΑ, υπάρχει μια μεγάλη ιδεολογική σύγχυσις. Οι περισσότεροι πολίτες θεωρούν ότι για την σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ευθύνεται ο διεθνής καπιταλισμός και η φιλελεύθερη οικονομική πολιτική, που υποτίθεται ότι εφαρμόσθηκε στη Χώρα μας. Λίγοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι ουδέποτε εφαρμόσθηκε στην Ελλάδα η φιλελεύθερη οικονομική πολιτική....Ενώ ακόμη λιγώτεροι έχουν αντιληφθή ότι ο μέγας υπαίτιος για τα δεινά που πληρώνουμε τώρα είναι ο σοσιαλισμός».
_______________Εμείς στο χώρο αυτό δεν μπορούμε, ούτε άλλωστε και τό θέλουμε, να παίζουμε το ρόλο του πολιτικού αναλυτή! Σε άλλους ανήκει ο ρόλος αυτός. Αν όμως καταφεύγουμε σήμερα στο δημοσίευμα της ΕΣΤΙΑΣ το κάνουμε για να επισημάνουμε -και να συμπληρώσουμε αν θέλετε- τα όσα η καλή, σοβαρή καί έγκυρη αυτή εφημερίδα έγραψε, να πούμε δηλ. ότι ο σοσιαλισμός του Ανδρέα Παπανδρέου, ενός μεγάλου όντως πολιτικού Ηγέτη, πλήν της οικονομικής καταστροφής παράλληλα έφερε και την ηθική εξαχρείωση, την ηθική καταστροφή! Ανέτρεψε τις Αξίες της ζωής! Εχλεύασε την χριστιανική Ηθική! Εισήγαγε την περιφρόνηση πρός την Εκκλησία! Ανέτρεψε και κατέστρεψε τις αιώνιες παραδόσεις της φυλής μας. Ο χαφιεδισμός, η καλοπέραση, το άκοπο κέρδος, η μίζα, το μαύρο χρήμα κ.ά. παρόμοια είναι αυτά που μας έφερε ο πασοκικός σοσιαλισμός, Τι να πρωτοθυμηθούμε; Εκείνα τά περίφημα λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου διά των οποίων ενομιμοποίησε την «μίζα»; Τό περίφημο εκείνο «είπαμε να κάνουμε ένα δωράκι στον εαυτό μας, αλλά όχι καί πάνω από πεντακόσια εκατομμύρια»!!!!!! Ή το άλλο επίσης φρικιαστικό, ότι πηγαίνοντας στο Λονδίνο για θεραπεία της υγείας του δεν πήρε μαζί του την νόμιμη γυναίκα του Μαργαρίτα, (άσχετα αν καί αυτή με το Σωματείο για γυναίκες, τις γνωστές πιά "ΑΙΓΕΣ της, και τα καμώματά της έβαλε το λιθαράκι της στην ολοσχερή ΗΘΙΚΗ κι όχι μόνο καταστροφή της Ελλάδος), αλλά την έως τότε «παλλακίδα» του με την ορολογία της ευπρεπείας ή αλλοιώς τήν «γκόμαινά του» με την ορολογία του πεζοδρομίου, την οποία βεβαίως μετά ταύτα κατέστησε νόμιμη σύζυγό του «με παπά και με κουμπάρο»! Όταν όμως την προσκαλούσε να κατέβει ακολουθώντας τον στην σκάλα του αεροπλάνου κατά την ώρα της επιστροφής του από το Λονδίνο μέ το περίφημο εκείνο νεύμα και με την προσταγή «έλα», την ώρα εκείνη ο μεγάλος Ανδρέας Παπανδρέου καταπατούσε αφόρητα και δημόσια τις επιταγές της σωφροσύνης, της σοβαρότητος, την έννοια της νόμιμης συζυγίας, με δυό λέξεις, της χριστιανικής ηθικής!
____________Ας ξαναγυρίσουμε λοιπόν στο κύριο άρθρο της ΕΣΤΙΑΣ. Ο συγγραφέας ασχολείται με την πολιτική ανάλυση του προβλήματος. Σε επιβεβαίωση αυτών, αγαπητοί μου φίλοι, σας παραθέτω ένα περισπούδαστο άρθρο, το οποίο πρέπει να διαβάσετε μέχρι την τελευταία λέξη του. Όχι για να κατανοήσετε την βαθύτερη αιτία της σημερινής οικονομικής κρίσεως -και γι αυτό βέβαια- ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΤΕ –μέσα από τους διαλόγους- ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΩΣ ΧΘΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΗΓΕΤΩΝ ΜΑΣ! Πρώτα και πρώτοι καταπάτησαν τις ηθικές αξίες, της αξίες της ζωής, οι πολιτικοί παράγοντες των προηγηθεισών δεκαετιών από τό 1981 κ.ε. καί ΕΠΕΙΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ Ο ΛΑΟΣ, ώστε σήμερα μπορούμε να επαναλάβουμε αυτό που λέγει ο θυμόσοφος λαός μας «Κατά τούς Άρχοντες και ο Λαός»!


ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ, Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ!
______________Με οδύνη ψυχής, αγαπητοί μου φίλοι και αδελφοί, γράφω σήμερα όλα αυτά για να σας επαναλάβω με όλη τη δύναμή μου,  ότι για να σωθή η Ελλάδα μας πρέπει να επιστρέψουμε στον Ιησού Χριστό μας και στις Αρχές της Χριστιανικής Ηθικής, διότι «ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία»! Ο Χριστός είναι ο Μοναδικός Σωτήρας του κόσμου, η οδός και η αλήθεια και η ζωή! Τον περιφρονήσαμε και Τον προδώσαμε! Όταν οι Άρχοντές μας καταπατούσαν την Ηθική εμείς τους χειροκροτούσαμε! Και ύστερα τους θεοποιήσαμε και από πάνω! 
Θέλετε αποδείξεις; Τι να πρωτοθυμηθώ; Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον Α΄, που ήταν Μασσώνος και εχθρός της Εκκλησίας; Ή τον μετά ταύτα Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο στην τελευταία εκλογή του, επειδή  ήταν πιά βαρειά άρρωστος,  τον μετέφεραν εδώ και εκεί μέσα σε μια γυάλινη κλούβα; Πότε ο Ελληνικός Λαός  σκέφθηκε με πνευματικά κριτήρια κάθε φορά που εκαλείτο να εκλέξει Πρωθυπουργό;  Στο σημείωμα που ακολουθεί, λοιπόν, θα διαπιστώσετε πως σκεφτόντουσαν οι υποψήφιοι Πρωθυπουργοί! Τι ακριβώς ζητούσαν και τι επεδίωκαν! Την ευτυχία των Ελλήνων ή το βόλεμα του εαυτού των; Την ευημερία των Ελλήνων ή το παραταξιακό κέρδος τους;
                Σήμερα το πρωϊ ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ευρισκόμενος στο Παραλίμνι της Κύπρου, (εκεί δηλ. όπου έχει καταφύγει ο λαός της Αμμοχώστου μετά τήν κατάληψη ενός  μέρους της Κύπρου από τα Τουρκικά στρατεύματα μετά τόν Ιούλιο του  1974), πραγματοποιώντας την Ειρηνική Επίσκεψή του μεταξύ άλλων είπε και τα σοφά τούτα λόγια:
"Η κρίση της Ελλάδος ΔΕΝ είναι οικονομική
Είναι ηθική καί πνευματική!"

Ο δε επιχώριος Μητροπολίτης Σεβ. Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασίλειος, προσέθεσε τα επίσης σοφά τούτα λόγια: 
"Από την αξία της αγιότητας ο κόσμος μετακινήθηκε
στην αξία του υλικού πλουτισμού και έφερε το χάσμα
μεταξύ του πνεύματος και της ύλης 
και γι αυτό παρατηρείται η πτώση του σύγχρονου ανθρώπου..."
Να λοιπόν, τι συμβαίνει: Τώρα πληρώνουμε το τίμημα της αποστασίας μας από το Θεό! Γι αυτό και η οδός της σωτηρίας είναι και παραμένει μία και μοναδική: Η επιστροφή μας στο Σωτήρα Χριστό! Η μετάνοια και η συντριβή της ψυχής μας! Αφήσαμε, όπως άλλοτε οι Εβραίοι στην Έρημο, τον αληθινό Θεό, και ακολούθησαμε τα είδωλα του κόσμου τούτου. Περιφρονήσαμε την λατρεία του Χριστού και επιδοθήκαμε στην λατρεία του χρυσού!  Καταπατήσαμε τις Ηθικές Αρχές, τις αιώνιες Αξίες της ζωής!  Για το εύκολο κέρδος τα πουλήσαμε όλα! Και την ψυχή και το σώμα, και την γυναίκα μας ή τον άνδρα μας, και τον αδελφό μας και τον γείτονα! Πουλήσαμε τη συνείδησή μας. Γίναμε δούλοι της αμαρτίας! 
Ευτυχώς τα Χριστούγεννα έφθασαν! Είναι μια μοναδική ευκαιρία τώρα να ενωθούμε και πάλι με τον Σωτήρα Χριστό! Ας τρέξουμε λοιπόν σε ένα πνευματικό για να εξομολογηθούμε τα κρίματά μας, για να δηλώσουμε την μετάνοιά μας, για να χύσουμε δάκρυα συντριβής, ώστε να συμφιλιωθούμε και πάλι με τον Σωτήρα Χριστό! Και έπειτα ας προσέλθουμε στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας γιά να πάρουμε μέσα μας το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, για να ενωθούμε μυστηριακά με τον Χριστό μας. Τότε και μόνον τότε θα κάνουμε αληθινά Χριστούγεννα, όταν δηλ. θα δεχθούμε μέσα μας το Χριστό μας!
Παραλίμνι Κύπρου, 17 Δεκεμβρίου 2011
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
*********

Σοσιαλισμός της Αστακομακαρονάδας *

Ενσυνείδητη Καταστροφή της Ελλάδoς
Σχόλιο attikanea: Τώρα που σηκώθηκαν οι κουρτίνες, αποκαλύπτεται ο πραγματικός ρόλος του..."Ηγέτη" Ανδρέα Παπανδρέου και όλων των πρωθυπουργών μετά από το 1981.!!!
*Το άρθρο δημοσιεύεται στο τεύχος Νοεμβρίου 2011 της Athens Review of Books, και έχει τίτλο
«Η μεγάλη ληστεία»


Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα
κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες. 
«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα.  Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».
«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και .... δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.
«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.
Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία.
Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός. Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή».
Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής. «Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.

 2. Η δημιουργία των μηχανισμών.
Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις.  Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα.  Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του
πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις. 
Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.
Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο! Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.  Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες.
Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών. Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία.
Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.
Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο "Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3]", Ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.
3. Αριθμοί και γεγονότα

 Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. 
Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.
Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και  κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της.  Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.
Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών.  Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. Ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.  
Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.
Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο "Τον δρόμον τετέλεκα"  [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων.
Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη.
Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.
Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.
Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ.
Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος   και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.  Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα  από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή.
Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.

[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς. Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το 1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο http://tiny.cc/j3jax

[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.

[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.

*******************