Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ




                                            Αἴγιον,  6 Μαρτίου  2017
  
  Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ
(26-30 Ιανουαρίου 1821)
           
         Καθώς χθες γιορτάσαμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας τώρα πλέον τόσον το βλέμμα μας, όσο και η σκέψη μας στρέφονται προς την επερχόμενη μεγάλη γιορτή του Ευαγγελισμού, η οποία όμως αυτομάτως οδηγεί τα βήματά μας και προς την άλλη γιορτή της εθνικής μας παλιγγενεσίας, την 25η Μαρτίου 1821.
          Το γεγονός αυτό, λοιπόν, μας παρέχει την αφορμή για να διατυπώσουμε κι εμείς, ως ένας ελάχιστος παράγων της Κοινω-νίας του Αιγίου, την ταπεινή μας άποψη και θέση  πάνω στο ζήτημα της Συνελεύσεως της Βοστίτσας και μάλιστα στην ανάγκη της καθιερώσεως μιάς ημέρας ως γενικής αργίας για το Αίγιο, γιατί όχι και για την Αιγιάλεια, προκειμένου να αναδειχθεί το μέγα αυτό ιστορικό γεγονός και κατόρθωμα, το οποίο στην ουσία του ήταν το γενεσιουργό αίτιο της μετά ταύτα κηρυχθείσης από τον Π. Πατρών Γερμανό Επαναστάσεως των σκλαβωμένων Ελλήνων στους αιμοβόρους και σκληροτράχηλους τυράννους μας και αιώνιους εχθρούς μας, τους Τούρκους.
Η ανάδειξη του γεγονότος αυτού καθίσταται έτι περαιτέρω αναγκαία σήμερα, καθώς στις ημέρες μας ατονεί πλέον και συνεχώς υποβαθμίζεται το εθνικό φρόνημα! Βλέπετε, η Παγκοσμιοποίηση, προς την οποία μας οδηγούν ολοταχώς οι Ξένες και άθεες Δυνάμεις, δεν θέλουν να ακούγεται η έννοια της Πατρίδος!
Έτσι λοιπόν η πρωτοπόρος Κυρία Βάνα Μπεντεβή-Σπυροπούλου, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, ο Πολιτιστικός Σύλλογος, επαΐοντες και άλλοι Παράγοντες της Τεμένης, ο Δήμος Αιγιαλείας, με προεξάρχοντα τον Δήμαρχό μας κ. Αθανάσιο Παναγόπουλο, και η ελαχιστότης μου αποφασίσαμε να αναδείξουμε το γεγονός και τελικά στις 22 Ιανουαρίου ε.έ. αποκαλύψαμε μια μαρμάρινη αναμνηστική πλάκα έξω από το Ναΰδριο του Αγίου Γεωργίου, εκεί κάτω στην Τέμενη, για να τονίσουμε, ότι εκεί, τελικά, έλαβε χώραν η ιστορική Συνέλευση της Βοστίτσας!
Το γεγονός  ενώχλησε κάποιους ερευνητές και φιλίστορες  παράγοντες, οι οποίοι με δημοσιεύματά τους στον Τοπικό Τύπο, έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν για το γεγονός, υποστηρίζοντας ότι ΔΕΝ ΗΤΑΝ το Ναΰδριο της Τεμένης, ο τόπος, όπου έλαβε χώραν η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ!  Ιδού η απόδειξη:

Επιφυλάξεις για τον Αϊ-Γιώργη της Τέμενης (Δημοσιεύτηκε στις 03/02/2017 από Proti Online



ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ ΟΤΙ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ – ΣΕ ΑΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ Ι.Λ.Ε.Α.


Μεμονωμένες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η εκτίμηση της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Αιγιάλειας και τοπικών φορέων ότι η Τέμενη και συγκεκριμένα ο παλαιός ναός του Αγίου Γεωργίου, αποτέλεσε πεδίο δράσης για την πραγματοποίηση της Μυστικής Συνέλευσης της Βοστίτσας, που έμελλε να προετοιμάσει το έδαφος για την Επανάσταση και να δροµολογήσει τις εξελίξεις του Ιερού Αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό. Μετά την εκδήλωση στην Τέμενη και τα αποκαλυπτήρια πλάκας με τα ονόματα των συμμετεχόντων στην Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας, ιστορικοί και εκπαιδευτικοί εξέφρασαν επιφυλάξεις για το εάν όντως ήταν ο Άγιος Γεώργιος της Τέμενης που φιλοξένησε την σπουδαία συνέλευση.

