Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

ΕΥΓΕ κ. ΠΑΓΚΑΛΕ!
____________Όταν οι φύλακες της εθνικής μας ακεραιότητος αυτομολούν πρός το στρατόπεδο του αντιπάλου, τότε η κατάσταση γίνεται τραγική!   Ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Θεόδωρος Πάγκαλος χωρίς συστολή προέβη σε μια απαράδεκτη δήλωση: "Είμαι υπέρ του να χάνει κάνεις την κυριαρχία του".  
Αντιγράφω από την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ (23.02.2012):
"Είναι μεγάλο πρόβλημα για πολλούς συμπολίτες μου, ίσως για την πλειονόπτητα, κατανοώ την άποψή τους. Εγώ όμως είμαι υπέρ του να χάνει κανείς tην κυριαρχία του. Πάντα ήμουν"! 
_______Τό δυστύχημα για την σύγχρονη Ελλάδα είναι ότι όλοι οι απάττιδες μποτούν να ομιλούν και να γράφουν ελεύθερα εναντόν της Πατρίδας! Στο στόχαστρο τίθεται όποιος αγαπάει την Ελλάδα και το λέγει δυνατά. Ο εκλεκτός Φιλόλογος καί Συγγραφεύς κ. Σαράντος Καργάκος επισημαίνει αυτήν την "omerta". Διαβάστε τον.

"Η σύγχρονη omerta, όπως έχω γράψει συχνά, έχει ιατρική συνταγή:  το να καταπίνεις τα λόγια σου είναι η πιο θρεπτική δίαιτα.  Αλλά ποια λόγια; Όσα θα μπορούσαν να είναι θεραπευτικά για τον τόπο αυτό και τις πληγές του.  Είσαι ελεύθερος να μιλάς και να γράφεις για ότι ανοίγει ή ξύνει πληγές, όχι όμως για ότι επουλώνει.  Όχι για τα εθνικά μας θέματα, όχι για τις απειλές και προσβολές των γειτόνων μας.  Στα σχολεία και σε κάποια δημοσιογραφικά χαλκεία, ακόμη και σε ΑΕΙ, η λέξη Ελλάς, έθνος, πατρίς, θρησκεία οικογένεια προκαλούν αποτροπιασμό.  Για να σταδιοδρομήσεις πολιτικά και πνευματικά, πρέπει να μάθεις να καταπίνεις λέξεις, να καταπίνεις έννοιες.  Για ότι υψηλό, που θα μπορούσε να υψώσει τον τόπο αυτό έχει επιβληθεί omerta.  Η απειλή, η παντός είδους απειλή, κρέμεται ως δαμόκλειος πάθη πάνω από την κεφαλή κάθε απροσκύνητου διανοητή".  (ΕΣΤΙΑ, 03.002.2012) www.sarantoskargakos.gr
 
_______Εμείς θα συνεχίσουμε να κτυπάμε το καμπανάκι του κινδύνου. Όποιος θέλει ας το ακούσει. Εκφραζουμε λοιπόν όχι μόνο  τη θλίψη μας αλλά και την  αγανάκτησή μας για όσα εξεστόμισε ο κ. Θ. Πάγκαλος. Αποδεικνύεται ότι πολλοί Έλληνες ψηφοφόροι έβαλαν λύκους να φυλάνε τα πρόβατα! Έχω λοιπόν μια απορία: Δεν βρέθηκε ούτε ένας από τους πολιτικούς Αρχηγούς, από τους Βουλευτές, από τούς παράγοντες της πολιτικής ζωής για να στηλιτεύσει την απαράδεκτη αυτή δήλωση του κ. Πάγκαλου; Δεν βρεθηκε ούτε από τήν πνευματική Ηγεσία; Δεν βρέθηκε ούτε ένας από την Στρατιωτική Ηγεσία; Ούτε από την πλειάδα των Αποστράτων Ελλήνων Αξιωματικών;  Αγαπημένη μου Πατρίδα, ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ!  

Αίγιον, 24 Φεβρουαρίου 2012
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

***********

Ο αγαπητός μας φίλος κ. Ανδρέας Ταταρίδης
μας  απέστειλε το παρακάτω επίκαιρο ποίημα,
το οποίο αφιερώνουμε στην Πολιτική Ηγεσία του τόπου μας.

 «Τι θα ’λεγε ό Κολοκοτρώνης σήμερα στους Έλληνες»
(Εμπνευσμένο από την Κρίση στην ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ)

Γιατί το κεφάλι σκύψατε δυο μέτρα, ορέ κιοτήδες,
Το χαμόγελο έσβησε απ’ τα γλυκά σας χείλη,
Τα καπελιά αδειάσατε λεβέντες μερακλήδες,
Στα τζάκια μαζωχτήκατε πριν λίγο από το δείλι;

Το παρελθόν ξεχάσατε, τις νίκες, τους αγώνες,
Τ’ ασκέρια, που εδιώχνατε μια χούφτα ραγιάδες,
Την Ελλάδα μας δοξάσατε μέσα στους αιώνες,
Ακέραια φυλάξατε γονείς και αδελφάδες.

Στον νου σας βάλτε το καλά, η Ελλάδα δεν πεθαίνει!
Το Δ.Ν.Τ. φοβόσαστε, την Τρόικα προσκυνάτε,
Όπως παλιά η χώρα μας μονάχη θε να διαβαίνει,
Μάθετε ορέ να αντέχετε, να μην τα παρατάτε.

Ράμματα όμως για τη γούνα σας έχω φυλαγμένα,
Κουμάντο δεν εκάματε και οικονομία καμία,
Όλοι εγενήκατε πουλιά στην Ευρώπη ταξιδεμένα,
Ένα αυτοκίνητο ήταν λειψό, θέλατε δυο και τρία.

Ψηλά ορέ το μέτωπο, αδέλφια μου τιμημένα,
Η κρίση είναι παροδική, γρήγορα θα περάσει,
Σφίξτε ζωνάρι και μυαλό, ζαγάρια μαραμένα,
Θέλω να ιδώ το πρόσωπό σας πάλι να ΓΕΛΑΣΕΙ.
 
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΟΓΑΝΗ
Καθηγήτρια Αγγλικών

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012


ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ:  Πάγκαλος: Είμαι υπέρ του να χάνει κανείς την εθνική του κυριαρχία! Βίντεο

Νέα δήλωση- βόμβα, που αναμένεται να προκαλέσει εκ νέου θύελλα αντιδράσεων, έκανε σήμερα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος, μιλώντας στο γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό Europe 1. «Είναι μεγάλο πρόβλημα για πολλούς συμπολίτες μου, ίσως για την πλειονότητα, κατανοώ την άποψή τους. Εγώ όμως είμαι υπέρ του να χάνει κάνεις την κυριαρχία του. Πάντα ήμουν», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πάγκαλος και πρόσθεσε:
«Πάντα έλεγα ότι είμαι Ευρωπαίος και μάλιστα υπέρ του φεντεραλισμού. Ναι, μπορούμε να το δούμε με εθνικά κριτήρια. Αν ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν ήταν Έλληνας, θα ήταν διαφορετική η κατάσταση; Εγώ θα έλεγα όχι. Αν έκανε βέβαια καλά τη δουλειά του...».
Κατά τα λοιπά, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης επεσήμανε ότι «υπάρχει μπροστά μας επίπονος και δύσκολος δρόμος» ενώ τόνισε ότι «η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να παραμείνει η χώρα στο ευρώ».
ΠΗΓΗ: http://greeknation.blogspot.com/2012/02/blog-post_2543.html