Βεβαίως όσοι διαμαρτύρονται ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ δίκηο, καθ’ όσον ΔΕΝ είναι εύκολο να ΥΠΑΡΧΟΥΝ αδιάσειστα στοιχεία για μια μυστικού χαρακτήρος Συνέλευση της εποχής εκείνης! Μιάς επαναστατικού και συνάμα συνωμοτικού χαρακτήρος Συνάντησης, που έλαβε χώραν κάτω από τη μύτη του Τούρκου κατακτητού μας και με σκοπό την ανατροπή του. Οπωσδήποτε όμως οι συγκλίνουσες πληροφορίες οδηγούν τη σκέψη μας στο ναΰδριο της Τεμένης
Παρά ταύτα, πρωταρχική σημασία για αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός δεν έχει το ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ (;) έλαβε χώραν η Μυστική αυτή Συνέλευση της Βοστίτσας, αλλά το γεγονός ότι έγινε κάπου εδώ στο Αίγιο, την παληά Βοστίτσα, επί πλέον δε ότι ιστορικά έχει αναγνωρισθεί και ονομάσθηκε ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ! 
Αφού, λοιπόν, διακόσια περίπου χρόνια οι προ ημών ιστορικοί κλπ παράγοντες δεν κατώρθωσαν να εντοπίσουν τον ακριβή τόπο, αναγκαίο καθίσταται όπως εμείς οι μεταγενέστεροι διορθώσουμε αυτή την παράλειψη, για να καλύψουμε αυτό το κενό, ορίζοντας γεωγραφικώς, έστω και υποθετικά, ένα τόπο, ως τον τόπο πραγματοποιήσεως αυτής της ιστορικής μυστικής συσκέψεως! Δεν είναι σωστό, κατά την ταπεινή μας άποψη, να χανόμαστε στις λεπτομέρειες, παραβλέποντας και αγνοώντας την ουσία του πράγματος!
Ως Επίσκοπος, λοιπόν, του ιστορικού αλλά και μαρτυρικού,   αυτού
τόπου προσκαλώ όλους, όλους ανεξαιρέτως, να συνταχθούμε προς την άποψη της Κυρίας Βάνας Μπεντεβή-Σπυροπούλου, η οποία σημειωτέον ἀποτελεί Δώρο Θεού και Κεφάλαιο μεγάλης αξίας για τον Τόπο μας, και να στηρίξουμε ομόθυμα τις ενέργειες του κ Δημάρχου μας, προκειμένου η Συνέλευση της Βοστίτσας να κηρυχθεί επισήμως ως ημέρα  αργίας για την Αιγιάλεια και διά του τρόπου αυτού η Συνέλευση να επισημοποιηθεί  και να αναγνωρισθεί ως ο πρόδρομος των μεγάλων ιστορικών γεγονότων, τα οποία συνέβησαν δύο μήνες αργότερα εκεί ψηλά στη Μονή της Αγίας Λαύρας. Εάν δεν είχε προηγηθεί η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας, στην οποία είχε λάβει μέρος και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και ο Κερνίτσης Γερμανός (δηλ. ο τότε Μητροπολίτης Καλαβρύτων), ίσως ακόμη θα ήμασταν κάτω από την μπότα των Οθωμανών, δηλ. θα είχαμε Αρχηγό του Κράτους μας τον σύγχρονο επίδοξο «Σουλτάνο» κ. Ερντογάν!
Το ουσιώδες είναι αυτό, που σημειώνει η ιστορικός και  Φιλόλογος κα Ιωάννα Μαρδά:
Η «Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας» ή η «Σύσκεψη», ή η «Μυστικοσυνέλευση» -όπως είναι γνωστή από τους διάφορους ιστορικούς και απομνημονευματογράφους της εποχής εκείνης— υπήρξε ένα από τα κυριότερα σημεία αναφοράς της Εθνικής μας Ιστορίας. Η Μυστική Συνέλευση –καταγεγραμμένη από όλες τις ιστορικές πηγές-  ούσα φωτοδότρα του Γένους για την έναρξη της Επανάστασης, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της πόλης του Αιγίου και αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της πολιτισμικής ταυτότητας του τόπου. « ν Αιγίω Μυστική Συνέλευσις» έλαβε χώρα στις  26 του Γενάρη του 1821 στο Αίγιο και οι συνεδριάσεις διήρκεσαν ως τις 30 του ίδιου μήνα» (βλ. Proti on line, 26.02.2017).
Τελικώς απευθύνω έκκληση προς πάντα διαφωνούντα: Αδελφοί μου ας δεχθούμε όλοι ανεξαιρέτως  το ναΰδριο του Αγίου Γεωργίου της Τεμένης ως τον τόπο πραγματοποιήσεως της ιστορικής εκείνης Συνελεύσεως, έως ότου προκύψει κάποιο άλλο αδιάσειστο ιστορικό ντοκουμέντο, που θα είναι αδιαμφισβήτητο, οπότε οι μεταγενέστεροι, δηλ. οι παράγοντες που θα μας διαδεχθούν  αύριο, ας αλλάξουν τον τόπο!  Προέχον είναι αυτό τούτο το γεγονός, δηλ. η Συνέλευση, και όχι ο τόπος, όπου έλαβε χώραν. Μας αρκεί, ότι οι ιστορικοί δεν είπαν «ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΧΑΪΑΣ, αλλά της ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ! Αλλοιώς είναι σαν να διαξιφιζώμαστε για το εάν ο Παπαφλέσσας έπρεπε ή δεν έπρεπε να μεταφέρει σ’ εκείνη τη Συνέλευση και μερικές «ψευδείς» πληροφορίες, προκειμένου να ερεθίσει τους Προύχοντες του σκλαβωμένου Ελληνικού Έθνους της εποχής εκείνης!
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Σας ικετεύω: ατενίζοντας το δένδρο, ας μη χάνουμε από τα μάτια μας το δάσος!
Ιδού το ουσιώδες της υποθέσεως:
«Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Συνέλευσης και με παρότρυνση του αρχηγού του Αγώνα, Αλέξανδρου Υψηλάντη, οι προετοιμασίες έπρεπε να ξεκινήσουν άμεσα. Δηλαδή, οι επαναστάτες έπρεπε να οργανωθούν άμεσα και να συγκεντρώσουν  τα απαραίτητα χρήματα, να εξασφαλισθεί οπλισμός και στρατός. Βέβαια, η συγκέντρωση αυτή προβλημάτισε τους ταγούς του έθνους. Οι παρευρισκόμενοι εξέφρασαν τις φοβίες τους σχετικά με το αν η στιγμή ήταν κατάλληλη, μιας και τα Ορλωφικά (1769-1770) ήταν ακόμα στη μνήμη τους, αλλά πολύ περισσότερο επειδή πίστευαν ότι οι Έλληνες ήταν ακόμα απροετοίμαστοι για την διεξαγωγή ενός τέτοιου αγώνα. Ωστόσο, η επιθυμία για απελευθέρωση υπερνίκησε την όποια επιφυλακτικότητα και όλοι αποφάσισαν να ξεκινήσει η Επανάσταση στις 25 Μαρτίου.... )   ( βλ. Ιωάννα Μαρδά, ενθ. ανωτ).

          Σημασία, λοιπόν, έχει όχι το πού συγκεντρώθηκαν οι τότε Πρόκριτοι και ¨Ηρωες, αλλά το τι αποφασίσθηκε στη Μυστική εκείνη Συνέλευση!  Ελάτε, λοιπόν, να δώσουμε τα χέρια και να προχωρήσουμε όλοι μαζί, ενωμένοι  και δυνατοί!     

+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

ΥΠΗΡΞΕ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;


ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ 

ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ


____________Με την βοήθεια του Θεού για μια ακόμη φορά εορτάζουμε αυτές τις ημέρες την επέτειο της εθνικής μας παλιγγενεσίας! Εορτάζουμε δηλ. το γεγονός, ότι -έπειτα από 400 χρόνων υποδούλωση στους Τούρκους κατακτητές μας- ξαναγεννηθήκαμε ως 'Εθνος!
_________Πρωταρχικό ρόλο στην διατήρηση της γλώσσης μας και της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας έπαιξεν η Εκκλησία! Ένα από τά μέσα και από τα όπλα Της ήταν και το Κρυφό Σχολείο!
_________Η αριστερή και μισελληνική κουλτούρα αμφισβήτησε και το γεγονός αυτό! Δεν υπήρξε Κρυφό Σχολειό, είπαν! 
_________Γι' αυτό κι εμείς σήμερα αφιερώνουμε το παρόν σημείωμα μας στο σωστικό αυτό όργανο, που -είτε το θέλουν οι αριστερόστροφοι Κουλτουριάρηδες, είτε όχι- απετέλεσε την Κιβωτό της σωτηρίας της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας! 
_________Αιωνία ας είναι η Μνήμη όλων εκείνων των Γενναίων Διδασκάλων, Ιερέων και Μοναχών, οι Οποίοι κάτω από τό φως μιάς κανδήλας και μέσα σε κάποια κρύπτη ενός ναού ή ενός Μοναστηριού και με αναγνωστικό τα λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, π.χ. την Οκτώηχο κλπ., διέσωσαν την ελληνική φυλή, που ήταν σκλαβωμένη επί 400 τόσα χρόνια, και αναστήσανε την Ελλάδα μας από την τέφρα της! 
________Δόξα τω Θεώ!
     Αίγιον, 20 Μαρτίου 2017
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

******************

Υπήρξε κρυφό σχολειό;

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Η παράθεση των πηγών από το βιβλίο του Γιώργου Κεκαυμένου «Κρυφό Σχολειό. Το Χρονικό μιας Ιστορίας» (30.11.2012, Εναλλακτικές Εκδόσεις) συνεχίζεται με πιο συγκεκριμένες αναφορές σε κρυφά σχολειά.
Ο Κωνσταντίνος Κούμας το 1777, μαθητής του Κοραή και έγκλειστος ως τα 10 του χρόνια για τον φόβο αρπαγής, αναφέρει ότι ο Μητροπολίτης Λαρίσσης Διονύσος Καλλιάρχος άνοιξε το 1794 το παλαιό ελληνικό σχολείο μετά από 24 χρόνια που ήταν κλειστό. Ο Άγγλος καθηγητής Noehden το 1828 αναφέρει το Γυμνάσιον Μηλιωτικόν (Μηλιές Πηλίου) ότι «ήταν αρκετά μακρυά από το φθονερό μάτι του Τούρκου κυβερνήτη». Ο Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων το 1821 γράφει ότι «Το σχολείον της Σμύρνης εδιώκετο, δια μόνον έν μεγάλον έγκλημα, ότι διδάσκει μαθηματικά και φιλοσοφία», ενώ ταυτόχρονα αναρωτιέται «ποίον σχολείον ηδύνατο να σταθεί εις την Ελλάδα;». Ο Σ. Τρικούπης στην Ιστορία της Ελ. Επαναστάσεως αναφέρει σχετικά με τα αλληλοδιδακτικά σχολεία Χανίων και Ρεθύμνου το 1821 ότι «εθεωρήθησαν σχολεία αποστασίας και πολέμου, εκλείσθησαν μεσούντος του Μαρτίου και οι διδάσκαλοι εφυλακίσθησαν». Ακόμη και το Σουλτανικό φιρμάνι Χάττι Χουμαγιούντο 1856 παραδέχεται ότι πολλοί Οθωμανοί αξιωματούχοι εμπόδιζαν τους πληθυσμούς να ανοίξουν ή να επισκευάσουν σχολεία.
Ο Μακάριος Χριστιανόπουλος (Μαριδάκης) το 1743 γράφει αναφερόμενος «εις σένα τέκνον όπου μήτε ελληνικήν, μήτε λατινικήν έλαβες μάθησιν. Έμαθες να διαβάζεις ελευθέρως, ίσως μήτε ελευθέρως, εις τα απλά της εκκλησίας μας βιβλία», παρόλο που ζούσε στη «χρυσή πεντηκονταετία» 1720-1770 όπου οι διωγμοί κατά της παιδείας ήταν ελάχιστες με άνθιση σχολείων. Ο Ευγένιος Βούλγαρις το 1771 αναφέρει ρητά ότι είναι «επικίνδυνο» να μαθαίνεις ελληνικά γράμματα. Να σημειωθεί ότι πρόκειται για κορυφαίο του ελληνικού διαφωτισμού, ο οποίος γνώριζε την κατάσταση της παιδείας των Ελλήνων στην Οθωμανική αυτοκρατορία όσο ελάχιστοι, διδάσκοντας Νεύτωνα, Καρτέσιο και Βολταίρο στα Γιάννενα, την Κοζάνη, το Άγιο Όρος και στην Κωνσταντινούπολη επί 20 έτη.
Ο Νίκος Δραγούμης αναφέρει για τον πατέρα του Μάρκο Δραγούμη ότι «εκαυχάτο πάντοτε ότι εδάρη υπό Οθωμανού χάριν των ελληνικών γραμμάτων» και ότι πάντα υπήρχε ένας μαθητής ο οποίος πρόσεχε από το παράθυρο μήπως αντιληφθεί κανείς ότι γίνονταν μάθημα. Ο Στέφανος Κανέλλος, στην πιο γνωστή πηγή, γράφει στον Γερμανό συγγραφέα Iken ξεκάθαρα ότι «[οι Γραικοί] επροσπαθούσαν να συστένουν κοινά σχολεία κρυφίως». Ο Ιάκωβος Ρίζος-Νερουλός το 1826 γράφει ότι οι Τούρκοι απαγόρευαν αυστηρά την ίδρυση δημοσίων σχολείων». Τέλος, ο Φώτιος Χρυσανθακόπουλος (Φωτάκος), υπασπιστής του Κολοκοτρώνη γράφει στα απομνημονεύματά του ότι η παιδεία ήταν στα χέρια των ιερέων και ότι όλα αυτά «εγίνοντο εν τω σκότει και προφυλακτά από τους Τούρκους». Άλλες πηγές από τον Μισαήλ Αποστολίδη (1837), Γεώργιο Μαυροκορδάτο 1849, Κωνσταντίνο Φρεαρίτη 1863, Γεώργιο Χασιώτη 1881, μέχρι τον Γάλλο René Puaux (Πυώ) που μιλάει για κρυφό σχολείο το 1913 στην οθωμανοκρατούμενη ακόμα Βόρειο Ήπειρο.
Δύο πηγές εκτός του βιβλίου αφορούν στην περίοδο πριν από την Άλωση για την περιοχή της Μικράς Ασίας. Μία πρωτογενής, του Ιωσήφ Βρυέννιου, ο οποίος έγραφε ότι «το διδάσκειν τοις Γραικοίς κεκόλασθαι» και μία δευτερογενής, του Σπύρου Βρυώνη (στο βιβλίο «Για τον εξισλαμισμό της Μ.Ασίας») ο οποίος καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα ότι η παιδεία απαγορευόταν για τους Χριστιανούς.
Με όλα αυτά, ο Κεκαυμένος εκτός από την ανατροπή της αποδόμησης πέτυχε και κάτι σπουδαιότερο: κατέδειξε ποια πλευρά είναι με τις πηγές, την επιστήμη και την ιστορική έρευνα και ποια πλευρά είναι με τη καταφυγή στην αυθεντία και την κλικοκρατία.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΣΤΙΑ» 5/4/2016.