**********
Δ. Καζάκης - "Παρέδωσαν τη Χώρα" (21/02/2012)

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ »
     Η τέταρτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στην εκδίωξη των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο της τρυφής. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό ως το τελειότερο και εκλεκτότερο δημιούργημα του Θεού, ως «εικόνα και καθ' ομοίωσις» αυτού (Γεν.1,26). Πλάστηκε να ζει αιώνια μέσα στη χάρη και τις ευλογίες του Θεού, ατέρμονο βίο άπαυτης ευδαιμονίας. Αυτή τη σημασία έχει η βιβλική διήγηση περί του κήπου της Εδέμ (Γεν. 2ο κεφ.). Ο άνθρωπος έκαμε κακή χρήση της ελεύθερης βούλησής του και προτίμησε το κακό.    
     Ο αρχέκακος διάβολος τον παρέσυρε στην πτώση και την καταστροφή. Αυτό του στέρησε τον παράδεισο, δηλαδή την αέναη και ζωοποιό παρουσία του Θεού και την κοινωνία των ακένωτων ευλογιών Του. Μέγα χάσμα ανοίχτηκε ανάμεσά τους (Εφ.2,13). Η αγία Γραφή αναφέρει συμβολικά πως οι πρωτόπλαστοι διώχτηκαν από τον κήπο της Εδέμ και δύο αγγελικά όντα τάχθηκαν να φυλάγουν με πύρινες ρομφαίες την πύλη του, για να μην μπορούν να την παραβιάσουν αυτοί. Το ατέλειωτο δράμα του ανθρωπίνου γένους άρχισε!
     Ο Αδάμ και η Εύα τότε κάθισαν απέναντι από τον κήπο της τρυφής και θρηνούσαν για το κακό που τους βρήκε. Αναλογίζονταν την πρότερη ευδαιμονία τους, την σύγκριναν με την τωρινή δυστυχία τους, προέβλεπαν το μέλλον ζοφερό και γι' αυτό έκλαιγαν γοερά. Τα καυτά τους δάκρυα πότιζαν την άνυδρη γη και οι σπαραχτικές κραυγές τους έσπαζαν την ηρεμία της έξω του παραδείσου ερήμου.
     Όμως δυστυχώς ο θρήνος των πρωτοπλάστων δεν ήταν αποτέλεσμα μεταμέλειας για την ανυπακοή και την ανταρσία τους κατά του Θεού. Δεν ήταν πράξη μετάνοιας και αίτημα συγνώμης προς το Θεό, αλλά ωφελιμιστικός σπαραγμός. Δε θρηνούσαν για τη χαμένη αθωότητα και αγιότητα, αλλά για τη χαμένη υλική ευμάρεια του παραδείσου. Ούτε ένας λόγος μετάνοιας δεν ακούστηκε από τα χείλη τους! Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λένε πως αν εκείνη την τραγική στιγμή οι προπάτορές μας μετανοούσαν ειλικρινά και ζητούσαν ταπεινά συγνώμη από τον απόλυτα φιλάνθρωπο Θεό, θα είχαν αποκατασταθεί στην πρότερη της πτώσεως κατάστασή τους.
     Η ενθύμηση του αδαμιαίου θρήνου αυτή την ημέρα υπήρξε επιβεβλημένη από την Εκκλησία μας. Από την επόμενη ημέρα αρχίζει η αυστηρή νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ο σκληρός αγώνας κατά των ψυχοκτόνων παθών μας. Οι προπάτορές μας αποτελούν πολύ καλό παράδειγμα συνετισμού μας. Η λαιμαργία τους, να φάνε από τον καρπό του απαγορευμένου δένδρου της Εδέμ, τους οδήγησε στην απώλεια. Η πολύμορφη νηστεία η δική μας και η άσκηση των αρετών, μας φέρνει στην ουρανοδρόμο πορεία για να συναντήσουμε ξανά το Θεό. Ο θρήνος ο δικός μας δεν είναι (δεν θα πρέπει να είναι) ωφελιμιστικός, όπως των πρωτοπλάστων, αλλά οντολογική συντριβή και μετάνοια για την αμαρτωλότητά μας. Είναι το μόνο αντίδοτο για την ύβρη μας απέναντι στο Θεό και ο μόνος τρόπος της σωτηρίας μας.
     Η Εδέμ βρίσκεται δίπλα μας κλεισμένη. Ο φιλάνθρωπος Θεός μας έδωσε το κλειδί να ανοίξουμε τη θύρα και να εισέλθουμε, το οποίο είναι η ειλικρινής μετάνοιά μας. Ας είναι ζωντανό παράδειγμά μας ο μετανοών συσταυρούμενος με τον Κύριο ληστής, ο οποίος σύμφωνα με το θαυμάσιο επίγραμμα της υμνολογίας της Μ. Παρασκευής, άνοιξε τον παράδεισο «βαλών κλείδα το μνήσθητί μου».


ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Αρχιμ. Χρυσόστομος Μυλωνάς
Πρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβύτερος Βασίλειος Νικολόπουλος
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
Πρωτ. Βασίλειος Πετρόπουλος

ΝΤΟΜΙΝΙΚ ΣΤΡΟΣ ΚΑΝ = ΗΓΕΤΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ!

ΝΤΟΜΙΝΙΚ ΣΤΡΟΣ ΚΑΝ=Ο ΗΓΕΤΗΣ ΣΤΟΝ ΥΠΟΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ!

ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!

 ______Ο έως προ τινος Πρόεδρος του Δ.Ν.Τ. Ντομινίκ Στρός Καν συνελήφθη και πάλι ως ύποπτος σε υπόθεση μαστρωπείας και με χειροπέδες οδηγήθηκε στα κρατητήρια Αστυνομικού Τμήματος στην πόλη Lile της Γαλλίας! Είναι η τρίτη φορά που κατηγορείται για ανήθικες σχέσεις, σχέσεις που δεν συνάδουν με το αξίωμά του. Να θυμηθούμε, ότι στη Νέα Υόρκη επιτέθηκε στην καμαριέρα του Ξενοδοχείου, όπου διέμενε, οι δε παράγοντες του Νόμου εκεί τον κατέβασαν άρον-άρον από τό αεροσκάφος, όπου είχε επιβιβασθή ήδη, για να επιστρέψει στο Παρίσι.  Έτσι λοιπόν έκλεισε ο κύκλος ενός Ηγετικού προσώπου της Διεθνούς υψηλής Κοινωνίας, που θα ήταν και υποψήφιος στις Προεδρικές εκλογές της Γαλλίας προσεχώς!!!!! Φαντασθήτε ποίας ποιότητος άνθρωποι κυβερνούν τόν κόσμο! Ο Πρόεδρος της Ιταλίας κ. Μπερλουσκόνι χθές, ο  Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Κλίντον προχθές κ.ού.κ. δηλ. παράγοντες της Εξουσίας, εάν η καρδιά τους δεν κυριαρχείται από τήν θεία αγάπη, όταν δεν φοβούνται τον Θεό, μετατρέπονται σε χυδαίους τύπους καί όργανα προωθήσεως της διαφθοράς! Να θυμηθούμε Πρωθυπουργό της Ελλάδος, που "τά είχε" μέ την αεροσυνοδό του;   Να γράψουμε για ηγετικό  παράγοντα -Υπουργό σε προηγούμενες Κυβερνήσεις- που τα "εφτιασε" με την Γραμματέα του και για να την παντρευθή πήγε στο Παρίσι σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων; Νά πάμε πιό πίσω; Στην επταετία, ο Αρχηγός της 21ης Απριλίου 1967 έξέδωσε το διαζύγιό του με την νόμιμη σύζυγό του μέσα σε ένα 24ωρο! Ένα είναι το συμπέρασμα: οσάκις άνθρωποι, που με την συμπεριφορά τους αυτοκατατάσσονται στο χώρο του υποκόσμου, διοικούν ένα Λαό, ο Λαός οδηγείται στην απαθλίωση, τήν ηθική πρώτα καί την οικονομική ύστερα!  Αυτό το δράμα βιώνει σήμερα η Χώρα μας!    