**************


Το «Κρυφό Σχολειό»

Αγαπητή «Εστια»,

          Για το θέμα του «Κρυφού Σχολείου», στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Ανδρεας, Σταλίδης στο φύλλο της 22ας Μαρτίου, έχω την τιμήν να καταθέσω μιαν ιστορικήν μαρτυρίαν, προερχομένην από τα «Απομνημονεύματα» του εκ πατρός Πάππου μου Ευθυμίου Ιωάννου Στύλιου, κατοίκου Βουργαρελίου Άρτης (1850-1918) και σχετιζομένην με το «Σχολείον», όπου έμαθε τα πρώτα (ίσως και τα μόνα γράμματα).  Γράφει λοιπόν ο Πάππος μου:
          «Ήμουν 11 ετών, όταν απεβίωσε ο πατήρ μου Ιωάννης.  Ήμουν μαθητής όχι της παρούσης εποχής, αλλά εκκλησιαστικών γραμμάτων, ήτοι, μετά το αλφάβητον, μανθάναμε τα πινακίδια του Δαβίδ, ήτα την Οκτώηχον, κατόπιν το Ψαλτήριον και τελευταίον τους αποστόλους…» (7-1-1917).
          Το «Σχολείο» αυτό λειτουργούσε προφανώς, στο ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, που υπάρχει ακόμη στο Βουργαρέλι.  Το Μοναστήρι αυτό θεμελιώθηκε το 1690, και κατά την περίοδο 1750-1850 βρισκόταν σε ακμή και ήταν το θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο των Χριστιανών των Τζουμέρκων, των «Αθαμανικών Ορέων», του Ραδοβιζίου, των Αγράφων και του Ασπροποτάμου.
          Στο μικρό αυτό κείμενο μαρτυρία, παρατηρούμε τα εξής:  Βέβαια, στο Μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου δεν υπήρχε καμμιά ταμπέλα «Κρυφό Σχολειό», για τον Πάππο μου όμως ήταν Σχολείο, και μάλιστα «κρυφό».  Το «Κρυφό Σχολειό» είναι ασφαλώς μεταγενέστερη ονομασία.  Επίσης, ο Πάππος μου δηλώνει σαφώς ότι επρόκειται περί σχολείου «εκκλησιαστικών γραμμάτων». Η δήλωση αυτή φανερώνει ότι το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα αποτελεί ιστορικό κειμήλιο της ελληνορθοδόξου Παραδόσεως.

Μετά τιμής και ευχών
+ Ο Αχελώου Ευθύμιος
Μητροπολίτης της Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Πηγή: Εφημέρίδα «ΕΣΤΙΑ» 6/4/2016

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΜΙΑ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΠΛΑΝΗ


Διηγείται ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος τα εξής:
            Πρίν από καιρό ήλθε μια χριστιανή με έντονη νευρικότητα και με βλέμμα απλανές μου είπε ότι την έστειλε κάποιος ιερεύς για να δώ την περίπτωσή της.
            Προσήυχετο πολύ και μάλιστα με τους τρόπους που διδάσκονται στο βιβλίο « Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού». Προσπάθειες ετών στη νομιζομένη εκ μέρους της νοερά προσευχή, απέβησαν όχι μόνο άκαρπες αλλά και καταστρεπτικές, διότι χαρακτηρίζονταν από πλήρη αδιακρισία, έλλειψη εμπείρου οδηγού, αυτονόμηση στην πνευματική εργασία, ενώ δεν υπήρχε η απαιτουμένη κάθαρσις από τα πάθη μαζί με την αντίστοιχη καλλιέργεια των αρετών μετά συντριβής, μετανοίας και ταπεινού φρονήματος.
            Προ τριμήνου διεπίστωσε ότι περιελούζετο από ένα παράδοξο φώς και μάλιστα γύρω από την κεφαλή της.  Όχι μόνο όταν έκανε προσευχή στο σπίτι ή στο ναό, αλλά και στο δρόμο και στο λεωφορείο και στην εργασία της, παντού και πάντοτε το ίδιο φώς.  Και όταν μου είπε ότι αυτό της θύμιζε μια πολύχρωμη και ευωδιαστή ανοιξιάτικη ημέρα, αμέσως και χωρίς δισταγμό της είπα ότι πρόκειται για δαιμονική πλάνη.
            Αν και είμαι άσοφος και αμαρτωλός και στερούμαι διακρίσεως, όμως από τη θυμώδη αντίδρασή της βεβαιώθηκα για τη δαιμονική αιχμαλωσία της.  Θύμωσε η χριστιανή και μάλιστα πολύ.  Και, σοβαρά εκνευρισμένη και τραυλίζουσα, μου είπε ότι δεν είναι αιρετική.  Της απάντησα ότι όντως δεν είναι αιρετική, αλλά δυστυχώς αιχμάλωτη από το πάθος της υπερηφανείας.
            - Σε ξεγέλασε ο διάβολος, είπα, διότι αυτός που μπορεί να εμφανισθεί ως Άγγελος φωτός – «αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις Άγγελον φωτός» - πολύ εύκολα μπορεί να δημιουργήση και φωτοστέφανο πλάνης, ψευδοφανείς καταστάσεις και οράματα.
            Αμέσως σηκώθηκε και έφυγε έξαλλη από τον θυμό.  Και έτσι βεβαιώθηκα ακόμη μια φορά ότι επρόκειτο για αναμφισβήτητη πλάνη.  Διότι ο χριστιανός που έχει μέσα του ενργουμένη την θεία Χάρι, είναι πράος, γλυκύς, αγαθός, ειρηνικός, χαριτωμένος, και στις αντιδράσεις του ήπιος εν Χριστώ.

            Αργότερα, από τον αδελφό ιερέα πληροφορήθηκα ότι ωργίσθηκε τόσο πολύ, ώστε επιστρέφοντας στο σπίτι, άρχισε μετά μανίας να σπάζει τα πάντα γύρω της!... Και επειδή θεώρησε υπαίτιον αυτής της καταστάσεως την Υπεραγία Θεοτόκο(!) ξεκρέμασε την αγία εικόνα Της από το εικονοστάσι, την έρριψε κάτω και, αφού την ποδοπάτησε, άρπαξε κατόπιν ένα τραπεζομάχαιρο και άρχισε να την κτυπάει μετά μανίας. 

Πηγή: ΒΙΒΛΙΟΓ. ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.
π. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ


Ο Άγιος Πατρίκιος (Patrick) γεννήθηκε στην πόλη Γκλέβουμ της Σκωτίας, κοντά στην εκβολή των ποταμών Σέβερν και Άβον περί το 380 μ.Χ. Καταγόταν από βρεττανορωμαϊκή οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν διάκονος και δεκουρίονας και ονομαζόταν Καλφουρίνος και ο παππούς του ιερέας και ονομαζόταν Πότιτος. Το όνομα της μητέρας του ήταν Κονκέσσα. Σε ηλικία 16 ετών συνελήφθη αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Ιρλανδία, όπου και παρέμεινε έξι χρόνια. Οι ώρες της μοναξιάς, όταν ως σκλάβος έβοσκε το κοπάδι του, περνούσαν με προσευχή στον Θεό, τον Οποίο μέσα στην δοκιμασία του ο Άγιος είχε ανακαλύψει. Ο ίσιος ο Κύριος θα μιλήσει στον Άγιο, ενώ αυτός κοιμόταν και θα του πει να γυρίσει στην πατρίδα με ένα πλοίο που ήταν έτοιμο γι' αυτόν. Αυτή η πρώτη φορά που του μίλησε ο Κύριος, δεν θα είναι και η τελευταία. Θα ακολουθήσει μια σειρά από καθοριστικές εμφανίσεις του Κυρίου στην ζωή του. Οι εμφανίσεις αυτές καθώς και οι προτροπές του Κυρίου είναι ένα στοιχείο που τονίζεται ιδιαίτερα στα γραπτά του Αγίου.
Ο Άγιος, το 402 μ.Χ., απέδρασε από εκεί, όπως του προείπε ο Θεός, αλλά η τρικυμία οδήγησε το πλοίο στις βορειοδυτικές ακτές της Γαλατίας, στην Αρμορική. Το πλοίο έφθασε στην Γαλατία, αλλά εκεί το πλήρωμά του δεν στάθηκε δυνατό να βρει τροφή. Τότε ο καπετάνιος παρακάλεσε τον Άγιο να προσευχηθεί στον Θεό, για να τους βοηθήσει. Ο Άγιος τους μίλησε για την παντοδυναμία και την φιλανθρωπία του Θεού, καλώντας τους να μεταστραφούν στον Κύριο και να μετανοήσουν και τους διαβεβαίωσε ότι την ίδια κιόλας ημέρα θα βρουν τροφή. Πράγματι, έτσι κι έγινε. Η περιπλάνηση του Αγίου συνεχίζεται στα νησιά του Τυρρηνικού πελάγους. Τελικά επέστρεψε στη Βρετανία, αλλά ένα όραμα που είδε τον κάλεσε να γυρίσει και πάλι στην Ιρλανδία, για να βοηθήσει τους Χριστιανούς. Αμέσως μετά μετέβη στην Γαλλία, στην πόλη της Ωξέρρης, όπου παρέμεινε επί πολλά έτη προετοιμαζόμενος για την ιεροσύνη. Λέγεται ότι γνώρισε τον Άγιο Μαρτίνο και τον Άγιο Γερμανό, ο οποίος τον απέστειλε στην Ιρλανδία το 432 μ.Χ. ως Επίσκοπο.
Το κήρυγμά του εκεί, είχε μεγάλη απήχηση στον λαό. Βάπτισε χιλιάδες πιστών, χειροτόνησε πολλούς ιερείς, ανήγειρε ναούς και επισκοπή. Ενθάρρυνε το μοναχισμό, ο οποίος μέχρι τότε είχε κέλτικο χαρακτήρα. Κατά την διάρκεια των ιεραποστολικών περιοδειών του, ο Άγιος συνήθιζε να μην ταξιδεύει από το βράδυ του Σαββάτου έως το πρωί της Δευτέρας. Προετοιμαζόταν για την Θεία Λειτουργία της Κυριακής και αφιέρωνε το χρόνο αυτό στον Κύριο.
Ο επίσκοπος Πατρίκιος μας άφησε γραπτά που σώζονται ως σήμερα. Σώζεται η Ομολογία του, η αυτοβιογραφία του, ένα γράμμα που καταδικάζει τη δουλεία και ο αξιοσημείωτος ύμνος του (breastplate), όπου ομολογεί την απόλυτη πίστη του στο Χριστό. Ήταν ένας εξαιρετικός ποιμένας ψυχών. Σύμφωνα με την παράδοση έδιωξε όλους τους δαίμονες και όλα τα φίδια από την Ιρλανδία. Μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί δηλητηριώδη φίδια στην Ιρλανδία.
Επίσης δίδαξε το μυστήριο της μίας και ομοουσίου Αγίας Τριάδος χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το τριφύλλι, ένα τοπικό φυτό του οποίου τα φύλλα αποτελούνται από τρία κομμάτια αλλά στην ουσία είναι ένα.
Ο λαός της Ιρλανδίας τον αγάπησε πολύ και εορτάζει την μνήμη του με λαμπρότητα. Ο Άγιος Πατρίκιος κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 461 μ.Χ. (η κατ' άλλους το 493 μ.Χ.), στο Σάουτ της Ουαλίας.
www.saint.gr

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕ Η ΠΑΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΑΣ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

«Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ»

της Κυρίας Ζωής Μουρούτη-Γκενάκου

________Εξαιρετική επιτυχία είχε η επίσημη παρουσίαση της υπερόχου ιστορικής μελέτης της κας Γκενάκου, Καθηγητρίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, η οποία έλαβε χώρα στην αίθουσα της «Εταιρείας των Φίλων του Λαού» των Αθηνών, την 8ην Μαρτίου  ε.έ. και η οποία διοργανώθηκε με την φιλότιμον προσπάθειαν της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως των Αθηνών. 
_______Η επιτυχία μας οφείλεται πρωτίστως στον αγαπητό μας Πρόεδρο της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως κ. Δημ. Βαρβιτσιώτη και τα Μέλη του Δ.Σ. της Ενώσεως.  Τους εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας!
_______Από τη θέση αυτή εκφράζουμε πρωτίστως την βαθυτάτη ευγνωμοσύνη μας πρός τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟ  για την  τιμητική παρουσία Του. 
_______Από τη θέση αυτή  επίσης απευθύνουμε τις πιο θερμές ευχαριστίες μας πρωτίστως:
  • στη Συγγραφέα κα Γκενάκου, η οποία εργάσθηκε φιλοτίμως και ανιδιοτελώς, και μας προσέφερε ένα πολύτιμο ιστορικό σύγγραμμα, 
  • στον αγαπητό μας κ. Ευάγγελο Λέκκο, Θεολόγο καί Νομικό, ο οποίος ανέλαβε αφιλοκερδώς την επιμέλεια της εκδόσεως, 
  • στον κ. Πρόεδρο και τα Μέλη του Δ.Σ. της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως, 
  • στον αγαπητό μας κ. Γεώργιο Σακελλαριάδη, Φιλόλογο Καθηγητή Πανεπιστημίου, ο οποίος ανέλαβε τον συντονισμό  της όλης εκδηλώσεως, 
  • στις Κυρίες Αρχοντούλα Ρέλλα καί Αρετή Πράγια, οι οποίες λίαν επιτυχώς παρουσίασαν την Έκδοση και εσαγήνευσαν την ομήγυρη,
  • στον Εντιμότατο τέως Υπουργό κ. Ανδρέα Ζαΐμη, τον Στρατηγό ε.α. κ. Γεώργιο Παπαδημητρόπουλο, τον Δήμαρχο Καλαβρύτων κ Γεώργιο Λαζουρά  και όλους, όσοι με την παρουσία τους ετίμησαν την εκδήλωση,
  • και στον Ελλογιμώτατο κ. Νικόλαο Μπρατσιώτη, Καθηγητήν Πανεπιστημίου Αθηνών καί Πρόεδρο της Ενώσεως των Φίλων του Λαού, γιά την παραχώρηση της Αιθούσης, επί της οδού Ευριπίδου,12. 
  • Τέλος και στον αγαπητό μας κ. Νικ. Κυριαζή, εκδότη της εφημερίδος «Καλαβρυτινά Νέα», από του οποίου δανειζόμεθα και τα κείμενα και τις φωτογραφίες και πρός όλους όσοι ονομαστικώς αναφέρονται παρακάτω στο αναλυτικό σημείωμά του 
Αίγιο, 10 Μαρτίου 2017
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

*************




20/2017                                                                                       9η  Μαρτίου 2017

Παρουσίαση Βιβλίου

         Στα πλαίσια των εορτασμών της επετείου της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, η Ιερά Μητρόπολις Καλαβρύτων & Αιγιαλείας και η Παγκαλαβρυτινή Ένωση πραγματοποίησαν την Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017, στην κεντρική αίθουσα της «Εταιρείας των φίλων τού λαού – Λαϊκόν Πανεπιστήμιον», επί της οδού Ευριπίδου 12 στην Αθήνα, την παρουσίαση του νεοεκδοθέντος ιστορικού βιβλίου της τ. Επικούρου Καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Κρήτης Ζωής Μουρούτη - Γκενάκου με τίτλο «Η προσφορά στην πατρίδα της Μονής Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων».
Την εκδήλωση συντόνισε ο Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας τού Πανεπιστημίου Ιντιάνα των ΗΠΑ και Αντιπρόεδρος της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως κ. Γεώργιος Σακελλαριάδης.
            Σύντομο χαιρετισμό απηύθυναν ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων κ. Γεώργιος Λαζουράς και ο Πρόεδρος της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως κ. Δημήτριος Βαρβιτσιώτης.
Αμέσως μετά η φιλόλογος κα Αρχοντούλα Ρέλλα παρουσίασε αναλυτικά το βιβλίο,  αναφέρθηκε στην συγγραφέα, και υπογράμμισε τη σημαντική συμβολή της Μονής των Αγίων Θεοδώρων τόσο στα επαναστατικά χρόνια με την τροφοδοσία των στρατιωτών με τροφή και πολεμοφόδια, όσο και στα μετεπαναστατικά με την οικονομική ενίσχυση για την κοπή νομίσματος, την οργάνωση της ελληνικής εκπαιδεύσεως και την ενίσχυση κοινωφελών ιδρυμάτων. Αποσπάσματα  ανέγνωσε η Γενική Γραμματέας της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως κα Αρετή Πράγια.
Ακολούθησε η ομιλία της συγγραφέως, η οποία τόνισε την προσφορά της Ιεράς Μονής τόσο κατά την Εθνική Παλιγγενεσία, όσο και κατά τα επόμενα χρόνια, προμηθεύοντας με τρόφιμα και όπλα τους αγωνιστές, καθώς επίσης και με τα πολύτιμα ιερά σκεύη, τα οποία δόθηκαν ακόμα και για την κοπή του πρώτου νομίσματος, γεγονός που αποδεικνύεται από τα δημοσιευμένα, για πρώτη φορά, χειρόγραφα.
Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Αμβρόσιος, ο οποίος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς την κα Μουρούτη-Γκενάκου, διότι, με την έρευνά της, διατηρεί την ιστορική αλήθεια, αλλά και αποδεικνύει την τεράστια προσφορά της Εκκλησίας ως στοργικής Μάνας στο Έθνος.
Το βιβλίο της κ. Γκενάκου θα διατίθεται από το βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας στο Αίγιο  «Βιβλίο και Εικόνα» στην τιμή των 5 ευρώ  καθώς και σε  βιβλιοπωλεία της Αθήνας, και συγκεκριμένα  στο βιβλιοπωλείο της Αποστολικής Διακονίας, στο βιβλιοπωλείο του Νεκταρίου Παπαδοπούλου, στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων  Φως,  στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Μορφή, στο βιβλιοπωλείο Ορθόδοξος Λόγος στην Αγία Παρασκευή,   και σε βιβλιοπωλεία στον  Πειραιά,  στο βιβλιοπωλείο  της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς,  καθώς και στο βιβλιοπωλείο Σωτήρ.


 ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ



                                       *************

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου η εκδήλωση της Παγκαλαβρυτινής Ένωσης για το βιβλίο της Ι.Μ.Αγίων Θεοδώρων Αροανίας



Στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ - ΛΑΪΚΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΝ, στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του νεοεκδοθέντος ιστορικού βιβλίου της τ. Επικούρου Καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Ζωής Μουρούτη Γκενάκου, με τίτλο «Η προσφορά στην πατρίδα της Μονής Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων».