______Άφοβα λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι ο Ντομινίκ Στρός, ανάξιος πια νά προσφωνείται "κύριος", είναι ένας Ηγέτης-που αν δεν ήμουνα κληρικός, θα τον ονόμαζα Κ-θ-ρμ-! Προβάλλεται ως παράδειγμα πρός αποφυγήν! "Ρόζ οπερέτα χωρίς τέλος" έγραψε γι' αυτόν τό ΕΘΝΟΣ της 22ας Φεβρουαρίου 2012. "Ξανά στη φυλακή ο Στρός-Καν. Ο Ντομινίκ  και τα όργια με τα call girls", έγραψε και μια τοπική μας εφημερίδα (ΠΡΩΤΗ, 22.02.2012).

Αίγιον, 23 Φεβρουαρίου 2012

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

 **************

Η… δεύτερη φορά του Στρος-Καν


Πριν από σχεδόν ένα χρόνο, ήταν ο αδιαμφισβήτητος επόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, και όχι επειδή, όπως συμβαίνει με την περίπτωση του Φρανσουά Ολάντ, οι Γάλλοι αναζητούσαν εναγωνίως τον… οποιοδήποτε, για να τον στηρίξουν απέναντι στον Νικολά Σαρκοζί.
Με την περίπτωση του Ντομινίκ Στρος-Καν, η γαλλική κοινωνία πίστευε ότι είχε βρει την πολιτική εκείνη προσωπικότητα που θα την εκπροσωπούσε καλύτερα από κάθε άλλον. Και μετά, ήρθε η σύλληψη του καλοκαιριού του 2011 στη Νέα Υόρκη, για την υπόθεση βιασμού, και σήμερα, η προσαγωγή του από τη γαλλική Δικαιοσύνη, με την κατηγορία της συνέργειας σε μαστροπεία και κατάχρηση δημοσίων αγαθών.
Πρόκειται για τη γνωστή υπόθεση Κάρλτον, στην οποία ενεπλάκη το όνομα του Γάλλου πολιτικού και άλλοτε Γενικού Διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με αποτέλεσμα να κληθεί ο Ντομινίκ Στρος-Καν να καταθέσει ό, τι σχετικό γνωρίζει για την υπόθεση.
Το πρωί λοιπόν, ο σύζυγος της Αν Σινκλέρ έφτασε στο αστυνομικό τμήμα της γαλλικής Χωροφυλακής, όπου είχε κλητευθεί, για να του ανακοινωθεί αιφνιδιαστικά από τους ανακριτές της δικαστικής αστυνομία της Λιλ, ότι τίθεται υπό κράτηση, με τις παραπάνω κατηγορίες.
Η νέα σύλληψη του Ντομινίκ Στρος-Καν αναμένεται να αναζωπυρώσει την ένταση και τα πάθη σε μια σκληρή προεκλογική αναμέτρηση για τις προεδρικές εκλογές της άνοιξης στη Γαλλία, ανάμεσα στον Νικολά Σαρκοζί και τον Φρανσουά Ολάντ.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ΣΕ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ....

"ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ"; 
 
_________Πέντε πανεπιστημιακοί Καθηγητές μέ μιά κοινή Δήλωσή τιυς επισημαίνουν τους κινδύνους, τους οποίους διατρέχει η Ελλάδα μας με τις ρυθμίσεις της Τρόϊκας καί των λοιπών άσπονδων εχθρών, οι οποίοι σπεύδουν γιά να.....σώσουν τήν Πατρίδα μας.  Πρόκειται για υους κ.κ. Νίκο Κοτζιά, Καθηγητή Πολιτικής Θεωρίας, Πέτρο Μηλιαράκη, Δικηγόρο Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων, Αλέξη Μητρόπουλο, Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Ηλίας Νικολόπουλο Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου και Δημήτριο Πλευράκη, Δικηγόρο-MSc Φιλοσοφίας Δικαίου. Τούς ευχαριστούμε και τους συγχαίρουμε.
_________Με το ΜΝΗΜΟΝΟ Νο1 και το ΜΝΗΜΟΝΙΟ Νο2 απεμπολήσαμε όλα τα διακσιώματά μας, ακόιμη καί την εθνική μας κυριαρχία, τήν εθνική μας αξιοπρέπεια! Παρά ταύτα ουδείς εκ των ενόχων πολιτικών μέχρι σήμερα έχει κατηγορηθή για ΠΡΟΔΟΣΙΑ! Κύριε, σώσον τήν Ελλάδα μας. Σώσε μας από τα νύχια του κάθε κυρίου Σόϊμπλε και της κάθε κυρίας Μέρκελ! 
Αίγιον, 23 Φεβρουαρίου 2012
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
 
**************

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ 5 ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

«Οδηγούν την Ελλάδα σε ολοκαύτωμα»

Να καταψηφίζουν τα νέα μέτρα σήμερα στη Βουλή καλούν τους Ελληνες βουλευτές με κοινή δήλωσή τους πέντε διανοούμενοι.