Την εκδήλωση διοργάνωσε η ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗ ΕΝΩΣΗ σε συνεργασία με την ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ.
Στην ιστορικής σημασία αυτή εκδήλωση παραβρέθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος. 
Παραβρέθηκαν ακόμα, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων κ. Γιώργος Λαζουράς, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαβρύτων κ. Δημήτριος Κοντογιάννης, ο τ. Υπουργός Ανδρέας Ζαΐμης, ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Καλαβρύτων π. Ιωακείμ Βενιανάκης, ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Χρήστος Τσάκαλος, ο Προϊστάμενος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καλαβρύτων π. Κωνσταντίνος Μητρόπουλος,οι Μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίων Θεοδώρων, ο Πρόεδρος της Ένωσης Καλαβρυτινών Αθήνας κ. Σωτήρης Τσενές, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Καμενιανιτών - Δροβολοβιτών - Δεσινιωτών κ. Κώστας Νικολόπουλος, ο Πρόεδρος των Σοποτινών κ. Σούλης Σοφιανόπουλος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Λυκούριας κ. Σωκράτης Μούσιος, ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Πλανητέρου κ. Απόστολος Παπαϊωάννου ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κλειτορίων Αττικής κ. Μπαφούσιας, η Πρόεδρος του Συλλόγου Σκοτάνης κ. Μαριάνθη Χρονοπούλου, ο Πρόεδρος της Ένωσης Καλαβρυτινών ιατρών κ. Γιώργος Ζωγράφος, η Πρόεδρος της Ένωσης Φιλολόγων Αιγιαλείας και Καλαβρύτων κ. Αρχοντούλα Ρέλλα, ο επίτιμος Πρόεδρος της Π.Ε. κ. Γιώργος Κοσμάς, ο Πρόεδρος του Σκακιστικού Καλαβρύτων ιατρός κ. Νικόλαος Ραζής, ο στρατηγός ε.α. κ. Γιώργος Παπδημητρόπουλος, ο Πρόεδρος Κρινοφυτινών κ.Κώστας Κατσιάρης, ο Πρόεδρος Μανεσιωτών κ. Κουτρουμάνης, ο Πρόεδρος του συλλόγου Ανάστασης κ. Παρασκευόπουλος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων κ.Γουρδουράκος,  ο Πρόεδρος των Συλλόγων Αρχαίου Κλείτορα κ. Χρήστος Καμπέρος, ο τ. Διευθυντής του Χιονοδρομικού Καλαβρύτων κ. Ευθύμιος Βαζαίος, ο τ. Πρόεδρος Κλείτορα κ. Γιάννης Παπαφιλιππόπουλος, ο διευθυντής του ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ-NEWS κ. Νίκος Κυριαζής, η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουργκάνας κ. Ζωή Ντρούκα, ο τ. Πρόεδρος Παγκρατιωτών κ. Σπύρος Κατσουλιέρης, o εκδότης Σωκράτης Βασιλείου κλήρος και λαός.
«Τέτοιες πρωτοβουλίες μας ενδυναμώνουν εσωτερικά, σε μία εποχή που το έχουμε ανάγκη» τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Η προσφορά στην πατρίδα της Μονής Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων» και συνεχάρη την Παγκαλαβρυτινή Ένωση και αναφέρθηκε στην σπουδαία αυτή πρωτοβουλία λέγοντας πως μας ενδυναμώνει εσωτερικά, ενώ ευχήθηκε να πραγματοποιούνται αντίστοιχες εκδηλώσεις σε όλη την χώρα.
Ακλούθησαν ο χαιρετισμός του Δημάρχου Καλαβρύτων κ. Λαζουρά ο οποίος εξήρε την Ιστορικότητα και τη σημασία της Μονής Αγίων Θεοδώρων για τα Καλάβρυτα αλλά και για τη σημασία της για τους Καλαβρυτινούς και ο Πρόεδρος της ΠΕ  κ Βαρβιτσιώτη ο οποίος αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη σημασία της έκδοσης για την παροχή Ιστορικών αδιάψευστων και πρωτογενών εγγράφων της Μονής από την περίοδο της Επανάστασης του 1821 και τη συμβολή της Μονής Αγίων Θεοδώρων. Ο Πρόεδρος της ΠΕ παρέδωσε τιμητικά αντίγραφα της έκδοσης στον Αρχιεπίσκοπο.
Ακολούθησε η εξαιρετική παρουσίαση του Βιβλίου που έγινε από την Φιλόλογο κ.Αρχοντούλα Ρέλλα, ενώ παράλληλα με την παρουσίαση διάβαζε   αποσπάσματα η κ Αρετή Πράγια, Γενική Γραμματέας της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως.
Η Συγγραφέας κ. Ζωή Μουρούτη – Γκενάκου από του βήματος παρουσίασε την αξία των ιδιαίτερων πρωτότυπων σημειωμάτων – παρακαταθήκη ιστορική του Μοναστηριού που από Ηγούμενο σε Ηγούμενο μεταφερόταν – και συγκλόνισε με την παρουσίαση πρωτογενών και αυθεντικών στοιχείων για την έναρξη του Αγώνα στην Περιοχή των Καλαβρύτων, αποτυπώνοντας ανάγλυφα το κλίμα της έναρξης του Αγώνα το 1821 και τα χρόνια μέχρι την Απελευθέρωση, καθηλώνοντας το μεγάλο ακροατήριο με την ανάδειξη και σημασία των ιστορικών αυτών στοιχείων.
Την εκδήλωση έκλεισε ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων & Αιγιαλείας κ. κ. Αμβρόσιος, ο οποίος σε κλίμα εξαιρετικής συγκίνησης κατέγραψε την ιδιαιτερότητα των στιγμών της πρώτης παρουσίασης αυτών των ντοκουμέντων του αγώνα «που δίνουν όπλα σε όσους κρατούν και συνεχίζουν τον αγώνα για την διατήρηση της Ιστορικής Μνήμης και την ανάδειξη των πραγματικών διαστάσεων της Επανάστασης του 1821 αλλά και την συμβολή της εκκλησίας στην διατήρηση της ταυτότητας του Έθνους και την νικηφόρα έκβαση της Παλιγγενεσίας».
Συντονιστής ήταν ο κ Γεώργιος Σακελλαριάδης, Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπιστημίου Ιντιάνα ΗΠΑ, Αντιπρόεδρος της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως, ενώ παρέστησαν πολιτευτές, ακαδημαϊκοί, κλήρος και λαός
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την υπογραφή βιβλίων από την συγγραφέα, αφήνοντας μια από τις πλέον ωραίες κατά γενική ομολογία, αίσθηση σε όσους παρευρέθηκαν.


 




 κ. Ζωή Μουρούτη Γκενάκου




Ο Δήμαρχος Καλαβρύτων κ. Γεώργιος Λαζουράς


Εξαιρετική παρουσίαση του Βιβλίου που έγινε από την Φιλόλογο κ. Αρχοντούλα Ρέλλα, ενώ παράλληλα με την παρουσίαση διάβαζε   αποσπάσματα η κ Αρετή Πράγια, Γενική Γραμματέας της Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως.






 ΠΗΓΗ: http://www.kalavrytanews.com/

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΕΙΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ



ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΕΙΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ
π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΡΑΜΠΑΒΙΛΑ

Την Κυριακή 26η Φεβρουαρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Αιγίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Αμβρόσιος, χειροτόνησε σε Πρεσβύτερο τον Ιεροδιάκονο π. Κωνσταντίνο Ραμπαβίλα.
Η χειροτονία τελέσθηκε με την παρουσία Ιερέων και πλήθους πιστών σε κλίμα βαθειάς συγκινήσεως και εκκλησιαστικής λαμπρότητος.
Ο νέος Ιερέας θα υπηρετήσει ως Εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Μοναστηρίου (Βεργουβίτσα) Αιγιαλείας.
Ο χειροτονούμενος στην σύντομη ομιλία του επεσήμανε την αξία και το μέγεθος της ιερωσύνης, όπως τα περιγράφουν οι Πατέρες της Εκκλησίας και επικαλέσθηκε τις προσευχές του Σεβασμιωτάτου, των Πατέρων και των πιστών, για να κατορθώσει να υπηρετήσει επάξια ως ιερέας την Εκκλησία του Χριστού.
Ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για την τιμή που του κάνει νά του χαρίσει τον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης. Καθώς επίσης, τον Πνευματικό του Πατέρα, την σύζυγό του, τους γονείς και οικείους του, τους παρευρισκόμενους Ιερείς, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας που θα υπηρετήσει και όλο το εκκλησίασμα που του συμπαρίσταται την μεγάλη στιγμή της χειροτονίας του.
Ο Σεβασμιώτατος στην προλαλιά του υπογράμμισε την αξία της ιερωσύνης και διέγραψε τις δυσκολίες του ιερέως, ιδιαίτερα στις ημέρες μας, όπου οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί από την εκκλησία.
Κάλεσε τον νέο ιερέα και τον προέτρεψε να έχει μοναδικό μέλημα και σταθερή επιδίωξη την επαναφορά και επιστροφή των ανθρώπων στην Εκκλησία.
Αναφερόμενος στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας του είπε, η καρδιά του να είναι διαρκώς προσκολλημένη και σταθερά προσανατολισμένη στην σωτηρία, ο μοναδικός θησαυρός της καρδιάς του να είναι οι άνθρωποι που η Εκκλησία του εμπιστεύεται, αφού, «ὅπου ἐστιν ὁ θησαυρός ἡμῶν ἐκεῖ καί ἡ καρδία ἡμῶν ἔσται».
Παραθέτουμε αυτούσια την χειροτονητήριο ομιλία του νέου ιερέως.  