Ο καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Αλέξης Μητρόπουλος
Ο καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Αλέξης Μητρόπουλος
Επισημαίνουν ότι «τα κείμενα που κατατέθηκαν στη Βουλή δεν είναι νόμιμο να εγκριθούν» επειδή «το κοινοβούλιο δικαιούται και δύναται να κυρώσει διεθνείς συμφωνίες μόνο εφόσον είναι τα κείμενα των συμβάσεων και φέρουν τις υπογραφές των μερών. Χωρίς παραπομπές σε άγνωστα επί μέρους επιπρόσθετα κείμενα και χωρίς τον εφαρμοστέο νόμο παρόντα».
Το κείμενο υπογράφουν ο Νίκος Κοτζιάς, καθηγητής Πολιτικής Θεωρίας, ο Πέτρος Μηλιαράκης, Δικηγόρος ευρωπαϊκών δικαστηρίων, ο Αλέξης Μητρόπουλος, καθηγητής Εργατικού Δικαίου, ο Ηλίας Νικολόπουλος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και ο Δημήτρης Πλευράκης, δικηγόρος-MSc Φιλοσοφίας Δικαίου.
Στο κείμενο γίνονται 11 επισημάνσεις που αφορούν τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του νέου Μνημονίου , ενώ τονίζεται ότι «οδηγούν την Ελλάδα σε Ολοκαύτωμα», καταγγέλλοντας τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση.
Ειδικότερα η δήλωση αναφέρει τα ακόλουθα:
1. Το δημόσιο χρέος ανέρχεται πλέον στα 169%. Πρόκειται για το σήμα της αποτυχίας του «Μνημονίου 1». Σήμερα η χώρα καλείται μέσα από ένα καταιγισμό ψεμάτων, μονόπλευρης πληροφόρησης και εκφοβισμού να συναινέσει στην ψήφιση του 'Μνημονίου 2', του PSI και της νέας δανειακής σύμβασης. Τα ισχυρά συμφέροντα τραπεζιτών, διαπλοκής, τοκογλυφίας, παραοικονομίας, οι πολιτικές δυνάμεις που κατέστρεψαν τη χώρα, όλοι αυτοί παριστάνουν σήμερα τους σωτήρες. Τους σωτήρες των συμφερόντων των λίγων που τα εμφανίζουν ως «εθνικά αναγκαία».
2. Με το PSI, το νέο Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, η Ελλάδα οδηγείται και άλλο στο περιθώριο του παγκόσμιου γίγνεσθαι. Υποβαθμίζεται με τρόπο πρωτοφανή η θέση της στην Ευρώπη. Αυξάνει ο βαθμός εξάρτησής της από ξένα κέντρα ελέγχου και διοίκησης. Η χώρα βρίσκεται σε μια συνεχή πορεία υπονόμευσης της κυριαρχίας της. Οι υπό «έγκριση» συμφωνίες εμπεριέχουν πολλαπλές προβλέψεις υπονόμευσης της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας.
Εκχώρηση δικαιωμάτων σε ξένες δυνάμεις. Παραίτηση του Κοινοβουλίου από τα κυρίαρχα δικαιώματά του και με την πρόβλεψη ότι οι διαφορές με τους δανειστές θα υπόκεινται στο αγγλικό δίκαιο και θα εξετάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου. Η πρωτοφανή αποδοχή από την ελληνική κυβέρνηση προβλέψεων αντιμετώπισης «απάτης» που διαπράττει η Ελλάδα αποτελεί ιστορικών διαστάσεων προσβολή προς του έλληνες πολίτες. Η δέσμευση για παροχή όλων των στοιχείων που θα απαιτούν οι τροϊκανοί καθώς και η παράδοση του δικαιώματος να ελέγχουν το σύνολο των πεπραγμένων της Ελλάδος.
3. Η πολιτική του πρώτου μνημονίου οδήγησε την Ελλάδα σε μέγιστη ύφεση. Αυτή είναι η κύρια αιτία που το ποσοστό χρέους έχει μεγαλώσει τόσο. Είναι η αιτία της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας, των παραγωγικών ιστών. Το «Μνημόνιο 2» προωθεί με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα αυτή την πολιτική. Όπως και στα δύο τελευταία χρόνια η πολιτική του Μνημονίου και αποκλειστικής εξυπηρέτησης των τοκογλύφων έχει αποσυνδεθεί από την ανάπτυξη.
4. Θεμελιακή αιτία της Κρίσης ήταν και είναι η άνιση κατανομή εισοδήματος. Στο νέο Μνημόνιο, παντού και για όλους που δεν ανήκουν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, προβλέπονται άγριες περικοπές. Προωθούνται μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού: αύξηση της ανεργίας, απολύσεις, μείωση μισθών και συντάξεων. Κατάργηση κεκτημένων των εργαζομένων και δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται με διεθνείς συμβάσεις και αποφάσεις. Ταυτόχρονα με όλους τους τρόπους στηρίζονται και δικαιολογούνται μέτρα υπέρ των τραπεζών και κύρια υπέρ των τραπεζιτών.
5. Ευρωπαϊκές Συνθήκες, Σύνταγμα και νόμοι, ηθικοί κανόνες και αξίες παραβιάζονται συνεχώς και συστηματικά. Όπως και στο πρώτο μνημόνιο, έτσι και στο δεύτερο προβλέπονται πολλαπλές μορφές και διαδικασίες παραβίασης και παράκαμψης δημοκρατικών κεκτημένων. Για άλλη μια φορά σε κομβικά ζητήματα προβλέπεται η παράκαμψη του Κοινοβουλίου. Προγραμματίζεται εκ νέου η παραβίαση του Συντάγματος και η ανάθεση στον υπουργό των οικονομικών να υπογράφει με αντισυνταγματικές διαδικασίες τις τριμηνιαίες συμφωνίες καθώς και την κατάπτυστη συμφωνία που ετοιμάζεται με τις τράπεζες.
6. Ιδιαίτερα ανήθικη και κατάπτυστη είναι η οργανωμένη επίθεση, προς όφελος μερίδων της εργοδοσίας και κατά παραγγελία της, ενάντια στα συλλογικά και ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζομένων μισθωτών, αλλά και ελεύθερων επαγγελματιών. Το 'Μνημόνιο 2' προβλέπει ακόμα και παρεμβάσεις επεμβάσεις στην εκπαίδευση και στη δικαιοσύνη. Ενώ υποτιμώνται συνολικά τα δικαιώματα του πολίτη. Ο αυταρχισμός είναι στην ημερήσια διάταξη.
7. Στα κείμενα του Μνημονίου, προβλέπονται αυξήσεις τιμών σε δημόσια αγαθά. Αντίθετα, στα πλαίσια της άγριας καταλήστευσης του λαού, δεν προβλέπονται μέτρα κατά των καρτέλ, τα μονοπώλια και ολιγοπώλια, μέτρα επιβολής μείωσης των τιμών. Στην Ελλάδα, με αυτές τις πολιτικές, συνδυάζονται ύφεση, πτώση λαϊκού εισοδήματος, αύξηση των τιμών.
8. Και στο «Μνημόνιο 2» προβλέπεται το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας, παραίτηση από δικαιώματα συμψηφισμού με τα χρέη που έχουν σε εμάς οι δανειστές, εμπράγματες εγγυήσεις, παραίτηση από μέσα άμυνας έναντι των δανειστών. Ανά τρεις μήνες πρόσθετα μέτρα.
9. Η πτώχευση, η παραίτηση από το άσυλο, καθώς και ο αφοπλισμός της χώρας είναι η στρατηγική παράδοσης στους ξένους. Η προγραμματισμένη παράδοση των πόρων της χώρας και της δημόσιας περιουσίας, όπως προβλέπει το Μνημόνιο και η συμφωνία για το PSI.
10. Αυτή η συμφωνία, αυτή η κυβέρνηση, τα κυβερνητικά κόμματα, στο όνομα της χρεοκοπίας της Ελλάδας, όπως εκβιαστικά την προβλέπουν οι ξένοι, οδηγούν την Ελλάδα σε ολοκαύτωμα. Σε αυτό είναι συνυπεύθυνος και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας με βάση το νόμο 3847. Οι πολιτικές δυνάμεις που κυβερνούν δημιούργησαν το 2007-9 το πρόβλημα. Το μετέτρεψαν το 2009-2011 σε καταστροφή.
Μας οδηγούν στο ολοκαύτωμα. Οδηγούν την Ελλάδα σε πραγματική καταστροφή, καταστραμμένη οικονομικά και κοινωνικά, χωρίς επενδύσεις, χωρίς δημόσια περιουσία, όπως προβλέπει το «Μνημόνιο 2», θα είναι ισοπεδωμένη και δεν θα μπορέσει να σηκώσει το ανάστημά της. Αυτό θέλουν, αυτό επιδιώκουν. Πρέπει να τους εμποδίσουμε, να αντισταθούμε. Η καταστροφή δεν έρχεται εξαιτίας εκλογών, όπως υποκριτικά υποστηρίζει όλο το κόμμα του μνημονίου, αλλά ήδη έχει έρθει, ακριβώς γιατί δεν έγιναν εκλογές.
11. Το συμπέρασμα είναι ένα και μοναδικό το πρόβλημα είναι πριν από όλα πολιτική. Για αυτό ψηφίζουμε όχι. Λέμε Ναι στην αντίσταση. Όλοι στο Σύνταγμα. Απαιτούμε και επιβάλουμε εκλογές. Προωθούμε την δημοκρατική ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος, της οικονομίας, της κοινωνίας με μια νέα ενεργητική εξωτερική πολιτική.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ

ΑΝΤΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

+ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΗΛΥΒΡΙΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ (ΤΙΜΙΑΔΗΣ)  

 ___________Σαν σήμερα, τέσσερα χρόνια πρίν, δηλ. στις 22 Φεβρουαρίου 2008, πλήρης ημερών κοιμήθηκε εν Κυρίω ο πολυσέβαστος και πολιός Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου  κυρός Αιμιλιανός, ο οποίος κατά τήν δεκαετία 1990-1999 ερχόταν κοντά μας ως φιλοξενούμενος κατά την περίοδον των εορτών Χριστουγέννων καί Πάσχα καί κατά τό θέρος, από δε του έτοπυς 1999 ήλθε και εγκαταστάθηκε μονίμως στο Αίγιο και έμεινε υπό την υιϊκή μας προστασία μέχρι της θανής του. Μας άφησε πολύτιμη κληρονομία το γήϊνο φόρεμά του, δηλ. το ασκητικό σαρκίο του, αφού ενταφιάσθηκε στο Κοιμητήριο του Αιγίου. Εκεί τώρα πλέον αναπαύεται.  
 _________Σαν απόδειξη, ότι δεν τον λησμονούμε, προβαίνουμε στη σημερινή μας ανάρτηση. Ερέθισμα στάθηκε ένα δημοσίευμα του περιοδικού "ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ", το οποίον εκδίδεται από το Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που εδρεύει στο Chambesy της Γενεύης. Ο συντάκτης της νεκρολογίας, που δημοσιεύθηκε τότε (31.03.2008) στο προαναφερθέν περιοδικό με το γενικό τίτλο IN MEMORIAM δεν βρήκε να γράψει δυό λόγια καλωσύνης για την Μητρόπολή μας, η οποία δέχθηκε τόν αείμνηστο Ιεράρχη με περισσή αγάπη και περισσότερη τιμή. Το σχετικό δημοσίευμα μας απέστειλε πολύ πρόσφατα φίλος κληρικός του Εξωτερικού μέ υπογράμμιση της σχετικής περικοπής. Εμείς τό είχαμε λησμονήσει.  Ο συντάκτης του άρθρου π. Γεώργιος Τσέτσης, γνωστός μας από δεκαετίες, αρκέσθηκε να γράψει έτσι ξερά τούτα τα λόγια: "στη συνέχεια δε εγκατεστάθη στο Αίγιο" καί τίποτε περισσότερο! Έστω λοιπόν το σημείωμα τούτο σαν συμπλήρωμα της σκληρής κριτικής, την οποία καταγράψαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.  Έναν Ιεράρχη του Θρόνου είχαμε φιλοξενήσει, προς τον Οποίον είχαμε προσφέρει τά πάντα: πρωτοκαθεδρία, ιερό Θυσιαστήριο, προσωπικό οδηγό καί όχημα, διάκονο πλήρως αφοσιωμένο κοντά του, σεβασμό, θαλπωρή, στέγη, τροφή, τομείς δραστηριότητος, ελευθερία κινήσεων, τιμή καί δόξα και προστασία στα γηρατειά του, .....τα πάντα. Όλα αυτά ήσαν ο έμπρακτος σεβασμός μας πρός  τον Οικουμενικό Θρόνο, στη δύναμη του Οποίου ανήκε ο αείμνηστος Μητροπολίτης. Θα ήταν λοιπόν δίκαιο να ακουσθή ένας λόγος καλωσύνης για τούς συνεργάτες μας οι οποίοι τον διακόνησαν μέχρι της τελευταίας του πνοής. 
_____________Τιμώντας την μνήμη του προχθές Ψυχο-Σάββατο 18 Φεβρουαρίου ε.ε. τελέσθηκε Μνημόσυνο στον Καθεδρικό ιερό Ναό της Φανερωμένης Αιγίου. ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ, πολυσέβαστε Γέροντα!

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

********************



Ο αποχαιρετισμός του Μητροπολίτη κ. Αμβροσίου
(Από την Εφημερίδα "ΕΡΕΥΝΑ" της 27ης Φεβρουαρίου 2008)

Σε σύντομο αποχαιρετισμό του ο κ. Αμβρόσιος είπε: 
            - «Ήλθε κοντά μας, άγνωστος μεταξύ αγνώστων και γρήγορα έγινε οικείος.  Τον δεχθήκαμε με περισσή στοργή κι Εκείνος ταυτίστηκε μαζί μας.  Βρήκε τη θαλπωρή η οποία τόσο του έλειπε.  Βρήκε την αγάπη που τόσο ποθούσε.  Βρήκε το άγιο Θυσιαστήριο το οποίο τόσο τον έτρεψε.  Βρήκε την οικογένεια, που τόσο είχε ανάγκη.  Βρήκε την προστασία, τόσο απαραίτητη στα γηρατειά.  Ήταν 82 ετών όταν ήλθε κοντά μας και έφυγε στα 95! Τι ευλογία Θεού για Εκείνον και για μας.  Ήταν για μας δώρο Θεού και ιερό θησαύρισμα.  Στο καλό σεπτέ Γέροντα.  Να προσεύχεσαι για μας, για όλους εμάς.  Να δέεσαι υπέρ ημών στο Θρόνο της Μεγαλωσύνης.  Κι εμείς δε θα σε ξεχάσουμε. 
            Και να θέλαμε να σε λησμονήσουμε δε μας το επιτρέπει το Συνεδριακό Κέντρο στον Ελαιώνα που ονομάσθηκε «Σήμαντρο».  Αυτό είναι το μεγάλο δώρο που μας άφησες εδώ στο Αίγιο με το σύντομο πέρασμά σου.  Ήταν ένα όραμα της ζωής σου.  Για την υλοποίησή του μας εμπιστεύθηκες μια μεγάλη δωρεά σε καυτό-ρευστό χρήμα.  Ήταν το προϊόν από την εκποίηση της κατοικίας σου στη Γενεύη.  Ένα εκατομμύριο ευρώ (1.000.000€) ήταν το αρχικό κεφάλαιο, η προσφορά σου σ’ ένα έργο που τελικά κόστισε 4.300.000€ σε μας και περίπου ένα εκατομμύριο (1.000.000€) επί πλέον στον μισθωτή επιχειρηματία κ. Κοντάκη που ανέλαβε να το λειτουργήσει.
            Στις 22 Απριλίου 2008 αρχίζει να λειτουργεί.  Εσύ, Γέροντα, έφυγες λίγο νωρίτερα, για να μην ακούσεις τους επαίνους μας, για να μη δεχτείς ζωντανά την ευγνωμοσύνη μας».


ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΠΙΣΚΕΨΗ"
«ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» - ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΕΤΟΣ 39ο – ΑΡΙΘ. 685
31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2008

IN MEMORIAM

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΗΛΥΒΡΙΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ(+)