«Ἡ γάρ ἱερωσύνη τελεῖται ἐπί γῆς, τάξιν δέ ἐπουρανίων ἔχει πραγμάτων».
Σεβασμιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα.
Έχοντας κατά νου τα συγκλονιστικά αυτά λόγια του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, βρίσκομαι σήμερα για δεύτερη φορά ενώπιον σας προκειμένου να λάβω εκ των τιμίων χειρών σας τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης. Ο νους και η καρδιά μου συνταράζονται εκ νέου αυτή την ώρα, εμπρός στην φοβερή ευθύνη και την αγία αποστολή, που αναλαμβάνω και αυτό γιατί από διάκονος «τῶν θείων, ἁγίων, ἀχράντων, ἀθανάτων, ἐπουρανίων καί ζωοποιῶν φρικτῶν τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων», πρόκειται ἐντός ολίγου να καταστώ λειτουργός τους.
Για το μεγαλείο και την σπουδαιότητα της ιερωσύνης έχουν γράψει και αποφανθεί εν αγίω πνεύματι όλοι οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, καθώς και πάρα πολλοί σύγχρονοι Άγιοι, αναλύοντας από κάθε άποψη το μέγα αυτό μυστήριο, επομένως κάθε δική μου πρόχειρη και άτεχνη απόπειρα θα χαρακτηριζόταν το λιγότερο ως ευτελής μπροστά στη δική τους σοφία.
Από όλον αυτό τον θησαυρό των Αγίων, κρατώ ως γνώμονα, κανόνα και μέτρο το παράγγελμα του Μεγάλου Βασιλείου προς τους Ιερείς, καθώς και τα λόγια του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτη, «αν ο ίδιος ο ιερέας έβλεπε τον εαυτό του, σε ποια ουράνια δόξα βρίσκεται κατά την τέλεση του λειτουργήματός του, τότε θα γινόταν μεγάλος ασκητής και θα αγωνιζόταν να μη θλίψει με τίποτε την χάρη του Αγίου Πνεύματος που ζει μέσα του…».
Εύχομαι, ελπίζοντας στο άπειρο έλεος του Κυρίου, να με αξιώσει και να με στηρίξει, ώστε να μη θλίψω ποτέ την χάρη του Αγίου Πνεύματος, η οποία εντός ολίγου θα με επισκιάσει και θα με καταστήσει εργάτη ανεπαίσχυντο στον πνευματικό αμπελώνα, τον οποίο ο Κύριος θα μου εμπιστευθεί σήμερα δι’ υμών.
 Σεβασμιώτατε,
Από την πρώτη στιγμή της εισόδου μου μέσα στην εκκλησία δεν συνάντησα τον απροσπέλαστο Δεσπότη, αλλά τον στοργικό πνευματικό πατέρα που πασχίζει νυχθημερόν για τα παιδιά του, τα περιθάλπει και τα νουθετεί. Δεν γνώρισα τον Δεσπότη αλλά τον μακρόθυμο Επίσκοπο, ο οποίος προτάσσοντας πάντα την συγχώρηση, κερδίζει επάξια την αγάπη και τον σεβασμό των γύρω του. Γνώρισα τον ποιμένα τον καλό, ο οποίος «τήν ψυχήν αὐτοῦ τίθησι τῶν προβάτων».
Επιτρέψατέ μου, Σεβασμιώτατε, την μεγάλη και ιερή στιγμή αυτή να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά την αγαπημένη σύζυγό μου Αικατερίνα, που ζει μαζί μου συμπληρώνοντας και επαυξάνοντας την χαρά της ιερωσύνης μου. Ευχαριστώ από καρδιάς τους γονείς και τα αδέλφια μου, καθώς επίσης και τους γονείς της συζύγου μου, για όλα όσα έχουν κάνει μέχρι σήμερα, αλλά και γιατί κατά την διάρκεια της διακονίας μου έδειξαν και συνεχίζουν να δείχνουν με κάθε τρόπο και την δική τους χαρά για την απόφασή μου αυτή. Ευχαριστώ δε τους Πατέρες, οι οποίοι ήλθαν να συμπαρασταθούν με την προσευχή τους στην προσωπική μου πεντηκοστή. Ευχαριστώ το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας Μοναστηρίου, που με τη χάρη του Θεού θα υπηρετήσω, για την επιδειχθείσα αγάπη και το θερμό ενδιαφέρον τους. Καθώς επίσης ευχαριστώ και τους ενορίτες του Αγίου Αθανασίου, οι οποίοι με αγκάλιασαν και με στήριξαν από την πρώτη στιγμή σαν δικό τους παιδί.
Θερμές ευχαριστίες θέλω να δώσω για ακόμη μια φορά στον πνευματικό μου πατέρα.
Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών, πατέρα Καλλίνικο Πουλή.
Σεβασμιώτατε,
Ολοκληρώνοντας τις απλές σκέψεις μου, δηλώνω ενώπιον σας και ενώπιον Θεού και ανθρώπων, πως δεν έχω τίποτε απολύτως να παρουσιάσω και να καταθέσω ως προσόν, ούτε τίτλους, ούτε διπλώματα, ούτε πτυχία, ούτε δεινότητα λόγου, τίποτε απολύτως. Έχω όμως αγάπη προς την Εκκλησία και ζήλο για την ιερωσύνη και κυρίως ειλικρινά αισθήματα λατρείας προς τον Θεό.
Πιστεύω λοιπόν και ελπίζω στο Θεό και με τις δικές σας πατρικές ευχές και αρχιερατικές ευλογίες θα κατορθώσω να ευαρεστήσω με την ταπεινή ιερατική μου διακονία τον Θεό και τους ανθρώπους.
Επικαλεστείτε, σας παρακαλώ, την μεγάλη αυτή στιγμή για μένα τον αδαή και ελάχιστο, την χάρη του Παναγίου Πνεύματος να με επισκιάσει και να με καταστήσει ικανό στην ιερωσύνη μου.
ΑΜΗΝ».
 Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Τσάκαλος