            Την 22α Φεβρουαρίου 2008 εξεδήμησε προς Κύριον «εν γήρει πίονι» και «εργασάμενος τας εντολάς του Κυρίου» ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας κυρός Αιμιλιανός, ο Τιμιάδης.  Ήταν ο τελευταίος από τους τέσσαρες Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τους οποίους είχε μορφώσει και παραδώσει στον Θρόνο η Χαλκίτις Ιερά Θεολογική Σχολή, άμα τη λήξει του Ακαδημαϊκού έτους 1940-1941.  οι κοιμηθέντες προ αυτού κατά τα τελευταία έτη συνταξιώτες του στην Τροφό Σχολή ήταν, οι μακαριστοί Μητροπολίται Κολωνίας Γαβριήλ, ο Πρεμετίδης (2003+), Γέρων Εφέσου Χρυσόστομος, ο Κωνσταντινίδης (2006+), και Προύσης Διονύσιος, ο Ψιάχας (2007+).  Ιεράρχες που από διάφορες επάλξεις και σύμφωνα ο καθείς με την ιδιοσυγκρασία του και τα χαρίσματα με τα οποία τον είχε προικίσει ο Θεός, διακόνησαν επί έξι και πλέον δεκαετίες την Μητέρα Εκκλησία και την Ορθοδοξία γενικά.
            Ο αειμνηστος Μητροπολίτης Σηλυβρίας, γνωστός σε πολλούς, ορθοδόξους τε και μη, και ως «ο πατήρ Τιμιάδης», γεννήθηκε το 1916 στο Ικόνιο της Καππαδοκίας, έφερε δε το όνομα του εκ μητρός θείου του Εθνομάρτυρος Μητροπολίτου Γρεβενών Αιμιλιανού Λαζαρίδη.  Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, μαζί με την εικοσιτετράχρονη και ήδη χήρα μητέρα του, την συμπαθέστατη «κυρά Κασσιανή», και τα τέσσαρα αδέλφια του, κατέφυγε στην Αθήνα, όπου διήκουσε και τα πρώρα γράμματα.  Αρχικά σπούδασε εμπορικά.   Ωστόσο, οι πνευματικοί του δεσμοί με κύκλους του ανθούντος τότε κινήματος της «Ζωής» στην ελληνική κοινωνία, συνετέλεσαν στην ωρίμανση της σκεψεώς του να σπουδάση θεολογία.  Πράγμα το οποίο έπραξε εγγραφόμενος στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1935.
            Διάκονος εχειροτονήθη στις 8 Αυγούστου 1940 από τον Σχολάρχη του, Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Αιμιλιανό, κατά το τελευταίο έτος των σπουδών του.  Μετά δε την αποφοίτητσή του και την χειροτονία του σε περεσβύτερο την 29η Ιουνίου 1942, από τον Μητροπολίτη Γέροντα Δέρκων Ιωακείμ, ανέλαβε την Προϊσταμενία της περιώνυμης και πολυπληθούς Κοινότητος Μακροχωρίου της Επαρχίας Δέρκων, όπου έμεινε επί μια πενταετία, αναπτύξας ένα πρότυπο ποιμαντικό και κατηχητικό έργο.
            Το 1947 μετέβη στο Λονδίνο και ανέλαβε το διακόνημα του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Θυατείρων, συνεχίζοντας παράλληλα μεταπτυχιακές σπουδές το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.  Τοιουτοτρόπως, «παρά τους πόδας» του σοφού Μητροπολίτου Θυατείρων Γερμανού, του Στρηνόπουλου, ο Αιμιλιανός Τιμιάδης εξοικειώθηκε με την όλη προβληματική της Οικουμενικής Κινήσεως, εκ των πρωτοπόρων της οποίας ήταν, από το 1920 ήδη, και ο Θυατείρων Γερμανός.
            Το 1952 μετετέθη στο Βέλγιο, ( το οποίο υπαγόταν τότε στην μητρόπολη Θυατείρων), όπου σε μια εποχή που ήκμαζε στην Ευρώπη το κίνημα των «ιερέων-εργατών» (pretres tavailleurs), επεδόθη σ’ ένα ιεραποστολικό έργο μεταξύ των χιλιάδων ελλήνων μεταναστών που εργάζονταν τότε υπό σκληρές συνθήκες στα ανθρακωρυχεία της χώρας αυτής, έχοντας παράλληλα, και σε συνεργασία με την οργάνωση Apostolatus Maris, την ποιμαντική φροντίδα των πολυάριθμων ελλήνων ναυτικών που κατέπλεαν στον λιμένα της Αμβέρσας.
            Κατόπιν αποφάσεως του Πατριάρχου Αθηναγόρα και της περί αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου, ο Αιμιλιανός Τιμιάδης, το 1959 εγκαταλείπει το εργατικό περιβάλλον του Βελγίου, και εγκαθίσταται στην κοσμοπολίτικη Γενεύη, διαδεχόμενος τον σε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής προαχθέντα Μητροπολίτη Μελίτης Ιάκωβο, Μόνιμο Αντιπρόσωπο του Οικουμενικού Πτριαρχείου στην έδρα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.  Στην θέση αυτή ο αείμνηστος ιεράρχης, πρώτα ως Επίσκοπος Μελόης (1960), ακολούθως ως τιτουλάριος Μητροπολίτης Κλαβρίας (1965), τέλος δε ως Μητροπολίτης Σηλυβρίας (1977), παρέμεινε εί τέταρτο αιώνος (1959-1984), διακονών φιλοτίμως τον Θρόνο, και συμβάλλων, με τον δικό του ήπιο και ποιμαντικό τρόπο, στην προσπάθεια προωθήσεως της χριστιανικής ενότητος.
            Μπορεί να τεθή το ερώτημα αν ο αείμνηστος ήταν ευτυχής στην επιτελική αυτή θέση.  Ο ίδιος ουδέποτε προέβη σε οποιοδήποτε σχολιασμό για την επιλογή της Εκκλησίας να του αναθέση διακόνημα στον τομέα των διεκκλησιαστικών σχέσεων.  Ωστόσο, η όλη του, εντός και εκτός Γενεύης, κινητικότης, όπως και οι συχνές αποδημίες του ανά την χριστιανική οικουμένη, προκειμένου να δίνη το Ορθόδοξο στίγμα σε συνέδρια και συναντήσεις που αφορούσαν τον μοναχισμό ή την μαρτυρία της Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο, παρείχαν την εντύπωση ότι θεωρούσε εαυτόν μάλλον ως ιεραπόστολο και πνευματικό πατέρα, παρά ως «εκκλησιαστικό διπλωμάτη».  Ότι θα προτιμούσε να έχει μια επισκοπική Καθέδρα κάποιας Μητροπόλεως, παρά ένα γραφείο, όσο κι αν ήταν αυτό αξιοζήλευτο και άκρως σημαντικό.
            Μετά την συνταξιοδότησή του το 1985, ο Μητροπολίτης Αιμιλιανός ιδιώτευσε στην εν Γενεύη οικία του, στη συνέχεια δε εγκατεστάθη στο Αίγιο.  Δεν ήταν όμως «εφησυχάζων Αρχιερεύς»! Τουναντίον, μέχρι το βαθύ του γήρας και έχοντας μια σπάνια για την ηλικία του διαύγεια πνεύματος, συνέχισε δραστηριοποιούμενος, συγγράφων, διδάσκων (στις Ορθόδοξες Θεολογικές Σχολές της Βοστώνης και του Γιοένσου Φιλλανδίας), και συμμετέχων σε θεολογικά συμπόσια και διάφορες άλλες πνευματικές εκδηλώσεις.
            Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σηλυβρίας Αιμιλιανός ήταν ένας εύχαρις, αλλά και ιδιόρρυθμος και ιδιότυπος Αρχιερεύς.  Δεν είχε βέβαια τα χαρακτηριστικά του «Φαναριώτου Ιεράρχου».  Ούτε δε και ο ίδιος, νομίζω, θέλησε ποτέ να διεκδικήση την ξεχωριστή αυτή ιδιότητα.  Ωστόσο, διακόνησε το Φανάρι και την Ορθοδοξία, με πίστη και συνέπεια επί έξι ολόκληρες δεκαετίες.  Με την εκδημία του, έκλεισε ένα άλλο κεφάλαιο της μακραίωνης επισκοπικής ιστορίας της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως.
Είη η μνήμη αυτού αιωνία! 
                                                            Ο Μ. Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτσης 

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ κ. ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Φεβρουαρίου 2012

Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.com/2012/02/blog-post_9126.html#more


Οι φορείς της πόλεως του Αιγίου τίμησαν τον Καθηγητή της Αστρονομίας κ. Γεώργιο Κοντόπουλο


Με ιδιαίτερη επισημότητα και σε κλίμα βαθειάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση, πού οργάνωσαν στον Δημοτικό Κινηματογράφο «ΑΠΟΛΛΩΝ», οι φορείς της πόλεως του Αιγίου, για να τιμήσουν τον Ελλογιμώτατο Καθηγητή της Αστρονομίας κ. Γεώργιο Κοντόπουλο, Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών.
Οι φορείς που μετείχαν στην οργάνωση της εκδήλωσης ήταν: 1. Η Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, 2. Ο Δήμος Αιγίου, 3. Η Λαογραφική και Ιστορική Εταιρεία Αιγίου, 4. Ο Σύλλογος Φίλων Βυζαντινής Μουσικής, 5. ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αιγιαλείας και Καλαβρύτων και 6. η Χορωδία Αιγίου.

Πολλοί ήταν οι Αιγιαλείς, επώνυμοι και ανώνυμοι, που έσπευσαν να τιμήσουν με την παρουσία τους, να συγχαρούν, και να απολαύσουν τον συμπολίτη μας Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών. Ανάμεσά τους ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Αμβρόσιος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βρεσθένης κ. Θεόκλητος, ο Δήμαρχος Αιγίου κ. Ευστάθιος Θεοδωρακόπουλος, ο τ. Υπουργός κ. Ιωάννης Βασιλειάδης, Πολιτευτές, Αντιδήμαρχοι, Καθηγητές Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, Πρόεδροι Πολιτιστικών Συλλόγων, ιερείς της Αιγιάλειας και πλήθος κόσμου.

Την παρουσίαση της εκδηλώσεως έκανε πολύ επιτυχημένα, επιστρατεύοντας την άψογη φιλολογική και ρητορική της δεινότητα η Φιλόλογος και Εκπαιδευτικός κ. Αρχοντούλα Ρέλλα, Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, η οποία καλωσόρισε και παρουσίασε το τιμώμενο πρόσωπο .

Στη συνέχεια έλαβε το λόγο ο Καθηγητής Φυσικής κ. Φίλιππος Οικονόμου, Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βυζαντινής Μουσικής, ο οποίος, στην εμπεριστατωμένη εισήγησή του, αναφέρθηκε με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες στη ζωή του κ. Προέδρου στο Αίγιο, στις σπουδές του, στην επιστημονική και ακαδημαϊκή του ανέλιξη, στο επιστημονικό του έργο, στην πολυσχιδή δραστηριότητά του στο χώρο της της αστρονομίας. Με την έρευνα και τα θαυμαστά θεωρητικά επιτεύγματά του, άνοιξε τους ορίζοντες όχι μόνο στην ίδια την επιστήμη της αστρονομίας, αλλά συγχρόνως βοήθησε και ενθάρρυνε πολλούς νεώτερους επιστήμονες να εξελιχθούν στον χώρο, μεταλαμπαδεύοντάς τους την αγάπη και τον ένθερμο ζήλο του γι αυτήν.

Η Χορωδία του Αιγίου υπό την διεύθυνση του μουσικοδιδασκάλου κ. Λεωνίδα Χαραλαμπόπουλου ερμήνευσε παραδοσιακά μουσικά έργα Ελλήνων Συνθετών, προσφέροντας μία πολύ ευχάριστη μουσική ανθοδέσμη στον τιμώμενο προσκεκλημένο μας.

Ακολούθησαν οι χαιρετισμοί και οι απονομές τιμητικών πλακετών και διπλωμάτων καθώς και σημαντικών ενθυμημάτων από την ιστορία, τον πολιτισμό και τη ζωή του Αιγίου, ως ελαχίστου αντιδώρου των φορέων της πόλεως και απέραντης ευγνωμοσύνης τους προς τον Πρόεδρο της Ακαδημίας κ. Γεώργιο Κοντόπουλο, που με την επιστημοσύνη και την ακαδημαϊκή του πορεία ανέδειξε και τίμησε το Αίγιο σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι τιμητικές αυτές διακρίσεις δόθηκαν από τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Αμβρόσιο, τον Δήμαρχο Αιγιαλείας κ. Ευστάθιο Θεοδωρακόπουλο, την Πρόεδρο της ΙΛΕΑ κ. Βάνα Μπεντεβή και την Πρόεδρο του Συνδέσμου Φιλολόγων κ. Αρχοντούλα Ρέλλα.

Ο κ. Πρόεδρος λαμβάνοντας τον λόγο, ιδιαίτερα συγκινημένος, ευχαρίστησε τους φορείς για την τιμή που του έκαναν. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην προσφορά της Ακαδημίας Αθηνών στον κόσμο και ιδιαίτερα στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, στις νέες ημερίδες που έχει προγραμματίσει για το 2012 και στις νεώτερες εξελίξεις στην αστρονομία. Στην ενδιαφέρουσα διάλεξή του μίλησε για τις κυριότερες εξελίξεις και ανακαλύψεις των επιστημόνων στο χώρο του σύμπαντος.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας ο οποίος ευχαρίστησε με τη σειρά του τον Πρόεδρο της Ακαδημίας για την προσφορά του στην επιστήμη και τον τόπο.

Την καλλιτεχνική επιμέλεια της εκδηλώσεως είχε ο Εκπαιδευτικός-Φιλόλογος κ. Κωνσταντίνος Κλάγκος.














ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΑΚΟΥΣΘΗΚΕ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΣ!

ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ 
ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

_________Ο Αρχιεπίσκοπός μας κ. Ιερώνυμος μας έχει συνηθίσει όχι μόνο στη σιωπή, αλλά και στην εξύμνηση της σιωπής ως δήθεν μεγάλης αρετής! Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο παράπονο όχι μόνο των πιστών, αλλά και μιάς μεγάλης μερίδος των Ιεραρχών, γενικώτερα δε του ιερού Κλήρου. Νά όμως, ότι ο  Μακαριώτατος μας εξέπληξε ευχάριστα. Με επιστολή του, που διεβίβασε προς τόν Πρωθυπουργό κ. Παπαδήμο, μεταφέρει τήν αγωνία του Ελληνικού Λαού για τη σύγχρονη πραγματικότητα. "Σπαράσσεται η καρδιά, γράφει πολύ εύστοχα, και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους".
________Θα παραβλέψουμε τα σχόλια μερικών κακών γλωσσών, που ισχυρίζονται πως ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε τώρα, που έφυγε πλέον ο "φίλος του Πρωθυπουργός" κ. Γεώργιος Παπανδρέου. Ακόμη κι αν είναι έτσι έχουν τά πράγματα, εμείς χαιρόμαστε για την έξοδο του Μακαριωτάτου από το κελλί της σιγής! Μακάρι να παραμείνει όρθιος στις επάλξεις και να υψώνει τήν φωνή του σ΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Αν λοιπόν δεν γυρίσει και πάλι στο κελλί της σιωπής, αν παραμείνει όρθιος στις επάλξεις, εμείς ταπεινά θα του συμπαρασταθούμε και θα τον συνδράμουμε.
Είναι ο Αρχηγός καί ο Μπροστάρης μας! Πρέπει να είναι!     
Αίγιον, 20 Φεβρουαρίου 2912
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

**************
«Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.
Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους. Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.
Στις δύσκολες και - αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι. Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.
Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων. Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.
Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.
Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.
Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας.
Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.
Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.
Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.
Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Έλληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.
Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.
Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας.
Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.
Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα.
Δυστυχώς όμως !
Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προ-κλητικά.
Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους. Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας.
Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.
Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.
Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.
Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.
Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.
Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.
Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας. Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας.
Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.
Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.
Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνες σήμερα» .


Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


« ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΤΗΡΩΝ »
 Ο βίος του
Δεν γνωρίζουμε πολλά για τα νεανικά χρόνια του Αγίου. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στην Αμάσεια, πόλη κτισμένη κοντά στον Ίρι ποταμό της προς Πόντου Καππαδοκίας. Ιδιαίτερη πατρίδα του ήταν το χωριό Χουμιάλα. Την εποχή που ο Διοκλητιανός επιχειρούσε με έδρα τη Νικομήδεια την αναδιοργάνωση του κράτους διενήργησε διωγμούς με αποτέλεσμα πολλοί Χριστιανοί να εγκαταλείπουν την περιοχή της Αμάσειας, να γίνονται κρυπτοχριστιανοί, να πιστεύουν στα είδωλα ή αν δεν μεταστρέφονταν να βασανίζονται ένεκα της πίστεως τους. Αλλά και ο Λικίνιος παρότι αρχικά τήρησε το σύμφωνο της Ανεξιθρησκείας εν συνεχεία άρχισε διωγμούς κατά των Χριστιανών. Έτσι ο Θεόδωρος, διαμόρφωσε την άποψη, πως ο Χριστιανός έπρεπε να δίνει τη ζωή του για την πίστη του και να μην τη κρύβει.
Τους λόγους που οδήγησαν τον Θεόδωρο να καταταγεί στο στρατό δεν τους γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε όμως πως σύντομα ξεχώρισε στην λεγεώνα για την ανδρεία του. Αφορμή να γίνει γνωστός για τη ανδρεία του στάθηκε η βοήθεια που έδωσε σε κάποια πλούσια γυναίκα και τους κατοίκους μίας περιοχής εξαιτίας ενός γιγάντιου φιδιού, το οποίο τους τρομοκρατούσε. Έτσι προσευχόμενος έψαξε το φίδι και όταν το συνάντησε εκτόξευσε εναντίον του ακόντιο, τραυματίζοντας το θανάσιμα.
Ομολογία της θρησκευτικής του ταυτότητας
     Την εποχή του Θεοδώρου είχε αρχίσει να εφαρμόζεται το διάταγμα των Διοκλητιανού περί θυσιών στους εθνικούς θεούς και λατρείας του Αυτοκράτορα. Ο Θεόδωρος ως χριστιανός όμως αρνήθηκε να λάβει μέρος σε αυτές. Ο Βρύγκας ως επικεφαλής του τάγματός του τον κάλεσε σε απολογία και τότε ομολόγησε πως είναι Χριστιανός. Ο Βρύγγας βλέποντας ότι οι προσπάθειές του να τον μεταπείσει αποτύγχαναν, του έδωσε χρόνο να το ξανασκεφτεί. Ο ίδιος τον χρόνο που είχε τον χρησιμοποίησε για να ενισχύσει τους Χριστιανούς του τάγματος, ώστε να μην αλλαξοπιστήσουν ή φοβηθούν από τα βασανιστήρια που ανέμενε να περάσει, μετά τη δεύτερη ακρόαση. Όμως δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Ο ίδιος κατέστρεψε το ξύλινο είδωλο της Θεάς Ρέας που βρισκόταν στο ναό της πόλης. Ο Κρονίδης, ένας υπηρέτης του ναού, είδε το σκηνικό και το διεμήνυσε στον τοπικό άρχοντα Πόπλιο. Ο Θεόδωρος αμέσως κλήθηκε σε απολογία για τη μεγάλη ασέβεια. Ο Θεόδωρος απολογήθηκε πως το έκανε θέλοντας να διαπιστώσει αν όντως η θεά ήταν αληθινή. Αυτό που διαπίστωσε όμως ήταν ότι πρόκειται περί ενός απλού αψύχου πράγματος.

Το μαρτύριο του Θεοδώρου
     Μετά τα γεγονότα αυτά ο τοπικός άρχοντας αμέσως διέταξε να τον μαστιγώσουν. Τον έφερε πάλι μπροστά του λέγοντας πως αν ασπασθεί τον θεό του όλα θα τελειώσουν. Ο Θεόδωρος άμεσα διεμήνυσε τη σταθερότητα της πίστης του και πως δεν φοβάται να μαρτυρήσει επειδή δεν είναι δειλός. Έτσι έδωσε εντολή να τον ρίξουν στη φυλακή χωρίς τροφή και νερό. Το βράδυ όμως ο Χριστός εμφανίστηκε μπροστά του δίνοντας του τη δύναμη, ενώ άγγελοι, έψαλλαν μέσα από το κελί του, με αποτέλεσμα οι φύλακες να νομίσουν πως φίλοι του Θεοδώρου πήγαν να τον βοηθήσουν να δραπετεύσει. Ο Πόπλιος τελικώς θέλησε να του ξαναδώσει μια ευκαιρία, όμως ο Θεόδωρος ήταν ανένδοτος. Έτσι διέταξε να τον κρεμάσουν με ανάποδη φορά και να κόψουν τις σάρκες του με κοφτερά σίδερα, ένα ιδιαίτερα γνωστό για την εποχή βασανιστήριο. Η προσπάθεια που κατέβαλαν από το βασανιστήριο απέτυχε. Ο Θεόδωρος δεν έσπασε και αντ' αυτού ο παρευρισκόμενος λαός έπαιρνε δύναμη από τη θάρρος και την αντοχή του Θεοδώρου. Βλέποντας αυτό ο Πόπλιος διέταξε να τον ρίξουν στο καμίνι, όπου και θανατώθηκε. Η ημερομηνία της κοίμησής του, ήταν 17 Φεβρουαρίου.
Το δια κολλύβων θαύμα
     Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, πραγματοποίησε μεγάλο διωγμό κατά των χριστιανών. Γνωρίζοντας το τυπικό των χριστιανών για τη νηστεία και θέλοντας να ταλαιπωρήσει ακόμα περισσότερο τους Χριστιανούς κάλεσε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης και του είπε να αποσύρει από την πόλη τα τρόφιμα που ήταν νηστίσιμα, υποχρεώνοντας τους χριστιανούς είτε να μη νηστεύσουν, είτε να μείνουν νηστικοί. Έτσι και έγινε. Τότε σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση εμφανίστηκε μπροστά στον Ευδόξιο (360-370μ.Χ.), ο Θεόδωρος ο Τήρων και του είπε «σύναξε το ποίμνιο του Χριστού και δώσε εντολή, κανένας Χριστιανός να μην αγοράσει τίποτα από όσα πουλιούνται διότι όσα πωλούνται στην αγορά είναι μιασμένα αφού με εντολή του βασιλιά έχουν μιανθεί από αίμα ειδωλόθυτων ζώων, και αναπλήρωσε τις ελλείψεις αυτών, χορηγώντας κόλλυβα». Έτσι οι κάτοικοι της Πόλης όλη την εβδομάδα έφαγαν κόλλυβα. Από τότε μέχρι και σήμερα εορτάζεται την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής το θαύμα αυτό.
Εορτή
17 Φεβρουαρίου, κοίμηση
Α΄ Σάββατο μεγάλης Τεσσαρακοστής, Δια Κολλύβων Θαύμα

Αγιογραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων εμφανίζεται σε τεσσάρων ειδών μορφές σε αγιογραφίες. Είτε μόνος με στρατιωτική στολή, είτε αντιμετωπίζοντας ένα φίδι-δράκο και μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη όρθιοι ή πάνω σε άλογα. Πάντα φέρει στρατιωτική στολή.


ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Αρχιμ. Χρυσόστομος Μυλωνάς
Πρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβύτερος Βασίλειος Νικολόπουλος
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
Πρωτ. Βασίλειος Πετρόπουλος